พรานเซ่อสุขล้น

ตอนที่ 20 โสมป่าสี่ใบ—"ซื่อผีเย่"

7 นาที· 1.5K คำ

เล็งเป้าหมายแล้ว เหอไหน่เฉาก็ปล่อยสายธนูทันที ถ้าช้ากว่านี้เขากลัวว่าเจ้ากวางโง่จะดื่มน้ำจนอิ่มแล้วหนีไป

ฟิ้ว!

ในระยะ 30 เมตร ลูกธนูพุ่งตรงเข้าที่คอของกวางโง่

กวางโง่ร้องฮึ่ม กระโดดเผ่นหนีไป ลูกธนูยังคงปักคาอยู่ที่คอมัน

เหอไหน่เฉารวบรวมสมาธิเก็บคันธนูใหญ่ แล้วสาวเท้าไล่ตามไปอย่างรวดเร็ว

กวางที่ถูกยิงไม่ได้วิ่งเร็วมาก มองเห็นอยู่ไกล ๆ จึงยังไม่ต้องเปิดใช้การติดตามเหยื่อชั่วคราว ประหยัดแรงกายได้บ้าง

เหอไหน่เฉาเพิ่งวิ่งตามไปได้ห้าสิบหกสิบเมตร เจ้ากวางโง่ก็ล้มลงกับพื้นหายใจรวยริน

ขนาดตัวของกวางโง่ตัวนี้ไม่ใหญ่นัก ราวห้าสิบชั่ง

เหอไหน่เฉาหยิบมีดสั้นออกมา เรียนรู้วิธีของหงเหลียน ปล่อยเลือด ควักไส้ ลอกหนังให้เหยื่อก่อน...

เพราะเขาเพิ่งจัดการเหยื่อครั้งแรก เลยทำได้ไม่ค่อยดีนัก

แต่การลอกหนังต้องตั้งใจหน่อย ต่อให้ช้าก็ไม่เป็นไร

เพราะหนังกวางมีราคา แลกเปลี่ยนสิ่งของได้ไม่น้อย

เวลาค่อย ๆ ผ่านไป

เขาใช้เวลาเกือบสองชั่วโมงเต็ม ๆ ถึงเสร็จ เลอะคราบเลือดเต็มตัวไปหมด

แต่ก็คุ้มค่าแล้ว ได้เก็บเกี่ยวเต็มมือ

เขาเก็บของกลับเข้าพื้นที่จัดเก็บ จู่ ๆ ก็มีเสียงสุนัขเห่าดังมาจากที่ไกล

โฮ่ง!

เสียงเห่านี้ก้องกังวานและทรงพลัง ไม่ใช่สุนัขธรรมดาแน่

เขาเปิดใช้การติดตามเหยื่อทันที ก็พบว่ามีจุดแดงสามจุด ใหญ่สองเล็กหนึ่ง กำลังมุ่งหน้ามาทางนี้

หนึ่งในนั้น จุดแดงเล็กเคลื่อนที่เร็วมาก ดูเหมือนจะตรงดิ่งมาที่ตน

เหอไหน่เฉาใจหายวาบวาบไม่ดีแล้ว ตอนนี้ตัวมีคราบเลือด สุนัขอาจจะเห็นเขาเป็นเหยื่อก็ได้

คิดได้ดังนั้น เขากระโดดเผ่นหนีทันที หาต้นไม้ที่ปีนง่าย ๆ ไต่ขึ้นไปเลย

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป