บทที่ 35 “เรื่องแต่งงานของคุณกับเขา ลองคิดดูใหม่อีกครั้งก็ได้นะ”
เมื่อเห็นชื่อที่โทรเข้ามา ซ่งฉือก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย
นับตั้งแต่ครั้งก่อนที่ฟางอวี้จือบุ่มบ่ามเข้าไปในห้องส่วนตัวของซ่งฉือ แล้วถูกจู้เยี่ยนเจิงไล่ออกไป ทั้งสองก็ไม่ได้ติดต่อกันมานานแล้ว
ตอนนี้นึกยังไงถึงโทรหาเธอขึ้นมา?
แววรำคาญใจวูบผ่านใบหน้า แต่เพราะหลินเจี้ยนอยู่ข้าง ๆ ซ่งฉือจึงปรับอารมณ์เล็กน้อย
หลินเจี้ยนเหลือบเห็นชื่อบนหน้าจอโทรศัพท์ของซ่งฉือโดยบังเอิญ จึงขมวดคิ้ว ก่อนเอ่ยอย่างรู้กาลเทศะว่า “คุณหนูซ่ง ผมไปอุ่นเครื่องรถก่อนนะครับ”
ซ่งฉือพยักหน้า รอจนหลินเจี้ยนเข้าไปในรถแล้วจึงกดรับสาย
ทันทีที่รับสาย เสียงของฟางอวี้จือก็ดังลั่นมาจากปลายสายด้วยความเดือดดาล “ซ่งฉือ คุณทำอะไรลงไป!?”
เสียงดังเกินไป ซ่งฉือจึงยกโทรศัพท์ออกห่างจากหูโดยไม่รู้ตัว
เธอไม่ตอบ ฟางอวี้จือจึงพูดต่อว่า “ฉันให้หุ้นคุณไปแล้วไม่ใช่หรือไง ทำไมเมิ่งหว่านยังเข้าไปอยู่ในสถานีตำรวจได้!?”
ซ่งฉือชะงักไปชั่วขณะ ยังไม่เข้าใจอยู่ครู่หนึ่ง
เธอตั้งใจจะเอาเรื่องเมิ่งหว่านที่แอบตัดเสื้อผ้าของเธออยู่แล้ว เพียงแต่ยังหาเวลาจัดการไม่ได้ แล้วเมิ่งหว่านเข้าไปอยู่ในนั้นได้ยังไง?
สายลมยามค่ำคืนพัดผ่าน กระโปรงยาวเนื้อนุ่มพลิ้วไหวไปตามลม
หลังกลับไปถึงห้องพักแขกของจู้เยี่ยนเจิง ซ่งฉือก็เปลี่ยนเสื้อผ้า
ตอนนี้เธอยืนอยู่หน้าประตูใหญ่ ลมกลางคืนเย็นสบายพัดพากลิ่นหอมของดอกไม้จาง ๆ มาให้ ซ่งฉือยืนอยู่ตรงนั้น ร่างบอบบางเพรียวบาง
ไฟหน้าประตูสว่างขึ้น แสงสีเหลืองนวลสาดลงบนตัวซ่งฉือ ราวกับคลุมกายเธอไว้ด้วยผ้าบางเบา