บทที่ 23 คุณนั่งอยู่ที่ของประธานจู้
ซ่งฉือกำลังคิดอยู่ว่าจะใช้ข้ออ้างอะไรให้จู้เยี่ยนเจิงไปชมการแสดงผลงานจบการศึกษาของเธอดี
โอกาสมาถึงตรงหน้าแล้ว แน่นอนว่าต้องคว้าไว้ให้ดี!
ซ่งฉือหันไปมองหลินเจี้ยน ดวงตาเป็นประกาย “ได้ไหมคะ จะเป็นการรบกวนคุณอาเกินไปหรือเปล่า?”
หลินเจี้ยนรีบโบกมือ “ไม่เลยครับ หลังจากประธานจู้กลับประเทศ งานที่คั่งค้างก็จัดการไปเกือบหมดแล้ว ตารางงานไม่แน่นเหมือนก่อนแล้วครับ”
ซ่งฉือพยักหน้า “ถ้าคุณอามาชมการแสดงผลงานจบการศึกษาของฉันได้ ก็วิเศษที่สุดเลยค่ะ!”
หลินเจี้ยนกล่าว “เดี๋ยวผมกลับไปจัดตารางให้ประธานจู้เอง คุณหนูซ่งเตรียมงานให้สบายใจเถอะครับ”
“ได้ค่ะ ขอบคุณผู้ช่วยหลินนะคะ!”
เธอส่งท่าเต้นสำหรับผลงานจบการศึกษาให้ทางมหาวิทยาลัยไปแล้ว การประเมินผลงานครั้งนี้จะให้คณาจารย์ของมหาวิทยาลัยร่วมกันลงคะแนน
ผลงานจะได้ระดับดีหรือดีเยี่ยม ขึ้นอยู่กับการตัดสินร่วมกันของคณาจารย์
หลังส่งหลินเจี้ยนกลับไปแล้ว ซ่งฉือก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เปิดเว็บบอร์ดของมหาวิทยาลัยนครหลวง
เรื่องที่เมิ่งหว่านลอกวิทยานิพนธ์ของเธอคราวก่อนกลายเป็นเรื่องใหญ่ เพราะตำรวจเข้ามาสอบสวน
แม้ทางมหาวิทยาลัยจะประกาศความจริงและลงโทษเมิ่งหว่านแล้ว แต่ในเว็บบอร์ดยังมีโพสต์ทฤษฎีสมคบคิดอยู่หลายโพสต์
【อะไรนะ? คุณหมายความว่าเมิ่งหว่านที่เป็นนักเรียนดีเด่นมาตั้งแต่ปีหนึ่งจนถึงปีสี่โกงอย่างนั้นเหรอ?】
【สมกับเป็นคุณหนูใหญ่จริง ๆ แค่ควักเงินนิดหน่อยก็ทำให้มหาวิทยาลัยยอมปิดปากได้แล้ว!】
【เมิ่งหว่านน่าสงสารจัง ฐานะทางบ้านก็ไม่ดีอยู่แล้ว ตอนนี้ยังต้องรับเคราะห์แทนคุณหนูใหญ่ ซ้ำเติมกันเข้าไปอีก…】