ขณะนี้เมืองขั้วเหนือกำลังอยู่ในช่วงฟื้นฟูทุกสิ่งจากความเสียหาย แม้แต่เหล่าพ่อมดผู้หยิ่งผยองมาแต่ไหนแต่ไร เมื่อเผชิญหน้ากับการใช้เงินถล่มของจ้าวเจิง ก็ยังหยิบชายเสื้อคลุมพ่อมดขึ้นมาผสมปูนกันเลยทีเดียว
เหล่าอัศวินผู้มีพละกำลังมหาศาลอย่างพวกเขา ย่อมไม่มีข้อยกเว้นเช่นกัน!
ขุดเหมือง สกัดหิน ขนย้ายของหนัก เรียกได้ว่าต้องการให้ไปที่ไหน พวกเขาก็ไปที่นั่น
ลูกน้องข้างล่างบ่นกันมานานแล้ว ไม่อย่างนั้นเขาคงไม่ว่างถึงกับไปนับว่าเสบียงสำรองยังพอประทังไปได้อีกกี่วัน แล้วหาทางสารพัดมาขอภารกิจหรอก
คราวนี้พอได้ภารกิจมาจริง ๆ อังเดรียก็ไม่มีอารมณ์จะไปสนใจแล้วว่าจ้าวเจิงได้ข่าวมาจากไหน
ขอแค่ได้ออกไปหมุนเวียนสักรอบ ต่อให้ที่นั่นว่างเปล่าไม่มีอะไรเลย เขาก็จะหาทางรวบรวมจำนวนศีรษะให้ครบตามที่กำหนดให้ได้!
เมื่อเห็นอัศวินใหญ่ที่แข็งแกร่งที่สุดในสังกัดตนเดินมาด้วยสีหน้ากลัดกลุ้ม ก่อนจะกลับไปอย่างเบิกบาน
จ้าวเจิงก็อดหัวเราะไม่ได้
แค่แบกหินอยู่ไม่กี่วันเอง จำเป็นต้องทำหน้าแบบนั้นด้วยหรือ!
แต่ในเมื่ออีกฝ่ายดีใจขนาดนี้ จ้าวเจิงก็เตรียมจะทำให้สมหวัง
ภารกิจของระบบนี่ ยิ่งทำก็ยิ่งรีเฟรชเร็วขึ้น ไม่มีช่วงเวลาคูลดาวน์อะไรทั้งนั้น!
ขอแค่อยากทำภารกิจ เรียกได้ว่าเพิ่งทำข้อหนึ่งเสร็จไป ข้อใหม่ก็มาในทันที!
แน่นอนว่า ขณะที่สั่งงานคนอื่น จ้าวเจิงเองก็มีงานต้องทำเหมือนกัน!
นั่นก็คืออัปเกรดอาคารทรัพยากรทั้งสี่แห่ง!
เดินออกจากห้อง
“ท่านไวเคานต์!”
“ท่านลอร์ด!”
“นายท่าน!”
เนื่องจากผู้คนที่นี่มีที่มาหลากหลาย ทั้งสาวหูสัตว์ที่ซื้อมา สาวใช้ที่มารดาจัดหาให้ และเหล่าข้ารับใช้ที่บิดากับพี่น้องมอบให้
ประกอบกับดินแดนเพิ่งก่อตั้งได้ไม่นาน ระหว่างทางจึงมีคำเรียกขานสารพัดแบบ แต่จ้าวเจิงก็ขี้เกียจแก้ไข
เพียงแต่เมื่อเห็นสาวหูสัตว์หน้าตางดงามบางคนระหว่างทาง เขาก็อดนับถือพวกคลั่งเฟอร์รีสุดโต่งขึ้นมาไม่ได้
พวกเขาอาศัยความมุ่งมั่นอันแรงกล้า ขัดเกลาเผ่าออร์คจากรุ่นสู่รุ่นจนกลายมาเป็นสภาพเช่นทุกวันนี้ได้จริง ๆ!
ก้าวออกจากปราสาทเดี่ยวสูงสิบสามชั้น ซึ่งเต็มไปด้วยกลิ่นอายขุนนางโบราณ ทิวทัศน์รอบตัวก็พลันเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง!
สิ่งที่เห็นอยู่เบื้องหน้าคือผืนดินสีแดงกว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา ว่างเปล่าไร้สิ่งใด แม้แต่ถนนก็ยังไม่ได้ปรับพื้นให้เรียบร้อย
นี่คือสภาพปัจจุบันของจวนลอร์ด!
