"ปัง!"
พร้อมกับเสียงดังอึกทึกครึกโครมหนึ่งครั้ง
[นักรบรักบริสุทธิ์ผู้ผ่านทาง] ที่ถือบานประตูไม้เนื้อแข็งครึ่งบานวิ่งนำหน้าอยู่ ถูกชนเข้าอย่างจังราวกับโดนรถบรรทุกความเร็วสูงพุ่งชนเข้าใส่
ศพเน่าเปื่อยกลายพันธุ์สูงสามเมตรเพียงแค่แกว่งแขนที่หนาเท่าถังน้ำมันอย่างไม่ใส่ใจ แม้แต่สกิลยังไม่ปล่อย ลู่จื่อเย่ทั้งคนทั้งประตูก็กระเด็นถอยหลังออกไป
"แคร็ก!" เสียงหนึ่ง ลู่จื่อเย่กลางอากาศบิดตัวเป็นรูปตัว C แปลกประหลาด ก่อนจะกระแทกเข้ากับกำแพงอย่างหนัก
ถ้าเป็นคนปกติ ตอนนี้อวัยวะภายในคงแหลกสลายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยไปแล้ว
แต่ภายใต้กติกาของระบบ ร่างของลู่จื่อเย่ไม่ได้ระเบิดออกมาเป็นภาพพิกเซลเละเทะ หากแต่ในวินาทีที่แตะพื้น กลับกลายเป็นเถ้าธุลีสีเทาขาวกองหนึ่ง
จากนั้น เถ้าธุลีกองนี้ราวกับถูกแรงดึงดูดบางอย่างที่มองไม่เห็น ค่อย ๆ ลอยกลับไปยังแท่นบูชาของเทพเจ้าลินน์อย่างช้า ๆ
"โอ้โห้ พลังโจมตีโหดร้ายจริง ๆ! หมัดเดียวฆ่าเราหมดเลยหรือไง?"
ผู้เล่นชื่อ [จี๋หลี่] ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ตะโกนขึ้นมา
ไอ้หนุ่มคนนี้เป็นเกมเมอร์ระดับสูงผู้มากประสบการณ์ พอเห็นลู่จื่อเย่ถูกจัดการในพริบตา ปฏิกิริยาแรกไม่ใช่ความกลัว แต่กลับรีบดึงประสบการณ์เกมในสมองออกมาวิเคราะห์กลไกบอสอย่างรวดเร็ว
"การแอคชั่นหลังจากโจมตีของไอ้ตัวนั้นน่าจะช้าประมาณสองวินาที พอมีเวลาแทงมันได้หนึ่งที!"
พูดจบไม่ทันขาดคำ [บิ๊กพี่โรงเรียนอนุบาล] คนซื่อ ๆ คนนี้ก็แงะอิฐก้อนหนึ่งขึ้นมาจากพื้น แล้วลองปาใส่หัวแม่เท้าของศพเน่าเปื่อยกลายพันธุ์
"คำราม!" สัตว์ประหลาดเจ็บปวด จึงยกเท้าเหยียบลงมา
จ๊วบ
[บิ๊กพี่โรงเรียนอนุบาล] เสียชีวิตอย่างสง่างาม
ในขณะเดียวกัน [ลิงน้อยก็มีศักดิ์ศรี] กำลังนอนกอดอยู่ตรงจุดบอดสายตาริมเท้าของสัตว์ประหลาด สีหน้าลามกพยายามศึกษาฝีหนองบนขาของมัน
"ทุกคน ข้างบนนี้ฝีหนองของไอ้ตัวนี้เป็นของเหลวทางฟิสิกส์แบบไดนามิกจริง ๆ ด้วย ถ้าฉันเอานิ้วจิ้มมัน มันจะเสียเลือดไหมเนี่ย..."
แต่ศพเน่าเปื่อยกลายพันธุ์ดูเหมือนจะไม่สนใจจะร่วมมือกับการรีวิวของมัน ยกขาขึ้นกระทืบลงมาอย่างแรง ส่งลิงน้อยกลับบ้านเกิด
ผ่านไปไม่ถึงสิบวินาที จากห้าคนก็ตายไปสามคนทันที
วินาทีถัดมา หน้าแท่นบูชามีแสงสีขาวจากเวทวงแหวนวาบขึ้น ผู้เล่นหัวล้านทั้งสามคนก็ยืนขึ้นมาอย่างครบถ้วนไม่บกพร่อง
[บิ๊กพี่โรงเรียนอนุบาล] ลูบหัวโล้นเป็นมันของตัวเอง ไม่มีความรู้สึกพ่ายแพ้ที่ถูกฆ่าตายแม้แต่น้อย กลับตื่นเต้นราวกับเด็กอ้วนสองร้อยจิน
"โอ้โห้! ฉากตายแบบนี้มันเท่เกินไปแล้ว! ตายแล้วกลายเป็นเถ้าธุลีแล้วฟื้นคืนชีพเลยหรือเนี่ย?"
