หลังจากฟังเรื่องราวของซานเสี่ยวเสี่ยวกับวิลเลียมแล้ว ดวงตาสีดำสนิทของเย่อู๋ซวงก็วาววับ
"ดังนั้น คุณหนูเย่ เข้าใจความรู้สึกของฉันไหม?" ซานเสี่ยวเสี่ยวมีน้ำตาคลอเบ้า
"เข้าใจได้" เย่อู๋ซวงพยักหน้า น้ำเสียงเย็นเยียบแผ่วเบา "แต่ฉันก็จำเป็นมากเช่นกัน ที่ต้องให้คุณกับแอนนี่แม่ลูกได้พบกัน"
"จำเป็นแค่ไหน?" ซ่านเสี่ยวเสี่ยวถาม
"เกี่ยวข้องกับชีวิตน้องชายของฉัน" เย่อู๋ซวงบอกตามตรง
แววตาของซานเสี่ยวเสี่ยวซับซ้อน ครู่หนึ่งต่อมาเธอถอนหายใจ "งั้นคุณพาฉันไปปราสาทวิลเลียมเถอะ"
แม้เธอจะไม่เข้าใจว่าทำไมการที่เธอกับลูกสาวได้พบกันถึงเกี่ยวพันกับชีวิตน้องชายของเย่อู๋ซวง แต่เธอเชื่อว่าเย่อู๋ซวงจะไม่หลอกเธอ
"ไม่ต้องไปปราสาทวิลเลียม ฉันจะหาทางพาแอนนี่ออกมาให้พวกคุณได้พบกันตามลำพัง" เย่อู๋ซวงส่งสายตามั่นใจให้ซานเสี่ยวเสี่ยว
"ฉันแค่ต้องการให้พวกคุณแม่ลูกได้รู้จักกัน ไม่ได้ต้องการให้คุณกลับไปตระกูลวิลเลียม ถ้าคุณโน้มน้าวให้แอนนี่ช่วยเก็บความลับได้ ฉันคิดว่าก็ไม่น่ามีความเสี่ยงอะไร"
ซานเสี่ยวเสี่ยวกระวนกระวาย "แอนนี่ยังเด็ก เกิดเธอเผลอเปิดเผยฉันล่ะ..."
ตอนนั้นเอง จี้เซินเดินเข้ามาจากข้างนอก สบตากับเย่อู๋ซวงแล้วจึงให้คำมั่นกับซานเสี่ยวเสี่ยวว่า
"หากเกิดพลาดพลั้ง ตระกูลจี้จะให้ความคุ้มครองคุณ วิลเลียมจะพาคุณไป ต้องดูว่าตระกูลจี้ของผมยอมหรือไม่"
แน่นอนว่าเขาหวังให้เพื่อนสนิทมีความสุข
เพียงแต่วิลเลียมทำกับซานเสี่ยวเสี่ยว มันเกินไปจริง ๆ
"นี่...นี่ช่างเถอะดีกว่า..." ซานเสี่ยวเสี่ยวรีบพูด "ถ้าทำแบบนี้ วิลเลียมต้องแก้แค้นตระกูลจี้อย่างหนักแน่!"