สูตรโกงรายสัปดาห์ จุดประกายหมื่นภพทะเลดาว!

ตอนที่ 5 มีแต่พวกกินจุหรือไง?

7 นาที· 1.7K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

ซู่—

อินทรีโฉบทะยานเหนือฟากฟ้า ส่งเสียงกรีดร้องก้องกังวาน!

บนผืนดิน ม้าศึกในเกราะหนักเต็มยศควบทะยานอย่างอิสระ ไล่กวดพวกมนุษย์หัวสุนัขหลายร้อยตนที่ต้องกลับไปเดินสี่ขาอย่างจำใจ ราวกับย้อนคืนสู่บรรพบุรุษ

เสียงกรีดร้องแหลมโหยหวนดังต่อเนื่อง ก่อนทวนเล่มหนึ่งจะแทงทะลุกะโหลกของมนุษย์หัวสุนัขสามตนอย่างง่ายดาย

อังเดรียสะบัดแขน ทันใดนั้นร่างมนุษย์หัวสุนัขที่เสียบอยู่บนปลายทวนก็แตกกระจายเป็นชิ้น ๆ ยามเผชิญกับซากศพเกลื่อนพื้น แววตาของเขาไม่มีจิตสังหารแม้แต่น้อย มีเพียงความสงบนิ่งเย็นชาเสียจนแทบไม่แยแส

“จดหมายจากท่านลอร์ด!”

อัศวินคนหนึ่งซึ่งม้าศึกข้อเท้าพลิกเงยหน้าขึ้น เมื่อเห็นนกอินทรีส่งสารค่อย ๆ ร่อนลงมาจากฟ้า เขาก็ตะโกนเสียงดัง

วินาทีต่อมา เหล่าอัศวินที่เพิ่งจบศึกต่างสะดุ้งพร้อมกัน ไอสังหารทั่วร่างสลายหายไปในพริบตา

จะว่าไป นับตั้งแต่ออกจากเมืองขั้วเหนือเมื่อสามวันก่อน นี่ก็เป็นจดหมายฉบับที่สี่ที่พวกเขาได้รับแล้ว!

“หัวหน้ากอง คุณลองเปิดดูเถอะ!”

อัศวินที่ขอบตาคล้ำดำราวกับหมีแพนด้ายื่นแผ่นกระดาษที่ดึงมาจากตัวนกอินทรีส่งสารให้อังเดรีย ทันทีที่ปล่อยมือ แววตาของเขาก็ฉายความเด็ดเดี่ยวประหนึ่งพร้อมสละชีพ

ถ้ายังต้องฆ่าฟันกันต่อไปแบบนี้ พวกเขาอาจไม่ตายด้วยน้ำมือสัตว์ประหลาด แต่จะหัวใจวายตายเสียก่อน ถึงอย่างนั้นเขาก็รับรองได้ว่าตนจะล้มลงบนเส้นทางแห่งการบุกทะลวงอย่างแน่นอน!

ปลายนิ้วที่รับจดหมายมาสั่นน้อย ๆ อย่างควบคุมไม่ได้ อังเดรียเองก็รู้สึกใจคอไม่ดี

หากเสบียงยังส่งมาถึงไม่ขาด แถมยังได้รับคำชมจากจ้าวเจิงหลายครั้ง เขาคงคิดไปแล้วว่าตัวเองพูดอะไรผิดจนถูกลงโทษให้เร่ร่อนอยู่ที่นี่

เพราะระยะทางเส้นตรงจากที่นี่ไปเมืองขั้วเหนือเกือบ 800 กิโลเมตรแล้ว ต่อให้กวาดล้างจนสะอาดเกลี้ยงในตอนนี้ อีกไม่นานก็ยังมีเผ่าพันธุ์ต่างถิ่น “งอก” ขึ้นมาอีกอยู่ดี!

ทว่าเมื่อเปิดแผ่นกระดาษ อังเดรียกลับพบว่าบนนั้นไม่ได้มีตำแหน่งเป้าหมายกับจำนวนที่แน่นขนัดอย่างที่คาดไว้

แต่เป็น...

