หลินเจาอินรออยู่ครึ่งค่อนวัน ในที่สุดก็ได้เจอมอนสเตอร์ระลอกก่อนอาหารเย็นเสียที
ผู้มาเยือนคือล็อบสเตอร์ยักษ์สามตัว หลินเจาอินใช้เข็มจิตน้ำแข็งยิงใส่พวกมัน
ประสิทธิภาพของอาวุธใหม่นั้นยอดเยี่ยม แต่เนื่องจากนี่เป็นครั้งแรกที่หลินเจาอินใช้อาวุธโจมตีระยะไกล ความแม่นยำจึงแย่มาก อัตราการโจมตีถูกเป้าหมายมีเพียงประมาณ 20%
ตอนแรกหลินเจาอินตั้งใจจะให้ล็อบสเตอร์ทั้งสามตัวโดนตัวละเข็ม แต่ผลคือมีตัวหนึ่งโดนไปสามเข็มแล้ว ขณะที่อีกตัวยังไม่โดนเลย
แม้กระบวนการจะติดขัดบ้าง แต่ผลทดสอบก็ออกมาแล้ว
หลังจากหลินเจาอินโจมตีถูกล็อบสเตอร์ยักษ์ทั้งหมด ก็กางปีกของตัวเองบินขึ้นฟ้า
มองดูพวกมันบนพื้นโกรธเป็นฟืนเป็นไฟแต่ทำอะไรไม่ได้ ก็รู้สึกสะใจไม่น้อย
ผ่านไปประมาณเจ็ดแปดนาที ล็อบสเตอร์ยักษ์ทั้งสามตัวก็ถูกสังหารจนหมด
แต่ว่าการใช้ปีกก็ต้องเปลืองพลังกาย โดยเสียพลังกายนาทีละ 1 แต้ม หลินเจาอินคิดว่า ปีกใหญ่นี้ก็ยังใช้ตามอำเภอใจไม่ได้ มิฉะนั้นพลังกายจะถูกใช้ไปมากเกินไป ซึ่งอันตรายมาก
หลินเจาอินคิดว่าตนต้องฝึกความแม่นยำในการยิงเสียก่อน การคิดฆ่าเวลาฆ่ามอนสเตอร์อย่างเดียวคงไม่ได้ผล
หลินเจาอินไปปรึกษาน้องสาวเรื่องเคล็ดลับการยิง แต่กว่านจะชำนาญต้องอาศัยการฝึกฝนอีกมาก
เรื่องนี้หลินเจาอินก็เตรียมใจไว้แล้ว เพราะก่อนหน้านี้น้องสาวก็ได้รับธนูพื้นฐานมาชุดหนึ่ง แล้วฝึกฝนด้วยตัวเองเรื่อยมา ถึงมีอัตราแม่นยำที่ดีอย่างทุกวันนี้