บทที่ 107 “ซ่งฉือ พูดอะไรสักหน่อยสิ”
ตอนเลือกเสื้อผ้า ซ่งฉือลองสวมไปหลายชุด
เพื่อความสะดวก เธอจึงไม่ได้เปลี่ยนกลับเป็นชุดเดิม แต่ใส่เสื้อผ้าที่ถอดออกลงในถุง แล้วถือกลับมาด้วย
ราตรีเงียบสงัด
เมื่อกลับถึงห้องนอนชั้นสาม ความเหนื่อยล้าบนใบหน้าของซ่งฉือก็หายไปจนหมด เธอนอนลงบนเตียงแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา
ตอนเพิ่งเลือกเสื้อผ้าเสร็จ มีข้อความส่งเข้ามาพอดี
ซ่งฉือเหลือบมองข้อความ แต่ไม่ได้สนใจ
ตอนนี้ในที่สุดก็มีเวลาว่าง เธอจึงกดเปิดข้อความอีกครั้ง
เป็นข้อความจากฟางอวี้จือ
ฟางอวี้จือ:【พรุ่งนี้ใส่ชุดที่ฉันซื้อให้】
ชิ
ซ่งฉือเลิกคิ้ว มุมตาฉายแววร้ายกาจ
—ดูท่าซ่งตงหลินคงช่วยเป็นแม่สื่อ เผยข่าวเรื่องที่เธอจะไปโรงแรมพรุ่งนี้ให้ฟางอวี้จือรู้แล้ว
ในสายตาของฟางอวี้จือ นี่คือการแสดงไมตรีจากตระกูลซ่งที่มีต่อฟางซื่อ และเป็นการยอมอ่อนข้อของซ่งฉือ
เพราะอย่างนั้น เขาจึงวางอำนาจได้อย่างเต็มที่ ราวกับตนมีเหตุผลชอบธรรมทุกประการ
เมื่อเห็นข้อความที่ฟางอวี้จือส่งมา ซ่งฉือก็หัวเราะเยาะเบา ๆ สายตากวาดผ่านเสื้อผ้าของตัวเอง
—สวยกว่าชุดที่ฟางอวี้จือส่งให้เธอมากจริง ๆ
ถ้าเธอจำไม่ผิด ชุดที่ฟางอวี้จือส่งให้เป็นของขวัญวันเกิดที่เขามอบให้เธอ
ตอนนั้นฟางอวี้จือน่าจะเพิ่งเริ่มติดต่อกับเมิ่งหว่าน จึงยังรู้สึกผิดต่อซ่งฉืออยู่บ้าง
พอดีกับวันเกิดของซ่งฉือ ฟางอวี้จือจึงควักเงิน “ก้อนโต” ซื้อชุดนี้ให้เธอ