ส่วนเมืองชั้นในและเมืองชั้นนอกที่ใหญ่กว่านั้น ตอนนี้ก็แทบไม่ต่างกัน!
กล่าวได้ว่าความคืบหน้าในการก่อสร้างเมืองตามการประเมินของระบบ ล้วนได้อาศัยโบสถ์ หอพ่อมด และปราสาทที่จ้าวเจิงขนย้ายมาจากบ้านเกิดทั้งสิ้น!
แม้ปากจะบ่นว่าเพิ่งเริ่มต้น อีกไม่กี่วันก็คงดีขึ้น แต่ฝีเท้าของจ้าวเจิงกลับเร่งขึ้นโดยไม่รู้ตัว
เมื่อมาถึงด้านหลังปราสาท ก็พบพื้นที่ที่วางผังไว้แล้ว แบ่งออกเป็นเขตต่าง ๆ ตามหน้าที่
เขตปรุงยา เขตสวน เขตเพาะปลูก และเขตเลี้ยงสัตว์
พื้นที่เหล่านี้มีไว้ให้ลอร์ดใช้ เพื่อให้พึ่งพาตนเองได้ในยามวิกฤต ทว่าตอนนี้มีเพียงป้ายกับรั้วล้อมไว้ ข้างในยังว่างเปล่า!
แต่...
อีกไม่นานก็จะไม่เป็นแบบนี้แล้ว!
จ้าวเจิงผลักประตู ก่อนจะก้าวเข้าไปพร้อมรอยยิ้ม พลางท่องในใจไปด้วย
วินาทีถัดมา แสงจาง ๆ ระยิบระยับ ป่าเล็ก ๆ ผืนหนึ่งก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศ กินพื้นที่สิบหมู่จนเต็ม!
“ใหญ่ขนาดนี้เลยหรือ?”
จ้าวเจิงมอง【สถานที่ตัดไม้ระดับจิ๋ว】ซึ่งมีต้นไม้อยู่หลายร้อยต้นเป็นอย่างน้อย แล้วอดชะงักไปไม่ได้
แต่ไม่นานเขาก็เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น
【สถานที่ตัดไม้—ระดับจิ๋ว】:ตัดไม้ได้วันละ 1,000 หน่วย และจะรีเฟรชในวันถัดไป (2,000/2,000)
เงื่อนไขการอัปเกรด:ไม้ 10,000 หน่วย หิน 1,000 หน่วย
เมื่อเห็นเงื่อนไขการอัปเกรดบนหน้าต่างสถานะ จ้าวเจิงก็รู้สึกเหมือนกำลังเล่นเกมอยู่เลย
ง่ายเกินไปแล้ว!
ถึงหน่วยวัดจะเป็นลูกบาศก์ แต่หลังจากเริ่มต้นได้อย่างงดงามด้วยระบบเศรษฐีเงินถล่มโลก ปัญหาทรัพยากรในตอนนี้สำหรับจ้าวเจิง
ก็แทบไม่ต่างอะไรกับการเล่นเกมฉบับโกงเลย!
ถึงจะผ่านการใช้ไปมหาศาลแล้ว ไม้กับหินแค่ไม่กี่ล้านหน่วยก็ยังหาได้อย่างสบาย ๆ!
อย่างไรเสีย กำแพงเมืองซึ่งเป็นวัสดุที่ใช้มากที่สุดก็สร้างเสร็จแล้ว!
ส่วนถ้าใช้วัสดุจนหมดแล้วทำให้บ้านพักไม่พออยู่ ก็แค่ให้ชาวนาและทาสลำบากเพิ่มอีกหน่อย เบียดกันนอนจะได้ช่วยประหยัดฟืนด้วย
คนยิ่งเบียดกันก็ยิ่งอบอุ่นนี่นา!
แล้วจะรออะไรอีก?
อัปเกรด!
แสงวาบขึ้นตรงปลายนิ้วที่สวมแหวนมิติ กองไม้และหินพลันปรากฏขึ้นบนพื้น ก่อนจะหายวับไปในพริบตา
จากนั้นก็เกิดภาพมหัศจรรย์ขึ้น!
ทั้งที่ยังคงเป็นป่าเล็ก ๆ ซึ่งกินพื้นที่สิบหมู่เต็มเหมือนเดิม แต่จำนวนต้นไม้กลับเพิ่มขึ้นสิบเท่า โดยที่ไม่ได้เบียดเสียดกันเลยแม้แต่น้อย!
“ขยายพื้นที่ภายในหรือ?”
