บทที่ 195 ภรรยาของผมกำลังคิดถึงผม
ซ่งกวงหนานชะงักมือที่กำลังรับประทานยาเล็กน้อย
พ่อบ้านจ้าวที่อยู่ข้าง ๆ ขมวดคิ้วน้อย ๆ สีหน้าเคร่งขรึมลงขณะมองเมิ่งหว่าน
ดูเหมือนเมิ่งหว่านจะไม่รู้ตัวเลยสักนิด พอเห็นซ่งกวงหนานมองมา ก็พูดฟ้องต่อ
“ที่จริงหนูคิดว่า คุณอาถูกผู้หญิงแพศยาคนนั้นอย่างซ่งฉือหลอกค่ะ!”
“เดิมทีเขาก็เป็นเพื่อนของคุณพ่อแท้ ๆ เป็นเพราะซ่งฉือเข้ามาแทรก คุณอาถึงตัดขาดกับหนู!”
“ฮึ คุณอาเองก็เหมือนกัน ลืมไปแล้วหรือไงว่าชีวิตนี้ได้ใครช่วยไว้?”
“หนูว่า คุณปู่ควรส่งผู้เชี่ยวชาญสองสามคนที่เขาส่งมาให้กลับไป จะได้ให้คุณอารู้ว่าใครกันแน่ที่เป็นผู้ใหญ่!”
“เขาคิดว่าแค่หาหมอมารักษาคุณปู่ ก็ชดเชยเรื่องที่คุณพ่อเสียชีวิตได้แล้วหรือคะ ง่ายเกินไปแล้ว!”
“คุณปู่คะ คุณก็ควร—”
“เมิ่งหว่าน” ซ่งกวงหนานเอ่ยขึ้น ตัดบทเมิ่งหว่าน
เมิ่งหว่านชะงักไปเล็กน้อย รูม่านตาหดลงนิดหนึ่ง
ตลอดช่วงเวลาที่ได้อยู่กับซ่งกวงหนาน เมิ่งหว่านพบว่าความจริงแล้วเขาเป็นคนพูดคุยด้วยง่ายมาก
เพราะสถานะของพ่อผู้ล่วงลับ ซ่งกวงหนานจึงตามใจเธอทุกอย่าง ทั้งยังเมตตาและอ่อนโยนกับเธอ
เธอเปลี่ยนบัตรประจำตัวประชาชนแล้ว ซ่งกวงหนานทั้งที่ร่างกายเจ็บป่วยก็ยังพาเธอไปเปลี่ยนด้วยตัวเอง
ในชีวิตประจำวัน ซ่งกวงหนานไม่ค่อยเรียกชื่อเต็มของเธอ
ส่วนใหญ่เขาจะเรียกเธอว่า “หว่านหว่าน” ฟังดูสนิทสนมเป็นพิเศษ
แต่ตอนนี้ ซ่งกวงหนานที่อยู่ตรงหน้ามองเธอด้วยแววตาลุ่มลึกซับซ้อนจนเธออ่านไม่ออก