รอยยิ้มแข็งค้างค่อย ๆ คลี่คลายราวหิมะต้นฤดูใบไม้ผลิที่ละลายไปตามเสียงแจ้งเตือนของระบบ ก่อนจะเบ่งบานขึ้นบนใบหน้าอีกครั้ง
จ้าวเจิงกดดูข้อมูลของสิ่งเหล่านั้น พอเห็นแล้วก็ยิ่งดีใจจนแทบลิงโลด
คนขุดทองคำ ผู้เชี่ยวชาญหิน และผู้เชี่ยวชาญไม้ ทั้งสามอย่างนี้ถือเป็น “หุ่นยนต์” รับงานอัตโนมัติที่จำเป็นสำหรับช่วงเริ่มต้นของระบบ เพียงนำไปวางไว้ตรงแหล่งทรัพยากรที่ตรงกัน พวกมันก็จะทำงานได้เอง อีกทั้งไม่มีใครมองเห็นนอกจากเจ้าของระบบอย่างเขา ต่อให้พยายามก็ทำลายไม่ได้ด้วย
ซี้ด พอคิดแบบนี้แล้วทำไมมันฟังดูพิลึกชอบกล?
เมื่อนึกถึงเรื่องเหลวไหลที่อาจเกิดขึ้น หากมีใครบุกรุกเข้าไป จ้าวเจิงก็อดหัวเราะไม่ได้
แต่ไหน ๆ ก็ไม่ได้คิดจะให้ใครเข้าใกล้อยู่แล้ว แบบนี้กลับสะดวกกว่าเดิมเสียอีก อย่างมากเขาก็เหนื่อยหน่อย แวะไปเก็บ “ผลผลิต” วันละครั้งก็พอ
เมื่อเทียบกับสามอย่างนี้แล้ว ชุดของขวัญหนอนภูตเทวดาแบบเลือกได้มีค่ามากกว่าเยอะ!
ไม่ใช่เพราะพวกมันเป็นสิ่งมีชีวิตจริง ๆ หรอก แต่เป็นเพราะหนอนภูตเทวดาเป็นสิ่งมีชีวิตที่แปลกประหลาดมาก
จ้าวเจิงเคยอ่านข้อมูลที่เกี่ยวข้องในหอสมุดตระกูล คำอธิบายก็ประหลาดพอกัน
ปาฏิหาริย์ที่ถือกำเนิดจากปาฏิหาริย์แห่งชีวิต คือสมบัติล้ำค่าของธรรมชาติ!
สิ่งมีชีวิตตัวเล็ก ๆ พวกนี้ ต่อให้ก่อนหน้านี้จ้าวเจิงมีเงินเป็นล้านล้านเหรียญทอง ก็ยังซื้อมาไม่ได้สักตัว แค่นี้ก็เห็นแล้วว่าพวกมันล้ำค่าเพียงใด!
ตอนนี้ในที่สุดเขาก็มีโอกาสได้มันมาโดยไม่ต้องเสียเงิน แล้วจะไม่ดีใจได้อย่างไร!
【ชุดของขวัญหนอนภูตเทวดา (เลือกได้ 3 ตัว)】*10: ภายในประกอบด้วยหนอนภูตเทวดาข้าวสาลี หนอนภูตเทวดาถั่วเหลือง หนอนภูตเทวดาข้าวโพด หนอนภูตเทวดาข้าว... หนอนภูตเทวดากล้วยไม้โลหิตมังกร หนอนภูตเทวดาหญ้ารูปงู... หนอนภูตเทวดาศักดิ์สิทธิ์
เมื่อเห็นตั้งแต่พืชผลทั่วไป วัตถุดิบธรรมดา ไปจนถึงพืชวิเศษล้ำค่า แถมยังมีหนอนภูตเทวดาศักดิ์สิทธิ์ด้วย จ้าวเจิงก็แทบจะน้ำลายไหล
บ้าจริง อยากได้ทั้งหมดเลย!
