บทที่ 117 ลิฟต์ส่วนตัว
หลังวางสาย ซ่งฉือนอนอยู่บนเตียง ก่อนจะพบว่าเมิ่งหว่านโพสต์อัปเดตใหม่
ในรูปเป็นภาพโรงแรมกับรองเท้าสองคู่ที่วางอยู่ด้วยกัน
ซ่งฉือขมวดคิ้ว กดเปิดรูปแล้วขยายดูรายละเอียด
—นี่ไม่ใช่ห้องชุดประธานาธิบดีที่เธอเข้าไปกับฟางอวี้จือวันนี้หรอกหรือ?
เมิ่งหว่านยังเขียนข้อความประกอบโพสต์ไว้ด้วยว่า 【คนที่รักอยู่ไกลสุดขอบเขาฟ้าเขา ถึงอย่างนั้นแค่ได้พบกัน ฉันก็เต็มใจ】
รองเท้าสองคู่ในรูป คู่หนึ่งเป็นรองเท้าหนังผู้ชาย อีกคู่เป็นรองเท้าส้นสูงของผู้หญิง
ซ่งฉือแค่นหัวเราะเบา ๆ แววตาฉายความดูแคลน
—เธอเพิ่งออกมาเมื่อครู่ เมิ่งหว่านก็รีบไปพร่ำบอกรักกับฟางอวี้จือแล้วหรือ?
ตอนนี้ซ่งฉือมั่นใจแล้วว่าจู้เยี่ยนเจิงมีใจให้เธออยู่บ้าง
ถึงจะไม่รู้แน่ชัดว่าความรู้สึกนั้นมากน้อยแค่ไหน และจะคงอยู่ได้นานเท่าไร
แต่ขอเพียงได้รับการ “เข้าข้าง” จากจู้เยี่ยนเจิง ซ่งฉือก็ไม่ตายง่าย ๆ แล้ว
ดังนั้นถึงตรงนี้ ฟางอวี้จือก็แทบไม่มีประโยชน์ให้ใช้สอยอีก
คืนนี้ที่ซ่งฉือเสนอถอนหมั้นกับฟางอวี้จือ ไม่ใช่แค่เพื่อกระตุ้นจู้เยี่ยนเจิงเท่านั้น แต่เธอตั้งใจจะตัดขาดจากฟางอวี้จือและตระกูลฟางให้เร็วที่สุดด้วย
เธอรู้ดีว่าหากพูดเรื่องถอนหมั้นกับฟางอวี้จือในวันนี้ ไม่ว่าฟางอวี้จือหรือซ่งตงหลินก็ต้องขัดขวางแน่—
เพราะอย่างนั้น คนต่อไปที่เธอต้องจัดการก็คือซ่งตงหลิน
ซ่งฉือเล่นโทรศัพท์ในมือ มุมปากยกเป็นรอยยิ้ม