บทที่ 36 ของขวัญสำหรับคุณอา~
เมิ่งหว่านถูกขังไว้สามวันเพราะกุข่าวใส่ร้าย
พอซ่งฉือรู้ข่าวนี้ ก็รู้สึกสดชื่นเบิกบานขึ้นมาทันที
หลายวันมานี้ฟางอวี้จือไม่ได้ส่งข้อความมาหาซ่งฉือ คิดว่าคำ «เตือน» ของจู้เยี่ยนเจิงในคืนนั้นคงได้ผล ฟางอวี้จือเลยไม่กล้ามาขอความช่วยเหลือจากซ่งฉืออีก
หลายวันมานี้ซ่งฉือเองก็ไม่ได้ว่าง เธอไปร่วมงานประมูลขนาดย่อมแห่งหนึ่งในนครหลวง และประมูลกระดุมข้อมือหยกเขียวชิ้นหนึ่งมาได้
ตัวกระดุมข้อมือทำจากหยกสีเขียวจักรพรรดิระดับสูง งานชุบเงินประณีตเรียบหรู กระดุมข้อมือทั้งชิ้นมีขนาดเล็กกะทัดรัดและดูสง่างาม เพียงแรกเห็น ซ่งฉือก็จินตนาการภาพจู้เยี่ยนเจิงสวมมันไว้ตรงปลายแขนเสื้อได้แล้ว
— ทั้งเย้ายวนและชวนให้ใจสั่น
อารมณ์ของเธอดีไม่น้อย
— ถ้าในงานประมูลครั้งนี้ไม่ได้เจอฟางอี้เสวี่ย อารมณ์ของเธอคงดีกว่านี้อีก
หลังงานประมูลเลิก ฟางอี้เสวี่ยก็ขวางทางเธอไว้
ในมือหิ้วกระเป๋าแบรนด์เนม สวมเสื้อผ้าหรูหราราคาแพง ทั้งยังประดับเครื่องเพชรพลอยล้ำค่ามากมาย ดูราวกับคุณนายผู้มั่งคั่งที่มาจากที่ไหนสักแห่ง
ฟางอี้เสวี่ยถอดแว่นกันแดดออก กวาดตามองซ่งฉือตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนสายตาจะไปหยุดอยู่ที่กระดุมข้อมือชิ้นนั้นซึ่งซ่งฉือประมูลมาได้
“กระดุมข้อมือหยกเหรอ? จ่ายไปไม่น้อยเลยสินะ?” เธอเอ่ยด้วยน้ำเสียงวางอำนาจ พลางปรายตามองซ่งฉืออย่างดูแคลน
ถ้าไม่จำเป็น ซ่งฉือก็ไม่ค่อยอยากคุยกับฟางอี้เสวี่ย
— คุยด้วยแล้วสติปัญญาลดลง
คิดได้ดังนั้น ซ่งฉือก็เบี่ยงตัวเล็กน้อย หลบเธอแล้วเดินต่อไป
“ซ่งฉือ หยุดเดี๋ยวนี้นะ!”
ฟางอี้เสวี่ยที่ถูกเมินโกรธจัด ตะโกนเรียกชื่อเธอเสียงดัง