แต่พอเห็นเงื่อนไขการดำรงชีวิตของหนอนภูตเทวดา เขาก็ใจเย็นลงทันที
พืชวิเศษทั่วไปยังพอว่า ใช้เงินซื้อเมล็ดพันธุ์หรือแม้แต่ต้นที่โตเต็มวัยได้ แต่กล้วยไม้โลหิตมังกรที่ต้องรดด้วยเลือดมังกร กับหญ้ารูปงูที่ต้องเลี้ยงด้วยงูพิษอสูรจำนวนมากนั้น ไม่มีทางหามาได้จริง ๆ!
เพราะเรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเงินแล้วล้วน ๆ แต่เป็นปัญหาด้านกำลังและเงื่อนไขแวดล้อมที่ไม่พร้อมต่างหาก!
ยังดีที่รางวัลที่ได้รับหลังทำภารกิจสำเร็จจะไม่หายไปพร้อมกับระบบ จ้าวเจิงจึงเก็บชุดของขวัญไว้รอจนกว่าจะพร้อมในอนาคตก็ได้
แต่ความรู้สึกที่ทำได้แค่มองตาปริบ ๆ แบบนี้ช่างทรมานนัก เขารวบรวมความมุ่งมั่นอย่างยิ่งยวด ดึงสายตากลับมา ก่อนจะถอนหายใจด้วยความเสียดาย
รอก่อนเถอะ อีกไม่นานพวกเธอก็จะได้เห็นแสงตะวันอีกครั้ง!
จ้าวเจิงเหลือบมองไร่นาว่างเปล่าซึ่งมีดินอุดมสมบูรณ์เป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะหันหลังจากไป
หนอนภูตเทวดามีค่ามากเกินไป เขาไม่มีทางเลือกหนอนภูตเทวดาทั่วไปพวกนั้นเพียงเพราะอยากได้ธัญพืชไม่กี่อย่างหรอก
อย่างมากก็แค่ใช้เงินซื้ออาหาร ตอนนี้มีสถานะผู้รับพรจากเทพอยู่ทั้งที ไม่ใช้ก็เสียของ!
ทันทีที่กลับถึงห้องในปราสาท จ้าวเจิงก็ได้ยินเสียงแจ้งเตือนของระบบที่คุ้นเคยอีกครั้ง
【ผู้ใต้บังคับบัญชาของคุณกำจัดเซนทอร์ป่า โจรเร่ร่อน เงือกทะเลใน อสูรที่ลงมาจากภูเขา มนุษย์ถ้ำ แมลงพิษในเหมือง...】
เสียงแจ้งเตือนดังถี่รัวราวกับรอคอยช่วงเวลานี้ เพื่อระเบิดออกมาพร้อมกัน
จ้าวเจิงนับดูอย่างละเอียด
17 รายการ ยังขาดมนุษย์หมาป่าแจ็กคัลอีกหนึ่ง!
วินาทีถัดมา เสียงแจ้งเตือนที่มาช้าก็ดังขึ้นในที่สุด!
【ผู้ใต้บังคับบัญชาของคุณกำจัดมนุษย์หมาป่าแจ็กคัลผู้หลบหนี】
【ยินดีด้วย คุณทำภารกิจเลื่อนขั้นระยะที่หนึ่งสำเร็จ และทำสำเร็จก่อนกำหนดพร้อมรับรางวัลเพิ่มเติม ได้รับค่ายทหาร (เลือกได้) *1 และศาสตราเทพ (สุ่ม) *1】
【เนื่องจากภารกิจประจำวันและภารกิจเลื่อนขั้นเสร็จสิ้นทั้งหมด ภารกิจระยะที่สองจึงถูกมอบให้พร้อมกัน】
จ้าวเจิงมองเวลา นับตั้งแต่อัศวินใหญ่อังเดรียรับคำสั่งออกไปจนถึงตอนนี้ยังไม่ถึงสามชั่วโมงเลย อัศวินพวกนี้อั้นมานานจนเพี้ยนไปแล้วหรือไง?
