บทที่ 116 «ทายา»
ภายในห้องของชายหนุ่ม ม่านหน้าต่างปิดสนิทจนแสงสว่างไม่อาจลอดผ่านเข้ามาได้แม้แต่น้อย
แสงไฟโทนเย็นสาดส่องไปทั่วห้องนอน แม้จะไม่สว่างจ้าจนแสบตา แต่กลับทำให้รู้สึกหนาวเยือกอย่างบอกไม่ถูก
บนโซฟาหนังสีดำ
ชายหนุ่มนั่งเอนหลังอย่างผ่อนคลายอยู่ตรงนั้น เสื้อคลุมอาบน้ำผ้าไหมเนื้อนุ่มลื่นเปิดแยกออกทั้งสองข้าง เผยให้เห็นกล้ามเนื้อหน้าอกที่ปรากฏรำไร
หยดน้ำจากเส้นผมค่อย ๆ ไหลลงมาตามลำคอ เลื่อนผ่านผิวกาย แล้วซึมหายไปใต้กล้ามเนื้อหน้าท้องที่ถูกบดบัง
กลิ่นสนซีดาร์เย็นเยียบโอบล้อมซ่งฉือไว้ เธอยืนอยู่ตรงหน้าเขา โน้มตัวลงเล็กน้อยเพื่อดูบาดแผลบนหัวไหล่
บาดแผลเล็กน้อยแค่นี้ สำหรับจู้เยี่ยนเจิงแล้วไม่นับว่าเป็นอะไรเลย
แต่ในเมื่อเธอใส่ใจและเป็นห่วง เขาก็ปล่อยให้เธอทำตามใจ
เมื่อยืนอยู่ตรงหน้าเขา หญิงสาวดูสูงกว่าเขาอยู่เล็กน้อย
ยามเธอโน้มตัวลง จู้เยี่ยนเจิงจึงมองเห็นชุดนอนตัวหลวมของเธอทิ้งตัวลงตามแรงโน้มถ่วง เผยผิวขาวเนียนงดงามออกมาครึ่งหนึ่ง
หัวคิ้วขมวดลงเล็กน้อย จู้เยี่ยนเจิงหันหน้าไปทางอื่นเพื่อหลบสายตา
แต่การกระทำเช่นนั้นกลับทำให้ซ่งฉือไม่พอใจ
เธอเอ่ยเสียงเบา «คุณอา อย่าขยับค่ะ»
จู้เยี่ยนเจิงเอียงหน้า แขนทั้งสองข้างวางพาดอยู่บนพนักโซฟา นิ้วโป้งลูบผ่านนิ้วชี้จนปลายนิ้วซีดขาวเล็กน้อย
ลูกกระเดือกขยับขึ้นลง
ซ่งฉือหลุบตา แววอารมณ์บางอย่างวาบผ่านดวงตา
เธอถือก้านสำลีชุบโพวิโดนไอโอดีน ก้มตัวลงอย่างตั้งใจ แล้วสบตาชายหนุ่มด้วยสีหน้าจริงจัง
«คุณอา หนูจะเริ่มแล้วนะคะ»