“ดูเหมือนการ์ดจะรู้ว่าตอนนี้ผมต้องการอะไร” ฟู่หนานโจวยิ้ม
เขาเก็บหนังสือกับเข็มฝังเข็มให้เรียบร้อย แล้วหยิบเงินที่นำออกมาจากมิติวันนี้ออกมานับ
เงินที่ถอนจากสมุดบัญชี บวกกับเงินกว่าสี่พันหยวนที่ได้จากการขายโฉนดบ้าน เงินหนึ่งพันห้าร้อยหกสิบหกหยวนที่มีอยู่ก่อนหน้านี้ รวมถึงเศษเงิน แท่งทอง และของเก่าที่ค้นเจอในห้องนอนของจางหวยหย่วน...
แท่งทองกับของเก่าคำนวณตามราคาหน้าตั๋วไม่ได้ แต่ประเมินคร่าว ๆ แล้ว ทรัพย์สินที่เขามีอยู่ตอนนี้มีมูลค่าเกือบหนึ่งแสนหยวนเป็นอย่างน้อย
ในยุค 60 นี่นับเป็นทรัพย์สมบัติมหาศาลแล้ว
ยิ่งไปกว่านั้น ของเก่ากับทองคำยังมีแต่จะเพิ่มมูลค่า ต่อไปเขาคงใช้ชีวิตสบาย ๆ ได้แล้ว
เช้าวันถัดมา ฟู่หนานโจวไม่ได้ออกไปไหน
เขาให้ฟู่หนานซูจัดของอยู่ในบ้าน ส่วนตัวเองอยู่ในห้อง ศึกษาหุ่นทองแดงฝังเข็มกับตำราแพทย์ที่เพิ่งสุ่มได้เล่มใหม่
หุ่นทองแดงฝังเข็มทำอย่างประณีตมาก ทั่วร่างมีจุดฝังเข็ม 365 จุด แต่ละจุดทำเป็นรูเล็ก ๆ มองเห็นแนวเส้นลมปราณได้อย่างชัดเจน
ชาติที่แล้วฟู่หนานโจวเรียนแพทย์แผนตะวันตก แต่ก็สนใจแพทย์แผนจีนมาโดยตลอด และเคยเรียนพื้นฐานการฝังเข็มมาบ้าง
เมื่อมีหุ่นทองแดงตัวนี้ เขาก็จะเข้าใจตำแหน่งจุดฝังเข็มบนร่างกายได้อย่างแม่นยำและเห็นภาพยิ่งขึ้น
“พอลงชนบทไปแล้ว วิชานี้อาจได้ใช้ก็ได้” ฟู่หนานโจวพึมพำกับตัวเอง
เก้าโมงกว่า ๆ มีเสียงแตรรถดังมาจากหน้าประตูบ้าน
ฟู่หนานโจวมองออกไปนอกหน้าต่าง รถจี๊ปสีเขียวทหารคันหนึ่งจอดอยู่หน้าประตู ชายหนุ่มในเครื่องแบบทหารลงจากรถ เขารูปร่างสูงใหญ่ ใบหน้าคมคาย แววตาสุขุม