บทที่ 158 เปิดโปง
ห้องจัดเลี้ยงลอยฟ้ากว้างใหญ่ไพศาล ซ่งฉือยืนอยู่บนทางเดินพรมแดงอันหรูหราตระการตา แขกเหรื่อรอบกายแต่งตัวภูมิฐาน ดูเหมือนจะไม่มีใครสังเกตเห็น “เจ้าสาว” ที่แต่งกายเรียบง่ายอย่างเธอ
ซ่งฉือขมวดคิ้วน้อย ๆ ก่อนพูดกับโทรศัพท์ว่า “ฉันมาถึงห้องจัดเลี้ยงแล้ว”
ปลายสายเงียบไปชั่วครู่ แล้วจึงพูดต่อ “ฉันอยู่ข้างนอก รอฉันก่อน”
หลังวางสายได้ไม่นาน ฟางอวี้จือในชุดสูทเนี้ยบกริบก็ก้าวเข้ามาในห้องจัดเลี้ยง
ในฐานะตัวเอกของงานวันนี้ เสื้อผ้าและทรงผมของฟางอวี้จือได้รับการจัดแต่งอย่างไร้ที่ติ ทันทีที่เขาปรากฏตัวในห้องโถง สายตาของแขกทุกคนก็หันไปจับจ้อง
“อาฉือ”
ฟางอวี้จือเรียกซ่งฉือ เสียงรองเท้าหนังของเขาดังใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ ก่อนจะหยุดลงตรงหน้าเธอ
ท่ามกลางสายตาของทุกคน ทั้งหมดต่างจับจ้องคนทั้งสอง
ซ่งฉือยืนอยู่ตรงนั้น มองเขาอย่างใจเย็น
ฟางอวี้จือสวมสูทสั่งตัดพิเศษ รูปร่างสูงสง่า เส้นผมเรียบลื่นเป็นเงาจากการใส่น้ำมันจัดแต่งผม
เขาก้มมองซ่งฉือ มุมปากมีรอยยิ้มอ่อนโยน “บอกฉันล่วงหน้าก็ได้นะ ฉันจะไปรับคุณเอง”
ซ่งฉือไม่คุ้นชินกับฟางอวี้จือในท่าทีเช่นนี้นัก
เธอยกมุมปากขึ้นนิด ๆ แล้วเอียงศีรษะ “ฟางอวี้จือ คุณกำลังเสแสร้งอะไรอยู่?”
ฟางอวี้จือสูดหายใจลึก ยังคงยิ้มให้เธอ “ไปกันเถอะ ฉันจะพาคุณไปเปลี่ยนชุด”
พูดจบ เขาก็ยื่นมือจะคว้าข้อมือซ่งฉือ
ซ่งฉือไม่สนใจสายตาของคนรอบข้าง สะบัดมือเขาออกอย่างง่ายดาย ก่อนยืนนิ่งอยู่ที่เดิม “ก็แค่งานหมั้น ไม่ต้องมีธรรมเนียมมากมายขนาดนั้นหรอกมั้ง”