บทที่ 163 ไม่ใช่ผู้ใหญ่
ซ่งกวงหนานไออีกสองสามครั้ง ริมฝีปากซีดลงเล็กน้อย
เขามองเมิ่งหว่านอยู่นาน ก่อนจะเอ่ยเสียงเบาในที่สุด “ฉันยังวางใจไม่ลง เลยแวะมาดูหน่อย”
รอยยิ้มบนใบหน้าของเมิ่งหว่านแข็งค้างเล็กน้อย แต่ก็ยังพยักหน้า “ฉันจะเชื่อฟังคุณปู่ค่ะ”
เธอเรียกเขาว่าคุณปู่
และซ่งกวงหนานก็ไม่ได้โต้แย้งตั้งแต่ต้นจนจบ
แขกในห้องโถงล้วนเป็นนักธุรกิจ แต่ละคนหัวไวกันทั้งนั้น
เมื่อเห็นเช่นนี้ ทุกคนก็รู้ได้ทันทีว่าเมิ่งหว่านคงเป็นคุณหนูตระกูลซ่งจริง ๆ!
ชั่วขณะนั้น หลายคนเดินเข้าไปหา ยกแก้วแสดงความยินดีกับซ่งกวงหนาน
ในฐานะกรรมการเครือซ่ง ซ่งกวงหนานไม่ได้เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับกิจการของเครือซ่งมานานแล้ว เว้นแต่การประชุมคณะกรรมการระดับสูง
ถึงอย่างนั้น ประธานเครือซ่งก็ยังคงเป็นซ่งกวงหนานเพียงคนเดียว ไม่เคยเปลี่ยนแปลง
ทุกคนจึงพากันเข้าไปประจบประแจงท่านประธานซ่ง
“ยินดีด้วยครับ ยินดีด้วย ในที่สุดท่านประธานซ่งก็ได้พบหลานสาวแท้ ๆ ของตัวเองแล้ว!”
“ใช่ครับ ใช่แล้ว ก่อนหน้านี้ผมโชคดีได้พบคุณเมิ่งที่ฟางซื่ออยู่สองสามครั้ง คุณเมิ่งไม่เพียงสวย แถมยังมีความสามารถในการทำงานเป็นเลิศ มองแวบเดียวก็รู้ว่าเป็นหลานสาวของท่าน!”
“ต่อไปถ้าคุณเมิ่งมีเรื่องอะไรอยากให้ช่วย ก็บอกผมได้เลยนะครับ เรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ พวกเราพอช่วยได้อยู่แล้ว!”
“ใช่ครับ ใช่แล้ว ท่านประธานซ่งช่างโชคดีจริง ๆ บริษัทก็รุ่งเรือง วันหน้ายังได้หลานสาวแท้ ๆ กลับมาอีก นี่แหละครับบุญวาสนาของท่าน!”