เกมอวสาน: เอาชีวิตรอดกลางทะเลด้วยการเก็บขยะ

ตอนที่ 32 掉马

9 นาที· 2.1K คำ

แต่ไม่นานนัก ทางเลือกที่จะทำให้มนุษย์เงือกตายอย่างทรมานก็ใช้ไม่ได้อีกต่อไป เพราะบาดแผลที่หลินเจาอินใช้ใบมีดวายุโจมตีใส่มนุษย์เงือกนั้นสมานตัวแล้ว

หลินเจาอินหยิบโล่แห่งทะเลออกมา ตั้งใจจะเสริมเกราะป้องกันอีกชั้น แต่กลับเหลือบไปเห็นเข็มจิตน้ำแข็งบนข้อมือ

เกือบลืมไปแล้วว่าเธอยังมีอาวุธระดับ A ที่ยังไม่ได้ใช้!

อัตราแม่นยำต่ำไม่ใช่ปัญหา เพราะเข็มจิตน้ำแข็งยิงได้ไม่จำกัดครั้ง แถมยังได้ใช้เป็นเป้าฝึกสดให้ตัวเอง

รวบรวมสมาธิ หลินเจาอินเริ่มเล็งไปที่มนุษย์เงือกแล้วยิงไม่หยุด

มนุษย์เงือกต้องใช้เวลารวบรวมลูกบอลน้ำ แค่เธอหลบและป้องกันตอนที่ลูกบอลน้ำพุ่งเข้าใส่ก็พอ ปีกแห่งห้วงอเวจีทำให้เธอบินได้เร็วมาก ลูกบอลน้ำนั่นจะไม่โดนเธออีก

ทุกครั้งที่ยิงโดนมนุษย์เงือก จะทำให้มันเสียพลังชีวิต 50 หน่วย แถมยังมีความเสียหายต่อเนื่องอีก 1 หน่วยต่อวินาที ในที่สุดหลินเจาอินก็บั่นทอนพลังชีวิตของมนุษย์เงือกจนหมดทีละน้อย

[ท่านสังหารมนุษย์เงือกแห่งทะเลมรณะเลเวล 6 ได้รับค่าประสบการณ์ 60 แต้ม ได้รับเนื้อปลา*2 ได้รับเกล็ดปลา*10 ได้รับตำราวัสดุ*1]

พอเห็นดรอปจากการสังหาร หลินเจาอินรู้สึกเอะใจเล็กน้อย ทำไมเนื้อปลาที่มนุษย์เงือกดรอปถึงได้เหมือนกับเนื้อปลาที่มนุษย์ยักษ์น้ำแข็งดรอปไม่มีผิดเพี้ยนล่ะ? มันมีความเชื่อมโยงอะไรกันรึเปล่า?

หรืออาจจะเป็นแค่รูปร่างหน้าตาเหมือนกัน ไม่ใช่ชนิดเดียวกัน คงต้องลองชิมก่อนถึงจะตัดสินได้

เก็บของอื่น ๆ แล้วหลินเจาอินก็หยิบตำราวัสดุนั่นออกมา

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป