คู่หมั้นของตู้ซูเยี่ยนหนีไปแล้ว เพื่อนในห้องต่างพากันเงียบไปชั่วขณะ
ซ่างกวนชิงหลินพูดขึ้นก่อนด้วยน้ำเสียงกระหยิ่มยิ้มย่อง "ดูท่าแกต้องขึ้นพาดหัวข่าวในคอลัมน์บันเทิงอีกแล้ว"
เฮ่อเหลียนชิงก็เลิกคิ้ว "ดูท่าแกต้องกลายเป็นตัวตลกในแวดวงอีกแล้ว"
"ปล่อยให้พวกเขาหัวเราะเยาะก็ไม่เห็นเป็นอะไร จะได้ไม่ต้องหัวเราะในภายหลัง ยังจะเล่นไหม" ตู้ซูเยี่ยนถาม
"ไม่เล่นแล้ว พรุ่งนี้ภรรยาฉันเปิดเทอม ต้องนอนเร็ว" จี้เซินป้อนส้มที่ปอกเปลือกแล้วส่งไปที่ริมฝีปากของเย่อู๋ซวง
เย่อู๋ซวงอ้าปากกินเข้าไป เนื้อผลไม้รสหวานฉ่ำ ทำให้เธออดไม่ได้ที่จะหรี่ตาลง
ในแววตาของจี้เซินวูบไหว
น่ารักเกินไปแล้ว
อยากดึงตัวขึ้นเตียงมา 'ต่อสู้' กัน
ภายในรถที่กำลังกลับไปยังคฤหาสน์ เย่อู๋ซวงถามชายหนุ่มรูปงามที่กอดเธออยู่ว่า "พวกคุณดูเหมือนจะไม่รู้สึกเสียใจหรือเห็นใจตู้ซูเยี่ยนเลยสักนิด"
"ตู้ซูเยี่ยนกับคู่หมั้นไม่ได้มีใจให้กัน" จี้เซินไขข้อข้องใจเกี่ยวกับเรื่องของตู้ซูเยี่ยนให้เย่อู๋ซวงฟัง
เดิมทีตู้ซูเยี่ยนเป็นทายาทโดยตรงของตระกูลตู้ แต่น่าเสียดายที่บิดาของเขากลับชื่นชอบลูกชายที่เกิดจากภรรยาใหม่มากกว่า จึงเนรเทศเขาไปอยู่ต่างประเทศและดึงอำนาจของเขาออกจนหมด
เขาเป็น 'หมากที่ถูกทิ้ง' โดยแท้จริง
ไม่เช่นนั้นคู่หมั้นของเขาคงไม่รีบหนีตามคนอื่นไปเพียงเพราะได้ยินว่าเขากลับมาจากต่างประเทศ
แต่ก็เพราะเป็นหมากที่ถูกทิ้งนี่เอง ที่ทำให้เขาฟันฝ่าอุปสรรคจากต่างประเทศ กระทั่งบิดาของเขาต้องแหงนหน้ามอง และยอมคืนอำนาจ เชิญเขากลับมาเมืองหลวงเพื่อรับช่วงตระกูลตู้