ประสิทธิภาพสูงขนาดนี้เชียว!
แต่แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน พอพวกเขากลับมาก็จะได้รับภารกิจใหม่อีก!
จ้าวเจิงเหลือบมองภารกิจเลื่อนขั้นระยะที่สอง ขอบเขตการค้นหาขยายออกไปถึงรัศมี 200 กิโลเมตรแล้ว ส่วนภารกิจกวาดล้างที่ปรากฏขึ้นใหม่ก็มีมากถึงหลายสิบรายการ
จ้าวเจิงยิ้มจนแก้มแทบปริ
ยุ่งเข้าไว้สิถึงจะดี!
ยิ่งยุ่ง รางวัลของเขาก็ยิ่งเพิ่มขึ้น!
เหล่าอัศวินที่กระจายกำลังกันทำงานอยู่ไม่รู้เลยว่า ชะตากรรมของตนในอีกหลายวันข้างหน้าถูกกำหนดไว้แล้ว ตอนนี้พวกเขาเพิ่งขยับเขยื้อนร่างกายกันสั้น ๆ และกำลังเดินทางกลับบ้านอย่างมีความสุข
“อะไรนะ? นี่เป็นภารกิจใหม่ที่ท่านลอร์ดมอบให้หรือ?”
อังเดรียเพิ่งพาคนมาถึงประตูเมือง ก็ถูกเลียที่รออยู่ตรงนั้นมาขวางไว้พอดี
เมื่อเห็นรายการภารกิจที่ยาวกว่าครั้งก่อน อังเดรียก็เบิกตากว้างขึ้นทันที
เดิมทีเขาตั้งใจจะบอกว่า การกวาดล้างพื้นที่ห่างไกลขนาดนี้ ด้วยกำลังคนเพียงน้อยนิดของพวกเขาคงควบคุมสถานการณ์ไว้ไม่ไหว
แต่พอหันไปเห็นผู้ใต้บังคับบัญชาที่อยู่ด้านหลัง ซึ่งดูเหมือนยังไม่จุใจ อังเดรียก็กลืนคำพูดที่ยังไม่ได้เอ่ยออกมา
“พวกเราจะกลับมาพร้อมชัยชนะ!”
อังเดรียกล่าวคำปฏิญาณก่อนออกศึกตามปกติ เวลานี้เริ่มรู้สึกแล้วว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล แต่กลับอธิบายไม่ถูก เขาวางของที่ริบมาได้ลง ก่อนจะหันหลังพาคนออกไปอีกครั้ง
แล้วตอนนี้จ้าวเจิงกำลังทำอะไรอยู่หรือ?
เขาก็กำลังทำภารกิจประจำวันเหมือนกันน่ะสิ!
จะล้อเล่นหรือไร ทำตัวเป็นแบบอย่างต้องเริ่มจากตัวเอง ตั้งแต่วินาทีที่สุ่มได้ระบบแล้ว
ใครก็อย่าคิดว่าจะได้อยู่ว่าง!
“เซี่ยงลี่ พาคนในเผ่าของคุณขนวัสดุพวกนี้ไปที่เขตเมืองชั้นนอก บ้านของพวกคุณก็สร้างกันเอง!”
จ้าวเจิงยืนอยู่บนกำแพงสูงหกเมตรของจวนเจ้าเมือง มองดวงตาคู่โตที่อยู่ในระดับเดียวกับตน
“นายท่าน พวกเราไม่ต้องมีบ้านก็ได้!”
มนุษย์ช้างสูงกว่าเจ็ดเมตรเกาศีรษะพลางยิ้มอย่างซื่อ ๆ
ในสายตาของเขา ขอแค่พวกออร์คมีข้าวกินอิ่มก็เป็นชีวิตที่ราวกับอยู่บนสวรรค์แล้ว
แม้ปกติจะเหนื่อยอยู่บ้าง แต่เมื่อเทียบกับวันที่ถูกกลั่นแกล้งบนทุ่งหญ้าและยังต้องอดอยาก ชีวิตตอนนี้ก็ดีขึ้นไม่รู้ตั้งเท่าไร!
