เหล่าจาง: "สมัยนี้เรียนหนังสือแพงชะมัด ลูกชายฉันขึ้น ม.ปลาย ปีนี้สอบติดบัญชีสองของโรงเรียนสอง จ่ายไปห้าพันกว่า"
เหล่าหลี่: "ห้าพันกว่านี่ถือว่าเยอะแล้วเหรอ? ลูกชายฉันสอบติดบัญชีสี่ของโรงเรียนหนึ่ง หางแถวเข้าแทบไม่ติด โดนไปตั้งหมื่นห้า บ้านแทบเกลี้ยง"
เหล่าหลี่พูดพลางหยิบบุหรี่ออกจากกระเป๋าเสื้อวนให้ดูรอบหนึ่ง "ดูหน่อย ตอนนี้ฉันจนขนาดนี้แล้ว บุหรี่ซองนี้เก็บมาเป็นสิบวันแล้ว จะสูบก็ได้แค่เอามาดม ใจแทบขาด"
"นายไม่สูบเหรอ? งั้นพวกเราขอช่วยสูบให้ก็แล้วกันนะ"
เพื่อนร่วมงานคนหนึ่งยิ้มแป้น ไม่เกรงใจ ฉวยบุหรี่จากซองเขาออกมามวนหนึ่งอย่างรวดเร็วก่อนคาบเข้าปาก เหล่าหลี่รีบเก็บซองบุหรี่พลางยิ้มด่าเขาสองคำอย่างหมั่นไส้
คุณพ่อเซิ่งเพิ่งรับสายเซิ่งชงชงเสร็จ เก็บโทรศัพท์เดินมาจากไม่ไกล เหล่าหลี่เห็นคุณพ่อเซิ่งก็นึกขึ้นได้ว่าเขาก็มีลูกอายุไล่เลี่ยกับลูกชายตัวเองพอดี
"เฮ้ย เซิ่งกัง ที่บ้านนายมีเด็กสอบขึ้น ม.ปลาย ปีนี้หรือเปล่า?" เหล่าหลี่ถาม
คุณพ่อเซิ่งพยักหน้า "ที่บ้านฉันน้องสองน้องสามสอบปีนี้ทั้งคู่"
"แล้วเป็นไงบ้าง สอบติดที่ไหน?"
"สอบดีเลย ติดบัญชีสองของโรงเรียนหนึ่งทั้งคู่"
เหล่าหลี่: "อ้าว เหมาะเจ๋งเลย! แต่บัญชีสองนี่ก็ต้องควักตังค์ไม่น้อยใช่ไหม?"
"อืม คนละหกพันกว่า" คุณพ่อเซิ่งบอก
พอฟังจบเหล่าหลี่ก็หัวเราะ เขาหยอกว่า "ลูกสองคนนี่ควักไม่น้อยไปกว่าฉันเลยนะ ดูท่าฐานะบ้านจะแน่นดีนี่!"
คุณพ่อเซิ่งรีบยกมือโบก
"แน่นอะไรกัน บ้านมีเงินที่ไหนเยอะขนาดนั้น ลูกคนเดียวฉันยังปล้ำแทบตาย..."
กำลังพูดดีๆ ก็เห็นหัวหน้าคนงาน
"พวกนายคุยกันไปก่อน ฉันไปหาหัวหน้าคนงาน"
ทุกคนงง
"เฮ้ย แล้วทำไมอยู่ดีๆ ก็วิ่งไปล่ะ?"
วิ่งไปก็ต้องมีธุระแน่ คุณพ่อเซิ่งไปหาหัวหน้าคนงานเพราะพรุ่งนี้เขาจะขอลาหยุด
เซิ่งชงชงเข้ากองถ่ายจริงๆ มาห้าวันแล้ว หมายความว่าการถ่ายทำฉากของเธอผ่านไปเกินครึ่งแล้ว
ตามที่ระบุในสัญญา กองถ่ายต้องจ่ายค่าตัวงวดที่สองให้เธอ คุณพ่อเซิ่งจึงต้องมาลงชื่อที่กองถ่ายอีกครั้ง กองถ่ายถึงจะโอนเงินให้ได้