บทที่ 53 “ซ่งฉือ ฉันเคยบอกคุณไว้ว่าอะไร?”
กลิ่นสนซีดาร์เย็นสดชื่นลอยเข้ามาปะทะ มือข้างหนึ่งโอบเอวเธอไว้อย่างแผ่วเบา ร่างสูงใหญ่ของเขาทาบทับเธอไว้ใต้เงาร่าง
ซ่งฉือได้ยินเสียงหัวใจของชายหนุ่มที่เต้นหนักแน่นอยู่ด้านหลัง
ทันทีที่คนกลุ่มหนึ่งตรงหน้าเห็นชายที่ยืนอยู่ด้านหลังเธอ ทุกคนก็พากันเงียบกริบ
แม้แต่ฟางอวี้จือกับเมิ่งหว่านที่เพิ่งส่งเสียงเอะอะเมื่อครู่ สีหน้าก็พลันย่ำแย่ลง
หลินจิ่งเหวินขมวดคิ้วเล็กน้อย ดูเหมือนจะไม่พอใจที่ชายคนนี้ปรากฏตัวขึ้นกะทันหัน
ซ่งฉือก้มหน้า ไม่เอ่ยอะไรสักคำ
มือแข็งแรงข้างหนึ่งประคองเอวเธอไว้อย่างหลวม ๆ ฝ่ามือกว้างเรียวยาวของชายหนุ่มดูราวกับจะโอบรอบเอวบางของเธอได้อย่างง่ายดาย
น้ำตาไหลพรั่งพรูไม่ขาดสาย ร่วงลงจากหางตาเป็นสาย
หยดลงบนพื้น และหยดลงตรงง่ามมือที่เขาประคองเอวเธอไว้
ทั้งเย็นเยียบและร้อนผ่าว
ข้อนิ้วของเขาชะงักเล็กน้อย จู้เยี่ยนเจิงงอนิ้วมือ ก่อนมือที่ประคองเอวเธอไว้อย่างแผ่วเบาจะซีดขาวขึ้นเล็กน้อย
จากมุมที่ยืนอยู่ เขามองเห็นศีรษะที่ก้มต่ำของเธอ
เธอรวบผมยาวมาด้านหน้าอก ทำให้เขาเห็นลำคอขาวผ่องเพียงครึ่งหนึ่ง
เส้นผมสองสามปอยยุ่งเหยิงอยู่ข้างลำคอของเธอ จู้เยี่ยนเจิงมองแล้วรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาเล็กน้อย
เธอผอมเกินไป
จนเมื่อจู้เยี่ยนเจิงยืนอยู่ด้านหลัง ก็สามารถบดบังร่างของเธอไว้ใต้เงาร่างของเขาได้อย่างง่ายดาย
สูทสีเข้มขับให้ชุดกระโปรงยาวสีอ่อนของเธอโดดเด่นขึ้น
น้ำตาหยดนั้นตรงง่ามมือร้อนผ่าวดุจลาวา ชายหนุ่มขยับปลายนิ้วลูบอยู่สองสามครั้งโดยไม่รู้ตัว ราวกับอยากเช็ดความร้อนระอุนั้นออกไป