"ส่วนเรื่องเงิน ต้นหอมที่นายเอามาจำนองฉันก็ยังอยู่ที่ฉัน ฉันจะกลัวนายไม่คืนเหรอ?"
"ไปละนะ"
เฉินเฟิงขึ้นนั่งที่ฝั่งคนขับแล้วโบกมือลาเซิ่งชงชง
"กลับดี ๆ นะเจ้าหนี้!"
เฉินเฟิงหัวเราะในลำคอ ปิดประตู สตาร์ทรถ แล้วขับมุ่งหน้ากลับเมืองหลวงในคืนนั้น
เฉินเฟิงไปแล้ว เฟยจื่อหยางก็ไปแล้ว แต่เซิ่งชงชงยังคงอยู่ที่สตูดิโอถ่ายทำ เธอยังไม่ปิดกล้องหรอก แต่ก็ใกล้แล้ว เพราะบทขององค์หญิงรัชทายาทจงหลี่หว่านเหยี่ยนถ่ายมาถึงฉากสุดท้าย
วันที่ 27 สิงหาคม ยังคงเป็นเครื่องทรงสีดำสนิทชุดเดียวกับตอนถ่ายพิธีสวมมงกุฎของจักรพรรดิองค์ใหม่ เมื่อขบวนเสด็จขององค์หญิงรัชทายาทออกจากเมืองหลวงมุ่งหน้าสู่ชายแดน ซีนสุดท้ายของเซิ่งชงชงในละครเรื่อง 'ติ่งเซี่ยง' ก็ปิดกล้องอย่างเป็นทางการ
"ยินดีด้วยนะชงชง!"
"ยินดีกับองค์หญิงรัชทายาทที่ปิดกล้องได้สำเร็จ!"
เสียงปรบมือและคำอวยพรดังขึ้นไม่ขาดสาย ผู้จัดการกองถ่ายถือดอกไม้มามอบให้อย่างสมเกียรติ
นี่คือดอกไม้ช่อที่สองที่เซิ่งชงชงได้รับในโลกนี้ และยังเป็นสัญญาณว่าเธอต้องบอกลาตัวละคร 'จงหลี่หว่านเหยี่ยน' ไว้ก่อน
ส่วนจะได้เจอกันอีกที ก็ตอนละครออนแอร์นั่นแหละ
เซิ่งชงชงปิดกล้องแล้ว แต่การถ่ายทำ 'ติ่งเซี่ยง' ยังดำเนินต่อไป
บ่ายวันนั้น เซิ่งชงชงทำอาหารมาแบ่งให้ทีมงานอีกครั้ง รอบนี้ทำเยอะเป็นพิเศษ แม้แต่กองถ่าย 'ตำนานหลิงยวี่' ก็ได้กินกันถ้วนหน้า
พรุ่งนี้เธอจะกลับบ้านแล้ว ก่อนไปเซิ่งชงชงเลยอยากจะเลี้ยงเพื่อน ๆ ที่ทำงานด้วยกันมาเกือบสองเดือนเป็นครั้งสุดท้าย
ทุกคนซาบซึ้งกันจนน้ำตาคลอ
อย่างเช่นเจี่ยงเสวียนเซิน ปากก็บอกว่าคิดถึงนะ แต่มือก็ยัดอาหารเข้าปากไม่หยุด
เซิ่งชงชงอดยิ้มมุมปากไม่ได้ เธอไม่เชื่อจริง ๆ นะ~
......
หลังจากใช้เวลาบ่ายวันนั้นเลี้ยงสองกองถ่าย ตกเย็นกลับถึงโรงแรม นอกจาก "น้ำตาจอมปลอม" (ที่จริงคือน้ำลาย) เซิ่งชงชงยังแลกไลน์กับคนอื่น ๆ มาเพียบ