เป็นเสียงรถชนกัน!
รถหรูราคาสูงลิ่วคันนั้นหักเลี้ยวกลับมา หันหน้ารถมาทางพวกเขา!
ภาพตรงหน้าเหมือนกับตอนที่เธอแข่งรถกับเซี่ยเอ่อร์ในสนามแข่งไม่มีผิด!
หน้ารถของทั้งสองคันพุ่งชนกันตรง ๆ!
เสียงปะทะดังสนั่น ซ่งฉือรู้สึกถึงแรงกระชากจากเข็มขัดนิรภัย!
แต่ก็เพียงชั่วขณะ!
แรงดึงรั้งนั้นหายไปแล้ว
เธอไม่ได้รับบาดเจ็บแม้แต่น้อย
ระยะห่างกับความเร็วถูกควบคุมไว้อย่างพอดีเกินไป
หลังเสียงดังสนั่น คนขับหนุ่มที่นั่งอยู่หลังพวงมาลัยก็เบิกตากว้าง มองรถหรูตรงหน้าที่พังยับอย่างไม่อยากเชื่อสายตา
หลังกระจกหน้ารถ ซ่งฉือเห็นข้อนิ้วเรียวยาวขาวผ่องคู่หนึ่งก่อน
มือคู่นั้นสะอาดสะอ้านและงดงาม ข้อนิ้วได้รูปชัดเจน
งดงามเกินไป คุ้นเคยเกินไป
ไล่สายตาขึ้นไปตามข้อนิ้ว ก็เห็นเส้นเอ็นสีเขียวที่นูนขึ้นเล็กน้อยบนหลังมือ บ่งบอกอารมณ์ของเจ้าของรถ
มองสูงขึ้นไปอีก ตรงแขนเสื้อเชิ้ตใต้เสื้อสูทของเจ้าของรถหรู...
มีกระดุมข้อมือสีเขียวเข้มเม็ดหนึ่ง
ระยะห่างค่อนข้างมาก ซ่งฉือจึงมองไม่ชัด
เธอเพียงรู้สึกใจลอยไปชั่วขณะ
วินาทีถัดมา แสงก็ส่องเข้าไปในรถหรูคันนั้น
ใต้กระจกที่สะท้อนแสง เจ้าของรถค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น
ซ่งฉือสบเข้ากับใบหน้าอันคุ้นเคยและมืดมนของเขาอย่างจัง หล่อเหลา เย็นชา สุขุมสง่างาม
เพียงแต่ดวงตาคู่นั้นเย็นเยียบและลุ่มลึกเหลือเกิน
ราวกับสัตว์ร้ายที่กำลังซุ่มรอโอกาส ในช่วงเวลาอันตรายคับขัน