“มะ...ท่านมิโตะ มาได้ยังไงครับ?!”
“ใช่ครับ ท่านมิโตะ ทำไมถึงมาที่นี่ล่ะครับ?!”
ดันโซกับโคฮารุมองมิโตะที่นั่งอยู่ตรงหน้าอย่างตกตะลึงสุดขีด
“ทำไมล่ะ?”
มิโตะขมวดคิ้ว เหลือบมองทั้งสองแล้วถามเสียงเบา “ฉันมาไม่ได้หรือไง?”
“ไม่ใช่อย่างนั้นครับ ท่านมาได้แน่นอน!”
“เปล่าค่ะ ๆ พวกเราไม่ได้หมายความแบบนั้น!”
ดันโซกับโคฮารุรีบส่ายหน้ารัว สีหน้าอัดอั้นปนประจบพลางอธิบายแก้ตัว
ทุกอย่างนั้น
ชิราซากิเห็นเต็มตา
เขารู้อยู่แล้วว่าดันโซวิ่งเต้นไปตามตระกูลต่าง ๆ ส่วนโคฮารุกับโฮมุระก็แยกกันไปเกลี้ยกล่อมฮิรุเซ็นและโทริฟู
ส่วนคางามะ...
ใคร ๆ ก็รู้กัน
ในฐานะสมาชิกตระกูลอุจิวะ เขาไม่มีอิทธิพลทางการเมืองแม้แต่น้อย
ทุกคนต่างกำลังดึงพวกพ้องมาเสริมอำนาจของตัวเอง
แล้วชิราซากิไปหาพันธมิตรจากไหนงั้นเหรอ?
อ๊ะ!
เขาหาแค่หญิงชราธรรมดา ๆ คนเดียวเท่านั้น!
ตอนนี้
ชิราซากิอยากหัวเราะเยาะดันโซที่ไร้แผนการ กับโคฮารุที่ไร้ปัญญาเหลือเกิน
ในเมื่อฮิรุเซ็นกับโทริฟูไม่มีใจ ส่วนคางามะก็ไร้ประโยชน์
ยังคิดจะดึงตระกูลต่าง ๆ กับคนซื่อ ๆ สองคนมาแย่งตำแหน่งโฮคาเงะกับเขาอีก
คนที่อ่านสามก๊กมาจนขึ้นใจย่อมรู้ดี
พวกภักดีสุดใจดึงไปไม่ได้หรอก!
ส่วนพวกที่ยังลังเลจะเข้าข้างใคร ก็ไว้ใจไม่ได้เหมือนกัน!
สองคนนั่นยังแยกไม่ออกด้วยซ้ำว่าควรดึงใครมาเป็นพวก และควรใช้เกณฑ์อะไร
แล้วจะเอาอะไรมาสู้กับฉันกันล่ะ!!!
ถึงตรงนี้
การแย่งชิงตำแหน่งโฮคาเงะระหว่างสามฝ่าย
ก็ปิดฉากลงหลังชิราซากิเชิญภรรยาของโฮคาเงะรุ่นที่หนึ่ง พี่สะใภ้ของโฮคาเงะรุ่นที่สอง ผู้เชี่ยวชาญวิชาผนึกขั้นสุดยอด ร่างสถิตเก้าหางผู้เข้มงวดที่สุด และเจ้าหญิงแห่งตระกูลอุซึมากิ—อุซึมากิ มิโตะ มาเข้าร่วม
อย่างที่ชิราซากิพูดไว้
“ท่านมิโตะพูดจบแล้ว ใครเห็นด้วย! ใครคัดค้าน?!”
โฮคาเงะรุ่นที่สาม...
ชิราซากิจะเป็นให้ได้แน่นอน!