แผนที่กับข้อความหนึ่งช่วง

“ระงับภารกิจกวาดล้างไว้ก่อน ที่ตำแหน่งจุดสีแดงบนแผนที่มีสิ่งของชิ้นหนึ่งที่ต้องนำกลับมา!”

?

ของอะไรที่ต้องนำกลับไปด้วย?

อังเดรียชะงักไปครู่หนึ่ง

แต่เมื่อเห็นว่าภารกิจกวาดล้างถูกระงับ แม้จะแค่ชั่วคราว เขาก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก

อัศวินแห่งปฐพีก็เป็นคนเหมือนกัน ถึงจะมีเรื่องเล่าว่ายืนอยู่บนผืนดินแล้วสู้ได้นานเป็นเดือนโดยไม่เหนื่อย แต่ลองอ่านครึ่งหลังของเรื่องเล่าดูบ้างไหม? เพื่อสกัดกองทัพกบฏ ตัวเอกในเรื่องกลับเหนื่อยจนตายไปทั้งเป็น!

ส่วนของที่จะต้องนำกลับไปน่ะ ไว้ไปถึงที่หมายก่อนค่อยว่ากัน!

ตอนนี้อังเดรียเหนื่อยจนสมองคร้านจะคิด เขาโบกมือใหญ่ ๆ

“ระงับการกวาดล้างก่อน ไปเอาของสักชิ้นที่ที่แห่งหนึ่งแล้วค่อยกลับ!”

เมื่อเห็นท่าทางคุ้นเคย เหล่าอัศวินที่นึกว่าจะต้องออกเดินทางอีกครั้งต่างเตรียมถอนหายใจ แต่พอรู้ตัวว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง เสียงโห่ร้องยินดีอย่างบ้าคลั่งก็ดังกึกก้องไปทั่วบริเวณ

เรื่องที่เกิดขึ้นที่นี่ จ้าวเจิงซึ่งอยู่ห่างออกไปหลายร้อยกิโลเมตรย่อมไม่มีทางรู้ แต่ตอนนี้เขาก็ไม่มีเวลามาสนใจอัศวินที่ออกไปข้างนอกเหล่านั้นเช่นกัน

เพราะว่า...

ตลอดสามวันนี้ เขาเองก็ไม่ได้ว่างเลย!

แถมการทำภารกิจประจำวันให้สำเร็จยังยากกว่าภารกิจเลื่อนขั้นที่มีแต่ฟัน ๆ ฆ่า ๆ มากนัก!

ท้ายที่สุด อัศวินพวกนั้นแค่ฆ่าคู่ต่อสู้ให้ตายก็พอแล้ว ส่วนลอร์ดอย่างเขามีเรื่องต้องทำอีกตั้งเยอะ!

ทั้งการวางท่อและตัดถนนตามเขตที่วางแผนไว้ การก่อสร้างบ้านเรือน และอื่น ๆ อีกมากมาย มีเรื่องไหนบ้างที่ไม่ต้องให้เขาคอยจัดการ!

ภารกิจประจำวันที่ยากขึ้นมาก ตอนนี้ถึงกับกำหนดให้เขาจัดการเรื่องที่พักของทุกคนให้เรียบร้อย!

แบ่งเต็นท์ให้คนละหลังไม่ได้หรือไง?

บ้าจริง!

ถึงตอนนี้จ้าวเจิงเริ่มเสียใจแล้วว่าทำไมตัวเองถึงได้โง่เง่า ทั้งที่มีคนงานไม่มากพอ แต่ยังดันไปสร้างเมืองร้างใหญ่โตขนาดนี้!

งานก่อสร้างเยอะชะมัด!

หลายวันนี้พอหลับตาก็นอน พอลืมตาก็ทำงาน!

หึ ๆ เพิ่งลองคำนวณดูเมื่อครู่นี้เอง

เดาสิว่าเป็นยังไง?

ใกล้จะไม่มีเสบียงแล้ว!

“มีแต่พวกกินจุทั้งนั้น!”

จ้าวเจิงสบถพึมพำ พลางฟาดรายงานเสบียงที่แทบทุกช่องขึ้นสีแดงลงบนโต๊ะ เขาถึงกับมึนงงไปหมด

ตอนนี้เขาเข้าใจแล้วว่าทำไมพวกพ่อค้าทาสที่ยอมถูกแขวนคอตายแต่ไม่มีวันยอมลดกำไร ถึงยอมขายพวกออร์คในราคาทุน โดยเฉพาะมนุษย์ช้าง แถมยังลดราคาให้อีก!

