บทที่ 148 ซ่งฉือ ฉันชอบคุณ
โจวเจี๋ยเพิ่งเข้าร่วมทีมโครงการใหม่ได้ไม่นาน
ดูเหมือนประวัติการทำงานของเขาจะโดดเด่นมาก จึงได้รับการรับเข้าทำงานเป็นกรณีพิเศษจากฝ่ายบุคคล
เขาอายุน้อยกว่าซ่งฉือหนึ่งปี ดูแล้วก็เหมือนเพิ่งเรียนจบมาไม่นาน
งานของจู้กรุ๊ปไม่ได้เบานัก แต่โจวเจี๋ยก็ยังตามความคืบหน้าได้แทบทุกอย่าง เพียงแต่บางเรื่องที่ยังไม่เข้าใจดี อาจทำให้งานล่าช้าลงบ้าง
ดังนั้น เฉาเหวินเชียนจึงมอบหมายให้ซ่งฉือเป็นคนดูแลโจวเจี๋ย
ซ่งฉือสังเกตเห็นท่าที “พิเศษ” ที่โจวเจี๋ยมีต่อเธอ
แต่ในเมื่อโจวเจี๋ยไม่พูดให้ชัด ซ่งฉือก็แสร้งทำเป็นไม่รู้
ได้ยินโจวเจี๋ยพูดเช่นนั้น ซ่งฉือเม้มริมฝีปากยิ้ม “ไม่เป็นไร ฉันได้ยินพี่หลี่บอกว่าช่วงสองสามวันนี้คุณทำงานคนเดียวได้ดีมาก อีกไม่นานก็น่าจะผ่านทดลองงานแล้ว”
ใบหน้าโจวเจี๋ยแดงระเรื่อเล็กน้อย “รุ่นพี่ซ่ง คุณกินมื้อเช้าก่อนเถอะ เดี๋ยวเราค่อยอัปเดตความคืบหน้าของช่วงสองสามวันนี้กัน”
ซ่งฉือเพิ่งสังเกตเห็นอาหารเช้าที่วางอยู่บนโต๊ะทำงานของตัวเอง
เธอเลิกคิ้วเล็กน้อย ประกายวูบหนึ่งพาดผ่านดวงตา
— มิน่าล่ะ เมื่อครู่จู้เยี่ยนเจิงถึงถามเธอว่ากินมื้อเช้าหรือยัง
ซ่งฉือเบิกตากลมเล็กน้อย มองโจวเจี๋ยอย่างซาบซึ้ง “ขอบคุณนะ แต่ฉันกินมื้อเช้าแล้ว”
โจวเจี๋ยได้ยินแล้วก็สงสัย “อย่างนั้นเหรอครับ? พอดีผมเห็นรุ่นพี่ซ่งไม่ตอบข้อความ เลยนึกว่ายังไม่ได้กิน”
ซ่งฉือยิ้ม แต่ไม่ได้อธิบาย “อา เมื่อกี้ฉันอาจไม่ได้ดูโทรศัพท์”
โจวเจี๋ยได้ยินเช่นนั้นก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ เพียงยิ้ม “ได้ครับ งั้นรุ่นพี่ซ่งจัดของก่อน เดี๋ยวเราอัปเดตรายละเอียดกัน”