บทที่ 198 คุณจู้เขา... อาการไม่ค่อยดี
นายตำรวจผู้เป็นหัวหน้ามีสีหน้าเคร่งขรึมจริงจัง มองเมิ่งหว่านที่กำลังกรีดร้องโวยวายอยู่ตรงหน้าโดยไม่เปลี่ยนสีหน้า
“เมิ่งหว่าน ให้ความร่วมมือดี ๆ บอกทุกอย่างที่คุณรู้กับพวกเรา” เขาหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนกล่าวต่อ “คุณไปล่วงเกินใครเข้า คุณเองก็น่าจะรู้แก่ใจ”
เธอไปล่วงเกิน...ใครงั้นหรือ?
เพียงประโยคเดียว เมิ่งหว่านที่เมื่อครู่ยังตะโกนด่าทอเสียงดังพลันเงียบกริบ
ดวงตาแดงก่ำ เธอเบิกตากว้างด้วยสีหน้าตื่นตะลึงและหวาดกลัว ริมฝีปากสั่นระริก ราวกับเริ่มตระหนักถึงบางอย่าง
มะ...ไม่จริง...
เป็นไปไม่ได้
ที่จู้เยี่ยนเจิงใจร้ายกับเธอถึงขนาดนี้ ต้องเป็นเพราะเซี่ยเอ่อร์ยังไม่ได้บอกความจริงกับจู้เยี่ยนเจิงแน่ ๆ!
ใช่! ต้องเป็นแบบนั้นแน่!
นังซ่งฉือคนนั้น ต่อให้หนีไปได้ ก็คงยังไม่ได้บอกความจริงกับคุณอา!
ขอแค่เธอได้เจอจู้เยี่ยนเจิง ขอแค่บอกความจริงกับเขา!!
จู้เยี่ยนเจิงจะเข้าใจเธอ และจะปฏิบัติต่อเธอเหมือนที่ปฏิบัติต่อซ่งฉือ!
—เธอต่างหากที่เป็นลูกสาวแท้ ๆ ของซ่งเป่ยซาน!
จู้เยี่ยนเจิงควรเป็นคุณอาของเธอ ควรเอ็นดูและปกป้องเธอสิ!
เมิ่งหว่านนึกถึงตรงนี้ แววตาก็พลันสว่างวาบ จ้องนายตำรวจผู้เป็นหัวหน้าเขม็ง “ฉันต้องการพบจู้เยี่ยนเจิง!”
“ฉันจะให้จู้เยี่ยนเจิงมาหาฉัน!”
“พวกคุณไม่ได้ถูกจู้เยี่ยนเจิงส่งมาหรือไง!?”
“ให้เขามาพบฉัน ถ้าเขาไม่มา ฉันจะไม่พูดอะไรทั้งนั้น!!”
--
โรงพยาบาลเอกชน ห้องพักผู้ป่วยวีไอพี