ที่แท้ก็เลี้ยงไม่ไหวเหมือนกันนี่เอง!

ที่สำคัญคือจ้าวเจิงจะไม่ให้อาหารตอนนี้ก็ไม่ได้ ต่อให้ไม่ได้ฝึกฝนอะไรเลย แต่ออร์คพวกนี้เป็นเผ่าพันธุ์ที่แข็งแรง พละกำลังของแรงงานเหล่านี้ก็เทียบได้กับเครื่องจักรขนาดใหญ่!

อย่างมนุษย์ช้างที่สูงหลายเมตรตั้งแต่ยังไม่โตเต็มวัย ยิ่งเทียบได้กับรถขุด รถบดถนน และปั้นจั่นรวมกัน!

ของหนักเป็นสิบตัน พวกเขายกพาดบ่าแล้วเดินไปได้สบาย ๆ ในเมืองที่กำลังรอการฟื้นฟูแห่งนี้ จึงขาดแรงงานแบบพวกเขาไม่ได้เลย!

ตอนนี้ให้กินแค่วันละสองมื้อ ข้าวสารสามตันก็ยังไม่พอให้อิ่ม หากแพร่งพรายออกไป ไม่เพียงแต่เขาจะเสียหน้า ยังจะทำให้พวกขุนนางที่จ้องหาเรื่องหัวเราะเยาะอีกด้วย

แน่นอนว่าเมื่อเทียบกับสิ่งของบางอย่างแล้ว ค่าอาหารแค่นั้นก็ไม่ได้มากมายอะไรนัก

จ้าวเจิงมองรายงานเสบียงที่มีคำร้องร่วมลงชื่อจากเหล่านักเวทธาตุและนักเล่นแร่แปรธาตุ เขากัดฟันแน่น

“เดี๋ยวฉันจะออกเดินทาง!”

ในเมื่อคิดจะสร้างกองนักเวทประจำตัวขึ้นมาเอง ค่าใช้จ่ายสำหรับวัตถุดิบปรุงยาและผลึกเวทมนตร์ก็ประหยัดไม่ได้!

ยังเหลือเหรียญทองอีก 9,900 ล้านเหรียญ น่าจะพอใช้ไปได้อีกนาน!

เมื่อลอร์ดสั่งให้ออกเดินทางไกล ย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะออกไปคนเดียว หรือพาคนติดตามไปแค่สามห้าคน

ยิ่งไปกว่านั้น ตำแหน่งไวเคานต์ของจ้าวเจิงเป็นบรรดาศักดิ์ที่มีอำนาจจริง มีน้ำหนักมากกว่าพวกขุนนางกิตติมศักดิ์เหล่านั้นเยอะ

ถึงตอนนี้เขาจะต้องตัดขาดจากตระกูลอย่างเป็นทางการเพราะพระราชโองการของจักรวรรดิ ทั้งยังถูกบังคับให้เปลี่ยนชื่อ และไม่อาจชูป้ายประกาศตัวว่าเป็นท่านมาร์ควิสเฒ่าได้อีก แต่ขบวนเกียรติยศของชนชั้นสูงที่ควรมีก็ขาดไม่ได้แม้แต่น้อย!

เมื่อเทียบกับก่อนหน้านี้ ก็แค่ลดระดับความหรูหราลงมาหน่อยเท่านั้น

ไม่นาน กองอัศวินที่ประกอบด้วยอัศวินชั้นสูง 500 นาย และกองนักเวทที่ประกอบด้วยนักเวท 100 คนก็รวมพลเสร็จเรียบร้อย

“ออกเดินทาง!”

จ้าวเจิงยืนอยู่บนกำแพงคฤหาสน์ลอร์ด กวาดตามองกำลังของตนในตอนนี้แวบหนึ่ง ก่อนกระโดดขึ้นรถม้าด้านล่าง

วินาทีต่อมา กริฟฟินสิบตัวทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าก่อนใคร

ในฐานะผู้คุ้มกันและหน่วยนำหน้า ทั้งยังมีหน้าที่เดินทางไปถึงกำแพงแดนเหนือก่อนเพื่อส่งข่าว จุดเด่นของพวกมันคือทั้งเท่ทั้งแข็งแกร่ง!

