"อ๊ะ~~! อาเฉา เธอรอก่อน!"
เลี่ยวเสี่ยวหมิ่นหอบหายใจด้วยความเขินอาย ใบหน้าแดงก่ำ ต้องออกแรงผลักถึงจะถอยเหอไหน่เฉาออกมาได้หน่อย
สถานการณ์แบบนี้ เธอไม่เคยเจอมาก่อนเลย
"ภรรยา เป็นอะไร?"
"อาเฉา ครั้งหน้าได้ไหม?" เสียงเธออ่อนหวาน น่าฟังมาก
"ทำไมล่ะ?"
"ฉัน... ฉันรู้สึกไม่ค่อยสบายนิดหน่อย"
"หา?"
เหอไหน่เฉาลองเอื้อมมือไป เธอรีบห้ามทันที
เขาถึงได้เข้าใจ ที่แท้ก็เป็นประจำเดือน
เหอไหน่เฉาอดทนไม่แตะต้องเธอมาสองวัน ก็เพื่อให้ภรรยาได้เตรียมใจ
ไม่คิดเลยว่า จะมีอุปสรรคมาขัดกลางคัน
เคราะห์ร้ายจริง!
"ถ้าอาเฉาอยากได้ ฉัน... ฉันก็ได้นะ"
เนื่องจากเลี่ยวเสี่ยวหมิ่นไม่เคยได้รับการสอนเรื่องนี้จากครอบครัวเดิม แม้ที่หมู่บ้านตงถุนจะมีประธานกลุ่มสตรี แต่เธอเพิ่งมาสองสามวัน ยังไม่มีโอกาสได้เรียนรู้เรื่องสุขอนามัยพวกนี้
เธอแค่รู้ว่าตอนนี้ตัวเองไม่สบายตัวมาก และไม่รู้ว่าสามารถมีอะไรกันได้ไหม
"ภรรยาจ๋า อาเฉาอดทนอีกหน่อย"
"ขอโทษนะอาเฉา ฉันไม่ได้ตั้งใจ"
"ภรรยาจ๋า จะโทษเจ้าได้ยังไงกัน?" เหอไหน่เฉาเลิกทำตัวซื่อบื้อ แล้วปลอบโยน
เลี่ยวเสี่ยวหมิ่นแปลกใจมาก ที่แท้อาเฉาก็ปลอบคนเป็น
"ขอบคุณนะ!"
เธอซบลงในอ้อมกอดของอาเฉา ไม่ได้รู้สึกกลัวเหมือนสองวันก่อนอีก กลับรู้สึกอบอุ่นปลอดภัย