ทันทีที่เฉินชิงซานเดินออกมา เจียงสี่จูก็รีบฟ้องทันที
“จางเหวินเหลียงจากโรงงานเนื้อเมื่อกี้มารบกวนฉัน บอกว่าอยากเป็นเพื่อนกับฉัน แถมยังเอาต้าป๋ายถู่มาให้สองเม็ด คิดจะซื้อใจฉันล่ะสิ ฉันบอกเขาว่าฉันเป็นครอบครัวทหาร เขาถึงยอมไป”
“คนแบบนี้ปกติต้องรบกวนผู้หญิงมาไม่น้อยแน่ แจ้งตำรวจให้เขาได้บทเรียนดีไหม หรือคุณจับเขาซ้อมสักยก ให้เขาจำไปอีกนาน!”
เจียงสี่จูเดินตามเฉินชิงซานเข้าไปด้านใน
เธอกอดอก ทำหน้าขุ่นเคืองพลางฟ้องเขา
เหลือเชื่อจริง ๆ
โรงหนังมีคนตั้งมากมาย เดินกันขวักไขว่ เธอก็บอกไปแล้วว่าตัวเองแต่งงานแล้ว ยังมองเธอด้วยสายตาแบบนั้นอีก
ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกขยะแขยง
“คุณอยากซ้อมเขาเหรอ?”
เฉินชิงซานถือตั๋วหนังสองใบไว้ในมือ ก้มหน้ามองเธอ
“อยากสิ! แต่ถ้าคุณทำแล้วจะผิดวินัยก็ช่างเถอะ ฉันรู้สึกว่าเขาเป็นพวกทำจนชิน ไม่แน่ว่าต้าป๋ายถู่ก็อาจมีปัญหาด้วย!”
เจียงสี่จูแปลงร่างเป็นเชอร์ล็อก โฮล์มส์ทันที
เธอไล่คิดภาพในหัวทีละฉาก ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่าต้าป๋ายถู่เม็ดนั้นอาจทำให้คนกินหมดสติอะไรทำนองนั้นก็ได้
“จางเหวินเหลียงจากโรงงานเนื้อ ฉันจำไว้แล้ว”
ถ้าเป็นเมียเขา แค่มีคนมารบกวนก็ต้องโดนเขาตีโดนหยิกแล้ว
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงพวกอันธพาลเลย
กล้าดีอย่างไรมารบกวนเจียงสี่จู!
ก่อนเข้าโรงหนัง เจียงสี่จูเต็มไปด้วยความคาดหวัง
เธอไม่เคยดูหนังกับผู้ชายมาก่อน นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตทั้งสองชาติของเธอ
เดิมทีเธอคิดว่าทั้งคู่จะได้นั่งด้วยกันอย่างโรแมนติก แทะเมล็ดแตงโม ดื่มน้ำอัดลม
พอถึงฉากซึ้ง ๆ เธอก็เอนศีรษะซบไหล่เขา มือใหญ่ของเขากุมมือเล็ก ๆ ของเธอไว้ แล้วทั้งคู่ก็สบตากันอย่างลึกซึ้ง...
ฝันลม ๆ แล้ง ๆ ชัด ๆ!!