【ขจัดอุปสรรคเล็ก ๆ บนเส้นทางสู่ตำแหน่งโฮคาเงะ สร้างบารมีเบื้องต้นสำเร็จ ได้รับรางวัล—ชาคระธาตุลม!】
【คุณสมบัติชาคระ: น้ำ/ดิน/สายฟ้า/ไฟ/ลม】
เรื่องดีเกิดขึ้นพร้อมกันถึงสองอย่าง
นอกจากคุณสมบัติหยินและหยางแล้ว ชิราซากิยังมีครบทั้งห้าธาตุ
......
“ข่าวการเสียสละของท่านโฮคาเงะรุ่นที่สองแพร่ไปทั่วหมู่บ้านแล้วครับ!”
ดาดฟ้าตึกโฮคาเงะ
หลังการประชุมครั้งก่อนผ่านไปสองวัน
ตอนนี้ฮิรุเซ็นพูดด้วยน้ำเสียงกระวนกระวาย พลางมองชิราซากิที่กำลังทอดสายตามองหมู่บ้านจากที่สูงอย่างกังวล
ไม่รู้ว่าใครกัน
ถึงได้เที่ยวแพร่ข่าวเรื่องการเสียสละของโทบิรามะไปทั่วหมู่บ้านตามใจชอบ!
ชิราซากิส่ายหน้าอย่างกับคาดการณ์ไว้แล้ว “อย่าเพิ่งร้อนใจ เรื่องที่โฮคาเงะรุ่นที่สองเสียสละ ฉันไม่ได้คิดจะปิดบังตั้งแต่แรกอยู่แล้ว”
ปกติถ้าเกิดเรื่องลึกลับแบบนี้ในโคโนฮะ คนอาจนึกถึงดันโซเป็นคนแรก
ฉายา ‘โฮคาเงะเงา’ ดังไปถึงมิติต่าง ๆ!
แต่...
ดันโซในตอนนี้ยังไม่ได้เก่งกาจเหมือนในอนาคต ถ้าถามว่าทำไมชิราซากิถึงมั่นใจว่าไม่ใช่ฝีมือดันโซน่ะเหรอ?
เพราะคนทำเรื่องนี้คือเขาเอง!
ชิราซากิรู้ดีว่าปิดข่าวไปก็ไม่มีประโยชน์
ตอนนี้ไม่เพียงเป็นช่วงที่เขาควบคุมหมู่บ้านได้น้อยที่สุด แต่กลุ่มอำนาจต่าง ๆ ในหมู่บ้านก็มีใจซับซ้อน ดันโซที่ไม่ยอมรับความพ่ายแพ้ รวมถึงสายลับจากหมู่บ้านอื่น ต่างอาจฉวยโอกาสจากการตายของโฮคาเงะรุ่นที่สองเพื่อบรรลุเป้าหมายของตัวเอง
สู้เปิดทางให้น้ำไหล ดีกว่าพยายามปิดกั้น
ชิราซากิจึงปล่อยข่าวออกไปตรง ๆ ตัดโอกาสที่เรื่องจะปะทุขึ้นกะทันหันจนพวกเขาตั้งตัวไม่ทัน และควบคุมผลกระทบให้อยู่ในมือฝ่ายตน
ฮิรุเซ็นเห็นดังนั้นก็คลายกังวลลงเล็กน้อย ก่อนถามว่า “แล้วตอนนี้พวกเราจะ...”
ชิราซากิหันกลับมา เงยหน้ามองรูปสลักโฮคาเงะบนผาโฮคาเงะแล้วตอบว่า “ฉันฝาก ‘บาคุ’ นำหน่วยลับออกติดตามร่องรอยของพี่น้องคิงคาคุกับกินคาคุแล้ว”
“ฝาก ‘บาคุ’ ไปตามรอยพี่น้องคิงคาคุกับกินคาคุเหรอครับ!”
