บทที่ 101 บทลงโทษ
หนุ่มสาวกลุ่มหนึ่งนั่งล้อมโต๊ะเหล้ากันเป็นวง
วันนี้ซ่งฉือดูสวยสะดุดตาเป็นพิเศษ พนักงานชายโสดหลายคนจึงอดเหลือบมองเธอเป็นระยะไม่ได้ หากบังเอิญสบตากับซ่งฉือเข้า ใบหน้าพวกเขาก็จะแดงก่ำขึ้นมาทันที
เดิมทีหลี่อีไม่ได้คิดจะเข้าร่วม แต่พอได้ยินว่าซ่งฉือจะมา ด้วยความเป็นห่วงและอยากปกป้องเธอ จึงมานั่งข้าง ๆ ซ่งฉือด้วย
ไพ่หนึ่งสำรับวางอยู่บนโต๊ะเหล้า
ลี่น่านั่งตรงข้ามซ่งฉือ ก่อนเอ่ยว่า “คนละใบ ใครได้ไพ่คิงสามารถสั่งให้คนที่ได้แต้มต่ำที่สุดทำอะไรก็ได้หนึ่งอย่าง มาเริ่มหยิบไพ่กันเถอะ”
ทุกคนต่างยื่นมือไปหยิบไพ่
เกมบนโต๊ะเหล้าแบบนี้ ซ่งฉือเล่นได้อย่างคล่องแคล่วมาโดยตลอด
ก่อนหน้านี้ตอนเล่นเกมกับกลุ่มเพื่อนนักแข่งรถ หากซ่งฉืออยากได้ เธอก็สามารถหยิบไพ่คิงได้ทุกครั้ง
เธอเหลือบมองชายที่นั่งอยู่บนโซฟาไกล ๆ
ฝั่งซ่งฉือเต็มไปด้วยเสียงอึกทึกครึกโครม ผู้คนพูดคุยกันอย่างคึกคัก
แต่ชายที่อยู่ไกลออกไปกลับไม่แม้แต่จะมองมาทางนี้ เขานั่งไขว่ห้าง สีหน้าเย็นชาและสุขุม
ราวกับเสียงอึกทึกและเรื่องวุ่นวายทั้งหลายไม่เกี่ยวข้องกับเขาเลย
ซ่งฉือเลิกคิ้วเล็กน้อยโดยไม่พูดอะไร ก่อนพลิกไพ่ในมือ
ไพ่แต้มกลาง ๆ ไม่สูงไม่ต่ำ ปลอดภัยดี
มีคนหนึ่งได้ไพ่คิง ส่วนอีกคนได้ไพ่เอซซึ่งมีแต้มต่ำที่สุด
“ไป ๆ ถอดเสื้อคลุมแล้ววิ่งรอบบ่อน้ำพุร้อนหนึ่งรอบ วิ่งไปพูดไปว่า ‘ฉันเป็นอิสระแล้ว!’”