"ดึกดื่นถือคบไฟทำบ้าอะไร? คงไม่ใช่จะไปขโมย..."
หลิวเอ้อร์หมี่รูปร่างสูงผอม ท่าทางน่าตบ
ยังพูดไม่ทันจบ เหอไหน่เฉาก็เหวี่ยงมีดสับฟืน ฟาดใส่ทันที
เหอไหน่เฉาฟันลงมาเต็มแรง ไม่ลังเลเลย
หลิวเอ้อร์หมี่ตกใจ ไอ้โง่นี่มันบ้าจริง!
ฟิ้ว!
หลิวเอ้อร์หมี่เบี่ยงตัวหลบอย่างรวดเร็ว แต่โดนฟันที่แขน โชคดีที่เสื้อหนา ไม่งั้นคงเข้าเนื้อ
"ไอ้เวรเอ๊ย!"
เขาผละถอยทันที กุมแขน วิ่งไม่คิดชีวิต พลางด่าพล่ามไปตลอดทาง!
ไอ้โง่! แกรอให้ดี!
เหอไหน่เฉาไล่ตามไปไม่กี่ก้าว ก็ชะงักกึก เพราะมีคนอยู่ แถวใกล้ๆ ยังมีจุดแดงอีกหลายจุด
"ใครวะ?" ไม่รู้ใครตะโกนขึ้น
เหอไหน่เฉาเก็บมีดสับฟืน แล้วออกตามหาพ่อเหอต่อ
ตามที่น้องสาวบอก พ่อเหอน่าจะมาทางนี้
ทางนี้คือลานหมู่บ้าน เวลาพระจันทร์ดวงโตขึ้นสูง อาเฉาจะมาเล่นกับเด็กๆ หลายคน
สิบนาทีกว่าต่อมา เขาก็เจอพ่อเหออยู่ที่มุมหนึ่ง
แต่พ่อเหอนอนอยู่บนพื้น ดูเหมือนหลับไปแล้ว
เอาคบไฟเข้าไปใกล้ๆ ถึงเห็นว่าศีรษะพ่อเหอมีเลือดไหล คราบเลือดบนพื้นแห้งแข็งแล้ว
"เฮ้ย! ตาเฒ่า!"
เห็นยังหายใจอยู่แต่ไม่ตอบสนอง เขาจึงรีบอุ้มพ่อเหอขึ้นหลังกลับบ้าน