โทรศัพท์ที่เย่จือหลี่โทรไป ต่อสายติดอย่างรวดเร็ว
เสิ่นชิงถามขึ้นว่า: "ฮัลโหล?"
เสียงของเธอกับนิสัยของเธอเหมือนกัน จืดชืดเหมือนน้ำ หรือเหมือนแผ่นหินชนวนเก่า ๆ ที่เมื่อมองผ่าน ๆ ก็ไม่เห็นจุดเด่นอะไร
เย่จือหลี่ไม่สนใจเสียงแบบนี้
เขาชอบเสียงที่ออดอ้อนกว่านี้หน่อย จะดีที่สุดถ้าฟังแล้วทำเอากระดูกแทบกร่อน
เขาดึงปกเสื้อเล่นอย่างไม่ใส่ใจ ผ่อนคลายร่างกาย แล้วถามว่า: "คุณเสิ่นชิง หรือคุณหนูเฉินใช่ไหมครับ?"
"ใช่ฉันเอง" เสิ่นชิงพยักหน้าปลายสาย: "คุณคือ?"
เย่จือหลี่แนะนำตัวสั้น ๆ ได้ใจความ: "ผมชื่อเย่จือหลี่ เป็นพี่ชายคนที่สามของอู๋ซวง เธอแนะนำให้คุณมาเป็นบอดี้การ์ดของผม เดือนละสองหมื่น โอเคไหม?"
เท่าที่เขารู้ บอดี้การ์ดของดาราดังก็แค่เดือนละสองหมื่น
เขาเสนอราคานี้ ถือว่าเป็นค่าตอบแทนที่ดีมากแล้ว
"สองหมื่น?" เสิ่นชิงตกใจ
นี่มันสูงกว่าเงินเดือนปัจจุบันของเธอถึงสิบเท่า!
"ทำไม ไม่พอใจเงินเดือนเหรอ?" เย่จือหลี่ไม่เข้าใจนิสัยของเสิ่นชิง คิดแค่ว่าเธอมีข้อข้องใจเรื่องเงินเดือน จึงอธิบาย:
"ผมให้ราคาตลาดสูงสุดแล้วนะ"
"เปล่า พอใจมากเกินไปต่างหาก ขอถามนายจ้าง ฉันเริ่มงานได้เมื่อไหร่คะ?" เสิ่นชิงกำโทรศัพท์แน่นด้วยความตื่นเต้น ใจแทบรอไม่ไหว
พอมีงานใหม่นี้ เธอจะให้ยายมีชีวิตที่ดีขึ้นได้!
แล้วพี่ชายของเพื่อนร่วมรบ ยังให้ราคาตลาดสูงสุดกับเธออีก... เขาช่างดีจริง ๆ!!
ความรู้สึกดี ๆ ของเสิ่นชิงที่มีต่อพี่น้องเย่อู๋ซวงพุ่งกระฉูด