ภายใต้แสงอาทิตย์ เกราะเวทสีเงินขาวสะท้อนประกายเจิดจ้า ช่างเป็นเป้าซ้อมยิงที่มีชีวิตและดูเท่ที่สุด!

“ไปกัน!”

อังเดรีย อัศวินใหญ่ นำกองกำลังออกเดินทาง รองอัศวินใหญ่ซึ่งเป็นอัศวินแห่งปฐพีเช่นกันจูงบังเหียน เดินไปอยู่หน้าสุดของขบวน

ขบวนเคลื่อนออกไปอย่างช้า ๆ ธงผืนใหญ่ปักลายทวนสองเล่มก็ถูกชูขึ้นตามไปด้วย

ตึก ตึก ตึก—

จ้าวเจิงนั่งอยู่ในรถม้า หลับตาลงเล็กน้อย เคาะโต๊ะไม้ด้วยปลายนิ้วเบา ๆ แต่จิตสำนึกกลับจมอยู่ในระบบ กำลังตรวจสอบรางวัลทั้งหมดที่ได้รับอย่างละเอียด

รางวัลจากระบบเศรษฐีเงินถล่มโลกมีลักษณะเหมือนกันหมด ล้วนเกี่ยวข้องกับเงิน ตอนนี้ยังเหลือบัตรลดราคาเหลือหนึ่งในสิบจำนวน 10 ใบ ซึ่งใช้ได้กับเหรียญทองไม่เกิน 10 ล้านเหรียญ และบัตรรับเงินคืนแบบสุ่มทวีคูณจำนวน 5 ใบ ซึ่งใช้ได้กับเหรียญทอง 1 ล้านเหรียญที่ยังไม่ได้ใช้

นอกจากนี้ยังมีความสามารถ【กฎแห่งทองคำ】ซึ่งจนถึงตอนนี้ก็ยังไม่เห็นผลลัพธ์ที่เป็นรูปธรรม และเงินใช้ส่วนตัวอีก 9,900 ล้านเหรียญ

ส่วนรางวัลจากระบบจอมเจ้าเมืองมีหลากหลายกว่ามาก ทั้งชุดของขวัญหนอนภูตเทวดาแบบเลือกเอง 10 ชุด ค่ายทหาร (เลือกได้ตามใจ) *1 อาวุธเทพ *1 รวมถึงรางวัลที่อังเดรียได้รับจากการทำภารกิจเลื่อนขั้นสำเร็จอีกสี่ครั้งก่อนหน้านี้

เหรียญคืนชีพ *10 คู่มือเวทมนตร์พื้นฐานฉบับสมบูรณ์ (ฉบับสำเนาสำหรับเหล่านักเวท) บัตรเข้าดันเจี้ยนระดับต่ำ *3 บัตรเข้าดันเจี้ยนระดับกลาง *3

เมื่อมองรางวัลมากมายที่ลอยอยู่ในมิติแห่งจิตสำนึก อารมณ์ของจ้าวเจิงก็ดีขึ้นไม่น้อยโดยไม่รู้ตัว

ส่วนเหตุผลที่รางวัลยิ่งมีมากขึ้นเรื่อย ๆ ไม่ใช่เพราะเขามีนิสัยชอบสะสมของ

แค่ช่วงสองสามวันนี้มีเรื่องอื่นให้ทำ อย่างเช่น...

ใช้ความสามารถด้านความภักดีที่ติดมากับระบบจอมเจ้าเมือง กำจัดสายลับในคฤหาสน์ลอร์ด!

“ท่านไวเคานต์ ยังโกรธฉันอยู่หรือคะ?”

เลียซึ่งนั่งอยู่ข้าง ๆ เลื่อนชาดำที่ชงเสร็จแล้วไปให้จ้าวเจิงเบา ๆ เธอลังเลอยู่นาน ก่อนจะอดเอ่ยถามไม่ได้

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป