เหตุการณ์กราดยิงเกิดกับโจวไป๋เยี่ยน
เขาแสดงบทเป็น "สาวน้อยไร้เดียงสา" เพื่อรักษาภาพลักษณ์และไม่ให้เย่อู๋ซวงสงสัย เขาจึงคบเพื่อนธรรมดาในวิทยาลัยไว้สองสามคน พวกที่ยิ้มแย้มต่อหน้าแต่ในใจด่าหยาบคาย
ก่อนหน้านี้ในห้องเรียน โคลินที่เยาะเย้ยใบหน้าคนผิวเหลืองว่าแบนราบก็เป็นหนึ่งในนั้น
คนพรรค์เดียวกัน โคลินนิสัยแย่แค่ไหน เพื่อนก็ย่อมไม่ต่างกัน พวกเขาติดทั้งอบายมุข สิ่งเสพติด การพนัน
โจวไป๋เยี่ยนกลายเป็นตู้ถอนเงินให้พวกเขา พวกเขาคอยแต่จะขอเงินจากเขาทุกเมื่อ
ตอนแรกยังหาข้ออ้างว่า "เงินหาย" "แม่เป็นมะเร็ง" ต่อมาก็เลิกเสแสร้ง ขอเงินตรง ๆ เลย
โจวไป๋เยี่ยนหัวเราะ
ข้าแกล้งเป็นสาวน้อยไร้เดียงสา ไม่ใช่ปัญญาอ่อน พวกเจ้าไม่แม้แต่จะแสดงละคร นี่มันดูถูกข้ากันเกินไปหรือเปล่า?
เขาจึงปฏิเสธ
โคลินกับพวกโกรธมาก และที่ร้ายคือหนึ่งในนั้นซึ่งติดยาเสพติดเกิดอาการขาดยา หงุดหงิดรุนแรง คว้าอาวุธที่ซ่อนไว้ยิงขึ้นฟ้าหนึ่งนัด ตั้งใจจะขู่โจวไป๋เยี่ยน
โจวไป๋เยี่ยนก็ไม่คิดว่าพวกมันจะพกปืนเข้ามาในวิทยาลัยได้ จึงแสร้งทำท่าทาง "ข้ากลัวมาก" อย่างสุภาพ คิดว่ายอมจ่ายเงินให้ไปเสียจะดีกว่า จะได้ไม่ต้องวุ่นวาย
ภารกิจสำคัญกว่า
รอให้สังหารเย่อู๋ซวงสำเร็จเมื่อไร เขาค่อยส่งพวกมันไปที่สุสาน
ขณะที่โจวไป๋เยี่ยนกำลังล้วงเงิน อีกด้านหนึ่ง นักศึกษา อาจารย์ เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยต่างพากันกรูเข้ามา ยังมีคนแจ้งตำรวจ เสียงรถตำรวจดังมาจากที่ไกล
เขารู้สึกว่าซวยแล้ว เพราะมันไปกระตุ้นไอ้โง่ที่ขาดยา