ฮิรุเซ็นได้ยินแล้วก็ฮึกเหิมขึ้นมา ‘บาคุ’ เป็นหัวหน้าหน่วยลับที่ขึ้นตรงกับท่านโฮคาเงะรุ่นที่สอง นอกจากฝีมือแข็งแกร่งแล้วยังเชี่ยวชาญการสะกดรอยด้วย
เขาเงยหน้ามองผาโฮคาเงะตามไปด้วย
สายตาหยุดอยู่บนรูปสลักของโทบิรามะ เขาจ้องมองอยู่นาน “ในที่สุดก็จะได้ล้างแค้นให้ท่านแล้ว!”
“หนี้เลือดก็ต้องชดใช้ด้วยเลือด”
เสียงของชิราซากิเบามาก
แต่แฝงไว้ด้วยจิตสังหารเย็นเยียบ
พี่น้องคิงคาคุกับกินคาคุต้องตายในมือเขา!
ไม่ใช่แค่เพื่อล้างแค้นให้โทบิรามะ แต่ยังเพื่อให้ตำแหน่งโฮคาเงะของเขามั่นคงยิ่งขึ้นด้วย
เพื่อสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่า...แค่ก ๆ
เพื่อหมู่บ้าน!!!
......
นอกแคว้นไฟ
หมู่บ้านเล็ก ๆ แห่งหนึ่งในแคว้นน้ำพุร้อน
“น้องชายของฉัน!!!”
“นายตายอย่างน่าอนาถเหลือเกิน!!!”
คิงคาคุก้มเข่าร้องไห้คร่ำครวญอยู่หน้าเตียงที่นองไปด้วยเลือด ส่วนคนที่นอนอยู่บนเตียงก็คือกินคาคุ น้องชายของเขาเอง
กินคาคุมีรูโหว่เป็นแผลเลือดท่วมอยู่กลางอก
น้องชายแท้ ๆ ของเขาเลยนะ!
“ไอ้เอที่สมควรตาย กล้าควักหัวใจนายต่อหน้าฉันได้ยังไง!”
คิงคาคุปาดน้ำมูกน้ำตาบนใบหน้า มองศพน้องชายด้วยความโศกเศร้า ก่อนแววตาจะค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นดุดัน
“เชื่อพี่เถอะ พี่จะเอาหัวใจของไอ้นั่นไปวางเซ่นไหว้หน้าหลุมศพนาย!”
พูดจบ
คิงคาคุก็หยิบม้วนคัมภีร์ผนึกออกมา แล้วผนึกศพของกินคาคุไว้ข้างใน
จากนั้นสอดไว้ในช่องเสื้อแนบอก
เขาพ่นลมหายใจขุ่นมัวออกมายาว ๆ ก่อนลืมตาขึ้นอีกครั้ง แววตาไร้ซึ่งความโศกเศร้า เหลือเพียงความเดือดดาลไม่รู้จบ
ความแค้นที่ลุกโชน!
ความโกรธแค้นที่พร้อมเผาผลาญโลกทั้งใบ!
เขาจะทำลายทุกสิ่งให้หมดสิ้น!!!
เข้าสู่ด้านมืดแล้ว!!!
“ห้ามให้ใครรู้ร่องรอยของพวกเรา...” คิงคาคุผลักประตูออกมาด้วยสีหน้าเย็นชา แล้วสั่งเสียงแหลมว่า
“ฆ่าทุกคนในหมู่บ้านนี้ให้หมด!”
“รับทราบครับ ท่านคิงคาคุ!”
สมาชิกหน่วยคิงคาคุที่เหลืออยู่เพียงห้าคนก้มหน้าขานรับพร้อมกัน ก่อนร่างจะพุ่งแยกย้ายออกไปคนละทิศอย่างรวดเร็ว
ไม่นานนัก
เสียงสุนัขเห่าดังระงม ไก่ขันดังผิดปกติ ทว่าหมู่บ้านกลับค่อย ๆ จมสู่ความเงียบงันประหลาด
เงียบราวกับไม่มีใครอยู่เลย!
