บทที่ 175 “หายใจสลับกัน”
ชุดนอนตัวนั้นเป็นจู้เยี่ยนเจิงซื้อให้เธอ
หรือจะพูดให้ถูกก็คือ หลังจากซ่งฉือย้ายเข้าไปอยู่เรือนเมฆาพักพิง เสื้อผ้า อาหาร ที่อยู่อาศัย และการเดินทางของเธอ ส่วนใหญ่ล้วนเป็นจู้เยี่ยนเจิงจัดการให้แทบทั้งสิ้น
ดูเหมือนเขาจะเต็มใจจัดการเรื่องเหล่านี้ให้เธอ และถือว่ามันเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของตัวเอง
เพราะอย่างนั้นจู้เยี่ยนเจิงจึงเคยเห็นชุดนอนตัวนั้น
เนื้อผ้าไหมแท้มีสัมผัสนุ่มลื่น เมื่อสวมอยู่บนร่างราวกับสายน้ำไหลผ่าน แทบไม่รู้สึกว่ามีอะไรปกคลุม
เขายกชายกระโปรงขึ้นมุมหนึ่ง ให้เธอคาบเอาไว้
จึงไม่มีอะไรปิดบังอีก
ร่างทั้งร่างของหญิงสาวถูกกดแนบกับวงกบประตู สัมผัสเย็นเยียบจากบานประตูแผ่ซ่านไปทั่วร่าง ทำให้ซ่งฉือสะท้านวาบ
เมื่อปากคาบผ้าเอาไว้ เสียงของหญิงสาวจึงเปล่งออกมาจากลำคอ
ฟังไม่ชัดว่าเธอกำลังพูดอะไร
ชายหนุ่มยังสวมสูทเรียบร้อย
เสื้อเชิ้ตและเสื้อกั๊กสูทท่อนบนยังอยู่ครบ รูปร่างไหล่กว้างเอวสอบยิ่งขับให้เขาดูสูงใหญ่
เขาสูงมาก จนโอบรัดเธอไว้ได้อย่างง่ายดาย ราวกับจะหลอมเธอให้เป็นส่วนหนึ่งของเลือดเนื้อ
เสื้อผ้าเรียบร้อยไร้ที่ติ แทบหาอะไรผิดพลาดไม่ได้แม้แต่น้อย
ต่างจากเขา หญิงสาวตรงหน้าสวมเพียงชุดนอนตัวเดียว เนื้อผ้าไหมถูกกดจนเกิดรอยยับได้อย่างง่ายดาย
ซ่งฉือเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ดวงตาคู่สวยที่มีหยาดน้ำคลอราวกับลูกกวางตกใจ เธอหันไปมองชายหนุ่ม
สีหน้าของเธอยากจะอ่านออก
โคมไฟกลางคืนในห้องสว่างไม่พอ ทำได้เพียงร่างเค้าโครงของชายหนุ่มและเส้นสายกล้ามเนื้อให้เห็นลาง ๆ