เย่อู๋ซวงกลับมาที่คณะบริหารธุรกิจ
ก่อนอื่นก็ถูกอาจารย์ที่ปรึกษาชมเชย ได้ทุนการศึกษามาหลายส่วน
และยังรู้ว่าเมื่อวานคนที่โพสต์ล้อเลียนเธอแบบไม่ระบุชื่อนั้น เป็นลูกน้องของเด็บบี้ที่ทางมหาวิทยาลัยสืบหาเจอ
ลูกน้องคนนั้นจะออกมาขอโทษต่อสาธารณะ และถูกพักการเรียนหนึ่งสัปดาห์
พฤติกรรมเยาะเย้ยของเด็บบี้เองก็ถูกเพื่อนร่วมชั้นหลายคนรังเกียจ
มหาวิทยาลัยกลับมาสงบอีกครั้ง
แต่ชีวิตนักเรียนแลกเปลี่ยนของเย่อู๋ซวงไม่อาจสงบลงได้
ทั่วบริเวณมหาวิทยาลัยมีแต่ผู้ชื่นชมเธอ
ถ้าไม่ใช่เพราะม่ออวี่มีสนามพลังที่แข็งแกร่งเกินไป คนที่เข้ามาทักทายคงห้อมล้อมเย่อู๋ซวงหลายชั้นแล้ว
ไม่กี่วันถัดมา เย่อู๋ซวงลงมือทำอาหาร เพราะพี่สี่ เย่เวินลั่ว ต้องยุ่งอยู่กับโปรเจกต์จบการศึกษาที่อาจารย์มอบหมาย
อาจารย์ของเขาเป็นชายเชื้อสายเอเชีย ชื่อเหลียงเอินหยาง มีชื่อเสียงพอควรในวงการออกแบบแฟชั่นของประเทศ M
เหลียงเอินหยางจะจัดงานที่เรียกว่า "การแสดงแฟชั่นที่โอบรับชนเผ่าทั่วโลก" ให้นักศึกษาปีสุดท้ายออกแบบเครื่องแต่งกายของชนเผ่าประเทศตน แล้วคัดเลือกนายแบบนางแบบจากประเทศตัวเองมาเดินแบบ
นี่ไม่ใช่เรื่องยากสำหรับเย่เวินลั่ว
เย่เวินลั่วชอบวัฒนธรรมดั้งเดิมของเซี่ยกั๋วมาก ในร่างแบบ มีการออกแบบชุดคลาสสิกจากหลายราชวงศ์ เช่น ถัง ซ่ง หยวน หมิง ชิง และอื่น ๆ บางส่วนมีเครื่องประดับเข้าชุด ทุกรายละเอียดล้วนเต็มไปด้วยกลิ่นอายแห่งพันปี
เขาเลือกชุดที่ตัวเองชอบที่สุดไปเดินแบบ และเลือกนายแบบนางแบบเชื้อสายเอเชียที่เขาคิดว่าเหมาะสมที่สุด