เดิมทีเขาเตรียมใจไว้แล้วว่าพื้นที่ซึ่งจัดผังไว้จะถูกเบียดจนแน่นขนัด พอเห็นภาพนี้ จ้าวเจิงก็ชะงักด้วยความตกใจชั่วขณะ ก่อนจะได้สติและเผยสีหน้ายินดีสุดขีดออกมาทันที
ความสามารถในการขยายพื้นที่ภายใน ย่อมช่วยเพิ่มความเป็นส่วนตัวได้อย่างไม่ต้องสงสัย!
พอเหลือบมองความต้องการในการอัปเกรดที่เพิ่มขึ้นสิบเท่า รอยยิ้มของเขาก็ยิ่งสดใส
【สถานที่ตัดไม้—ขนาดเล็ก】→【สถานที่ตัดไม้—ขนาดกลาง】→【สถานที่ตัดไม้—ขนาดใหญ่】
เมื่ออัปเกรดสถานที่ตัดไม้เป็นขนาดใหญ่ ก็ถึงขีดจำกัดแล้วในที่สุด!
【สถานที่ตัดไม้—ขนาดใหญ่】:ตัดไม้ได้วันละ 1,000,000 หน่วย และจะรีเฟรชในวันถัดไป (2,000,000/2,000,000)
เดิมทีจ้าวเจิงคิดว่ายังมีระดับมหึมาอีกขั้น ถึงกับเตรียมให้คนไปซื้อวัสดุไว้ก่อน พอรู้ว่าไม่มีแล้วก็อดผิดหวังไม่ได้
เฮ้อ ยังโลภเกินไปสินะ!
เขาถอนหายใจ แล้วเดินไปยังสถานที่ตัดหินซึ่งตั้งอยู่ข้าง ๆ
ความต้องการในการอัปเกรดสถานที่ตัดหินตรงกันข้ามกับสถานที่ตัดไม้พอดี และวัสดุก็มีมากพอให้จัดเต็มได้อย่างง่ายดาย
ส่วนเหมืองทองที่ต้องใช้ทองในการอัปเกรดก็ไม่มีปัญหา ใช้เหรียญทองไปหนึ่งเป้าหมายเล็ก ๆ จากเงินแสนล้านเหรียญ ก็อัปเกรดเป็นเหมืองทองขนาดใหญ่ได้สำเร็จ
【เหมืองทอง—ขนาดใหญ่】:ขุดทองคำได้วันละ 100,000 หน่วย และจะรีเฟรชในวันถัดไป (200,000/200,000)
คำนวณจากทองคำก้อนหนึ่งซึ่งมีรูปร่างไม่แน่นอน สามารถนำไปทำเหรียญทองได้ 70 ถึง 100 เหรียญ หากจ้าวเจิงไม่ทำอะไรเลย ตลอดหนึ่งปีก็ยังเก็บเกี่ยวเหรียญทองได้เกือบ 2,600 ล้านเหรียญเป็นอย่างต่ำ
“น้อยจัง!”
หลังจากเคยใช้เงินไปกว่าหกล้านล้านล้านเหรียญทองในเวลาเจ็ดวัน จ้าวเจิงก็จุ๊ปากอย่างไม่ค่อยพอใจ
แต่ในความเป็นจริง เขาวางแผนไว้แล้วว่าจะสั่งห้ามทุกคนเข้าใกล้ที่นี่อย่างเด็ดขาด พร้อมกับเริ่มคิดว่าจะให้ลูกน้องคนไหนแอบขุดเหมืองดี
ตอนมีระบบเศรษฐีเงินถล่มโลกอยู่ในมือ เขาใช้เงินเหมือนสายน้ำก็เพื่อทำภารกิจและกอบโกยผลประโยชน์จากระบบเท่านั้น
แต่จ้าวเจิงใช้ชีวิตอยู่ในโลกนี้มาสิบกว่าปีแล้ว!
ชาวนาธรรมดาแค่ได้กินอิ่มและมีชีวิตอยู่ก็ถือว่าไม่เลวแล้ว ส่วนครอบครัวที่มีฐานะดีตลอดหนึ่งปี ยังเก็บเงินได้เพียงสิบกว่าเหรียญเงินเท่านั้น!
ส่วนไอ้แก่มาร์ควิสผู้มีตำแหน่งเซนต์อัศวิน ครอบครองรายได้ภาษีจากเมืองกว่าสิบแห่ง รวมถึงรายได้ลับบางอย่าง เมื่อตัดค่าใช้จ่ายกองทัพและการดูแลดินแดนในแต่ละวันแล้ว รายได้สุทธิต่อปีก็มีเพียงสิบล้านเหรียญทอง!