คิงคาคุเดินไปตามถนนดินขรุขระอย่างช้า ๆ จนมาหยุดใต้ต้นไหวโบราณต้นหนึ่งตรงทางเข้าหมู่บ้าน
ลูกน้องทั้งห้าปรากฏตัวขึ้นด้านหลังเขาในพริบตา สมาชิกคนหนึ่งคุกเข่าข้างเดียวรายงานว่า
“ท่านคิงคาคุ ชาวบ้านทุกคนถูกจัดการหมดแล้วครับ!”
“ดีมาก!”
คิงคาคุฉีกยิ้มอย่างสะใจ ความโศกเศร้าในใจก็บรรเทาลงไม่น้อย
มีคนมากมายไปเป็นเพื่อนน้องชายบนเส้นทางสู่ปรโลก คงไม่ต้องเดินทางอย่างเดียวดายแน่!
“ต่อไปก็ถึงตาไอ้เอที่สมควรตาย!”
คิงคาคุกัดฟันกรอด กำหมัดแน่นจนเลือดไหล ดวงตาแดงก่ำเต็มไปด้วยความแค้น เขากล่าวว่า
“ก็แค่ฆ่าพ่อนายเองแท้ ๆ ยังกล้ามาฆ่าน้องชายร่วมสายเลือดของฉันอีก! ฉันจะฆ่าครอบครัวของนายให้หมด เพื่อปลอบประโลมวิญญาณน้องชายที่อยู่บนสวรรค์!”
“ไป!”
“กลับหมู่บ้าน!”
“ครับ!”
......
“ท่านชิราซากิ ที่นี่เป็นทางผ่านที่เร็วที่สุดสำหรับกลับหมู่บ้านคุโมงากุเระครับ...”
ในซอกหินผารกร้างแห่งหนึ่ง
‘บาคุ’ รายงานชิราซากิ
เขาสวมหน้ากากสีขาวและชุดยุทธวิธีของหน่วยลับ เคยติดตามโทบิรามะไปปราบอุจิวะ เซ็ตสึนะที่พยายามยึดอำนาจด้วยกำลัง
เพราะเขามีดวงตาที่จับทุกสิ่งได้!
ต่อมาเขากับ ‘อุชิ’ และ ‘โทระ’ ก็ได้รับคำสั่งจากโทบิรามะให้จับตาความเคลื่อนไหวของอุจิวะทุกฝีก้าว
ชิราซากิรู้ความสามารถของเขาดี จึงมอบหมายให้ติดตามคิงคาคุ
“...จากที่ผมคาดไว้ อีกประมาณครึ่งชั่วโมง หน่วยคิงคาคุจะผ่านที่นี่ครับ!”
“อืม ลำบากนายแล้วนะ ‘บาคุ’”
ชิราซากิพยักหน้าอย่างพอใจ
สมกับเป็นคนที่โทบิรามะเลือกมา ทั้งความภักดีและความสามารถล้วนเป็นเลิศ
จากนั้นชิราซากิหันไปมองคนที่พามาด้วย สีหน้าจริงจังขึ้น
“ที่นี่อยู่ใกล้หมู่บ้านคุโมงากุเระมาก ทำตามแผนของเรา ต้องจัดการพวกนั้นให้เสร็จในเวลาอันสั้นที่สุด!”
“เข้าใจแล้ว!”
ฮิรุเซ็น โทริฟู และคางามะพยักหน้าพร้อมกัน
ลองทายสิว่ามีสามคนไหนไม่ได้รับเชิญ?
เอาละ
ก็ดันโซ โคฮารุ และโฮมุระนั่นแหละ!
ตอนแรกฮิรุเซ็นอยากพาทั้งสามคนมาด้วย แต่ชิราซากิปฏิเสธอย่างเด็ดขาด
แต่นี่ไม่ใช่เพราะชิราซากิใจแคบหรอกนะ!
หมู่บ้านจำเป็นต้องมีคนที่ไว้ใจได้คอยดูแลต่างหากล่ะ~
ตอนนั้นฮิรุเซ็นได้ยินแล้วก็พยักหน้าทันที
มีเหตุผล!!!