บทที่ 110 ห้องชุดประธานาธิบดี
หลินเจี้ยนขอสาบานในฐานะผู้ช่วยของเขามาเกือบ 7 ปีว่า—
หากเขานำคำพูดนี้ไปบอกคุณจู้ตามตรง คุณจู้คงไม่ได้แค่เสียอาการแน่
หลินเจี้ยนเบิกตากว้าง อ้าปากค้าง มองซ่งฉือด้วยแววตาตกตะลึงและไม่อยากเชื่ออยู่หลายส่วน
ผ่านไปครู่ใหญ่ เขาถึงได้เปล่งเสียงออกมา “คุณหนูซ่ง คุณ...ไปหาคุณฟางทำไมครับ?”
หลินเจี้ยนพอจะรู้อะไรมาบ้าง ตอนอยู่ที่รีสอร์ตน้ำพุร้อน คุณจู้ช่วยคุณหนูซ่ง...บรรเทาฤทธิ์ยา
แต่หลินเจี้ยนไม่ได้ตามสืบเรื่องสถานการณ์ช่วงนี้ของฟางอวี้จือ
เมื่อได้ยินคำถามของหลินเจี้ยน แววตาของซ่งฉือก็ลังเลเล็กน้อย
เธอเม้มริมฝีปากเบา ๆ ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล “มีบางเรื่อง ฉันก็ยังอยากพูดกับเขาให้ชัดเจนค่ะ”
หลินเจี้ยนเผยอริมฝีปากเล็กน้อย ทว่ากลับนิ่งไปนานกว่าจะได้ยินเสียงตัวเอง
เขาได้ยินมาบ้างว่า ช่วงนี้ทางตระกูลซ่งดูเหมือนจะมีทีท่าอยากกลับมาร่วมมือกับฟางซื่ออีกครั้ง
หลินเจี้ยนคิดว่าไม่จำเป็นต้องร่วมมือกันเลย
ไม่ช้าก็เร็วฟางซื่อต้องล้มละลาย
ร่วมมือกันตอนนี้ก็ไม่ต่างจากเอาเงินไปทิ้งเปล่า ๆ
เมื่อมองซ่งฉือที่อยู่ตรงหน้า หลินเจี้ยนก็ไม่แน่ใจว่าควรพูดเรื่องเหล่านี้ออกไปหรือไม่
ผ่านไปครู่ใหญ่ ในที่สุดหลินเจี้ยนก็เอ่ยขึ้น “คุณหนูซ่ง ผมว่า...เรื่องแต่งงานกับคุณฟาง คุณควรคิดให้รอบคอบอีกหน่อยนะครับ”
ซ่งฉือได้ยินแล้วก็เพียงพยักหน้าอย่างจริงจัง “ฉันเข้าใจค่ะ ฉันตัดสินใจแล้ว”
เมื่อได้ยินซ่งฉือพูดเช่นนั้น หลินเจี้ยนก็อดสั่นสะท้านไม่ได้