เห็นได้ชัดว่าเงินหลายล้านล้านล้านเหรียญทองที่จ้าวเจิงใช้ไปนั้น เป็นจำนวนที่ชวนให้หายใจไม่ออกเพียงใด
แต่พอมาถึงไร่นาแห่งสุดท้าย จ้าวเจิงกลับพูดไม่ออกอยู่บ้าง
เพราะสิ่งที่ต้องใช้ในการอัปเกรดมัน กลับเป็นดินที่หาได้ทั่วไป!
นี่...
ไร่นาต้องใช้ดิน ก็สมเหตุสมผลอยู่หรอก!
เพราะไม่ได้เตรียมเรื่องนี้ไว้ จ้าวเจิงจึงทำได้แค่วิ่งออกไปนอกเมือง แล้วใช้ของวิเศษมิติอันล้ำค่าเก็บดินที่เหล่าทาสออร์คขุดขึ้นมา ท่ามกลางสายตางุนงงและตกตะลึงของพวกเขา
เขาวิ่งไปกลับสามรอบ!
“ท่านลอร์ดจะเอาดินแดงที่ปลูกอะไรไม่ขึ้นพวกนี้ไปทำอะไรหรือ?”
“อย่ามัวพูดเหลวไหล! รีบปรับพื้นที่แถบนี้ให้เรียบเสีย ขุดคูเมืองเสร็จแล้ว ถนนในเมืองก็ต้องทำให้แข็งแรงด้วย!”
พ่อมดพเนจรสองคนที่เดินผ่านมาพูดคุยกันเสียงเบา แต่ดันถูกผู้บังคับบัญชาที่อยู่เหนือขึ้นไปเห็นเข้า จึงตกใจจนเร่งฝีเท้าหนี
พ่อมดพเนจรอย่างพวกเขารู้ตัวดีว่าคงไม่มีหวังได้ครอบครองหอพ่อมดทั้งหลัง แต่ทุกคนก็ยังอยากแย่งสิทธิ์ใช้สักชั้นหนึ่ง!
จ้าวเจิงไม่รู้เลยว่าหลังจากตัวเองจากไปเกิดอะไรขึ้นบ้าง เขามุ่งมั่นแต่จะอัปเกรดไร่นา และเที่ยวขนดินกลับมาเป็นครั้งสุดท้าย
ในที่สุดไร่นาก็อัปเกรดเป็นรูปแบบขั้นสุดท้ายได้ดังใจหวัง!
【ไร่นา—ขนาดใหญ่】:พื้นที่ 100,000 หมู่ ระยะเวลาเติบโตของพืชผลลดลง 80% ลดความเสียหายจากโรคแมลงและภัยพิบัติทางธรรมชาติลง 99%
เมื่อเห็นผลลัพธ์ที่เรียกได้ว่าแข็งแกร่งไร้เทียมทานสำหรับอารยธรรมเกษตรกรรม ดวงตาของจ้าวเจิงก็เบิกค้าง!
พืชผลจากชาติก่อนแทบทั้งหมดมีอยู่ในโลกนี้ และระยะเวลาเติบโตของพวกมันก็ใกล้เคียงกันด้วย
เดิมทีเขาคิดจะซื้อเสบียงมาอีกชุด รอให้ผ่านหิมะมหันต์ที่กำลังจะมาถึงในปีนี้ไปก่อน แล้วปีหน้าค่อยบุกเบิกพื้นที่รกร้างอย่างเต็มกำลัง
แต่ตอนนี้ดูท่าจะเก็บเกี่ยวได้สักรอบแล้ว!
แต่ว่า...
ดูเหมือนตอนนี้จะมีคนไม่พอ และมีคนที่รู้วิธีทำไร่ทำนาอยู่ไม่มากด้วย?
เมื่อนึกถึงกลุ่มคนที่อยู่ใต้บังคับบัญชาของตนในตอนนี้ ซึ่งแทบจะมีแต่พวกนักสู้ไร้สมองถึง 99.99% รอยยิ้มของจ้าวเจิงก็ค่อย ๆ แข็งค้างอยู่บนใบหน้า
【ยินดีด้วย คุณทำภารกิจประจำวันระยะแรกสำเร็จ และทำสำเร็จก่อนกำหนดโดยได้ผลเกินเป้า รางวัล: ชุดของขวัญหนอนภูตเทวดา (เลือกได้) × 10, นักขุดเหมืองทอง × 1, ปรมาจารย์หิน × 1, ปรมาจารย์ไม้ × 1】