บทที่ 203 ศัตรูพบกันบนทางแคบ!
ถ้อยคำทั้งหมดพลันจุกอยู่ในลำคอ
รูม่านตาของหลี่อีหดตัวอย่างรุนแรง เธอเบิกตากว้างมองชายที่อยู่เบื้องบน
แสงจากท้องฟ้าซึ่งส่องลอดผ่านหน้าต่างบานใหญ่บดบังสีหน้าของเขา ชายหนุ่มยืนย้อนแสงอยู่ หลี่อีจึงมองเห็นไม่ชัดนัก
“ผมทำเรื่องผิดไป คู่หมั้นกำลังโกรธผมอยู่”
หลินเจี้ยนยืนอยู่ข้างชายหนุ่ม ได้ยินคำอธิบายเหล่านั้นของอีกฝ่ายชัดเจนทุกถ้อยคำ
แผ่นหลังของเขาชุ่มไปด้วยเหงื่อเย็น
เขากลับพูดว่าการจากไปของคุณซ่งเป็นเพียง “การทะเลาะกัน”
เขาบอกว่าเป็นเพราะตัวเองทำผิด
เขาบอกว่าคู่หมั้นกำลังโกรธ
เขารวบความผิดทั้งหมดที่ทำให้คุณซ่งจากไปมาไว้ที่ตัวเอง
เขาบอกว่าภรรยายังเด็ก เป็นความผิดของผมเอง
หลินเจี้ยนมองชายหนุ่มด้วยสีหน้าซับซ้อน ผ่านไปครู่หนึ่ง เขาก็ก้มหน้าลง
ในที่สุดหลี่อีก็ได้สติกลับมา
ที่แท้ความสัมพันธ์ระหว่างคุณจู้กับซ่งฉือก็เป็นอย่างที่เธอเดามาตลอดจริง ๆ
แต่ซ่งฉือกับคุณจู้ไม่ใช่อาหลานกัน...หรือ?
หลี่อีย่อมไม่กล้าถามชายหนุ่มเรื่องพวกนี้อยู่แล้ว
เฉาเหวินเชียนเป็นคนแรกที่ได้สติ เขาหันไปมองชายหนุ่ม “คุณจู้ คุณซ่งยืมบัตรประชาชนของพวกเราหลายคนไปจริงครับ”
“แต่เธอแค่ใช้ข้อมูลคนละชุดซื้อตั๋วเครื่องบินไปคนละที่เท่านั้นครับ”
นอกจากนั้น ซ่งฉือก็ส่งบัตรประชาชนคืนให้พวกเขาในเวลาไม่นาน เงินจำนวนหนึ่งที่ส่งมาพร้อมกันยังระบุว่าเป็นค่าชดเชยสำหรับความไม่สะดวกที่เกิดจากการยืมบัตรประชาชน
ที่จริงแล้วไม่ได้สร้างความไม่สะดวกอะไรให้เลย