บทที่ 109 วันนี้เธอจะกลับบ้านช้าหน่อย
ซ่งฉือส่ายหน้า
รอยยิ้มบนใบหน้าหลี่อียิ่งลึกซึ้งขึ้น ท่าทางราวกับกำลังรอดูเรื่องสนุก ยิ่งเรื่องบานปลายก็ยิ่งถูกใจ
“คุณอาของเธอให้ฝ่ายบุคคลส่งคำตอบไปให้ลี่น่าแค่สองคำ”
หลี่อีหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนเอ่ยต่อ
“ไม่สนิท”
พอได้ยิน ซ่งฉือก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้
—จู้เยี่ยนเจิงคนนี้ จริง ๆ แล้วเป็นคนเจ้าคิดเจ้าแค้นสินะ
“เธอไม่รู้หรอก ตอนลี่น่าได้ยินประโยคนี้จากฝ่ายบุคคล สีหน้าซีดเผือดไปเลย!”
“แต่คุณจู้ก็เล่นงานกันได้เจ็บแสบจริง ๆ ลี่น่าทำงานกับจู้กรุ๊ปมาตั้งแต่ก่อนกลับประเทศแล้วนะ นึกไม่ถึงว่าคุณจู้จะไล่ออกแบบไม่ลังเลเลย”
พูดถึงตรงนี้ หลี่อีก็หดคออย่างหวาด ๆ “คุณอาของเธอแยกเรื่องงานกับเรื่องส่วนตัวชัดเจนจริง ๆ”
หลี่อีไม่เคยสงสัยเลยว่า หากวันหนึ่งผู้บริหารระดับสูงของบริษัททำผิดพลาด ไม่ว่าจะเป็นการตัดสินใจที่ผิดพลาดจนทำให้บริษัทเสียหายอย่างหนัก หรือมีข้อบกพร่องด้านคุณธรรมและจริยธรรม—
คุณจู้ก็คงไล่พวกเขาออกอย่างไม่ลังเล ไม่ไว้หน้าใครทั้งนั้น
แต่ก็ว่าเถอะ…
สายตาของหลี่อีเลื่อนไปหยุดอยู่ที่ซ่งฉืออย่างลังเลอีกครั้ง
เมื่อสังเกตเห็นสายตาที่มองมา ซ่งฉือก็กะพริบตาปริบ ๆ “พี่หลี่ มีอะไรหรือเปล่าคะ?”
“ไม่มีอะไร ฉันแค่กำลังคิดว่า ถ้าวันหนึ่งเธอทำผิดพลาดขึ้นมา คุณอาของเธอจะโกรธจนไม่ไว้หน้าเธอเลยหรือเปล่า?” หลี่อีถามอย่างสงสัย
ที่จริงหลี่อีหมายถึงความผิดพลาดในการทำงานของซ่งฉือ แต่ซ่งฉือกลับนึกไปถึง “เรื่องผิดพลาด” ที่ใหญ่กว่านั้น ซึ่งเธอกำลังทำอยู่