ตอนนี้ยังจะสร้างบ้านให้อีก ไม่รู้ว่าจะต้องสิ้นเปลืองวัสดุไปเท่าไร เอาไปสร้างห้องให้พวกตัวเล็ก ๆ คนอื่นเพิ่มไม่ดีกว่าหรือ
แต่จ้าวเจิงก็ยังไม่ถึงกับไร้หัวใจขนาดปล่อยให้ออร์คพวกนี้นอนบนพื้นในฤดูหนาว พอได้ยินดังนั้นเขาก็โบกมือซ้ำ ๆ
“ฉันสั่งให้ทำอะไรก็ทำไป อย่าพูดมาก!”
หิมะมหันต์แห่งดินแดนขั้วเหนือน่ากลัวกว่าที่พวกออร์คบนทุ่งหญ้าซึ่งได้รับผลกระทบเพียงหางเลขจินตนาการไว้มากนัก
พายุหิมะพัดกระหน่ำอย่างน้อยครึ่งปี หากจะอธิบายให้เข้าใจง่ายที่สุด ต่อให้อุณหภูมิสูงสุดก็ยังไม่เกินลบ 100 องศาเซลเซียส!
แม้คณะนักเวทจะสำรวจจนพบว่าเมืองขั้วเหนือสร้างอยู่ในจุดที่หลบลมได้ แต่อย่างมากก็ช่วยเพิ่มอุณหภูมิได้เพียงสามถึงห้าองศาเท่านั้น
ต่อให้แข็งแกร่งอย่างอัศวินแห่งปฐพี ก็ยังอยู่รอดในสภาพแวดล้อมเช่นนี้ได้ไม่ถึงหนึ่งเดือน ส่วนมนุษย์ช้างพวกนี้ทั้งกินไม่อิ่มและไม่เคยฝึกฝน อาศัยเพียงพรสวรรค์ทางร่างกายที่เหนือกว่าออร์คเผ่าอื่น หากต้องนอนตากฟ้าจริง ๆ คาดว่าแค่คืนเดียวก็แข็งตายไปกว่าครึ่งแล้ว!
ถ้าเป็นอย่างนั้น เงินของเขาก็ไม่สูญเปล่าหมดหรือ?
ต้องรู้ไว้ว่าในจักรวรรดิมนุษย์ ราคามนุษย์ช้างวัยฉกรรจ์ตัวหนึ่งไม่ได้ถูกไปกว่าเอลฟ์ที่มีมูลค่าหมื่นเหรียญทองสักเท่าไร!
“นายท่านใจดีจริง ๆ!”
มนุษย์ช้างที่จ้าวเจิงตั้งชื่อให้ว่าเซี่ยงลี่หัวเราะอย่างซื่อ ๆ รู้สึกว่าตนคิดถูกแล้วที่เชื่อคำพ่อค้าทาสและติดตามมาจักรวรรดิมนุษย์
จ้าวเจิงเพิ่งพูดไปไม่กี่คำ หูก็อื้ออึงไปหมด เขากลอกตาอย่างระอาและคร้านจะเถียงต่อ
เขายกมือเร่งมนุษย์ช้างสูงห้าถึงหกเมตรกว่าร้อยตน ให้ยักษ์ใหญ่พวกนั้นแบกไม้กับหินออกไปโดยเร็ว
ไม่นานนัก มนุษย์เสือและมนุษย์สิงโตนับพัน ซึ่งเป็นออร์คเผ่านักรบที่จ้าวเจิงซื้อมา ก็มาถึงตามลำดับ ต่างแบกวัสดุส่วนของตนแล้วหันหลังจากไป