"พี่น้อง เตรียมบุกต่อได้เลย! แค่ทำให้พลังของมันหมด เราข่วนมันก็ตายได้เหมือนกัน!"
ทั้งสามคนร้องโวยวายแล้ววิ่งเข้าหามันอีกครั้ง
ระหว่างที่ผู้เล่นสุดเพี้ยนพวกนี้กำลังสนุกกันไม่รู้จักจบสิ้น ลินน์ที่นั่งขัดสมาธิอยู่บนแท่นบูชานั้น กลับตื่นตระหนกไปหมดแล้ว!
หน้าจอระบบตรงหน้าเขากำลังสไลด์ข้อความขึ้นเรื่อย ๆ อย่างบ้าคลั่ง:
[คำเตือน! ค่าศรัทธา -10!]
[คำเตือน! ค่าศรัทธา -10!]
[คำเตือน! ค่าศรัทธา -10!]
หัวใจของลินน์แทบหยุดเต้น: "ระบบ! แกออกมาอธิบายให้ฉันฟังหน่อยสิ! ทำไมค่าศรัทธาของฉันถึงลดลง? ผู้เล่นพวกนี้กำลังรูดบัตรเครดิตของฉันอยู่หรือไง?"
เสียงกลไกเย็นชาของระบบดังขึ้นในเวลาอันเหมาะสม ราดน้ำเย็นใส่หัวใจเขาจนชื่นใจ:
[รายงานต่อเจ้าบ้าน โปรดตรวจสอบยอดคงเหลือในบัญชีเริ่มต้นของท่าน]
[ในฐานะเทพเจ้าที่ใกล้สูญพันธุ์ ค่าศรัทธาเริ่มต้นของท่านคือ: 600 หน่วย]
[เมื่อครู่ได้บังคับรวบรวมร่างเนื้อของผู้เล่นทั้งห้าคน แต่ละร่างใช้พลังงาน 100 หน่วย รวมใช้ไปทั้งหมด 500 หน่วย]
[ค่าศรัทธาคงเหลือของท่านตอนนี้: 70 หน่วย]
ลินน์อึ้งไปครู่หนึ่ง: "แล้วที่หักเพิ่มอีก 30 หน่วยเมื่อกี้มันเรื่องอะไร?"
ระบบอธิบายอย่างอดทนเป็นอย่างยิ่ง: [นามศักดิ์สิทธิ์ปัจจุบันของเจ้าบ้านคือ เจ้าแห่งเถ้าธุลี ร่างเนื้อของผู้เล่นโดยพื้นฐานแล้วถูกหลอมขึ้นมาจากเถ้าธุลีแห่งพลังเทพของท่าน]
[เมื่อพวกเขาตาย ร่างกายจะกลายเป็นเถ้าธุลีกลับคืนสู่บัลลังก์เทพของท่าน แต่เพราะเหตุนี้เอง ทุกครั้งที่ต้องปั้นร่างเนื้อใหม่ จำเป็นต้องจ่ายค่าศรัทธา 10 หน่วยให้กับระบบ]
[คำแนะนำอย่างเป็นมิตร: ยอดคงเหลือปัจจุบันของท่านเหลือเพียง 70 หน่วย หมายความว่า เมื่อผู้เล่นตายอีก 7 ครั้ง ท่านจะล้มละลายในทันที เทวสถานะจะล่มสลายลงตรงหน้า จบเรื่องทั้งหมด]
ฟังคำอธิบายของระบบจบ ลินน์รู้สึกว่าหัวหินของตัวเองแทบจะระเบิดออกมาด้วยความโกรธ
นับไปนับมา เขามีเหรียญชุบชีวิตแค่สิบเหรียญเท่านั้นเอง!
แล้วผู้เล่นจรจัดพวกนี้ เข้ามาไม่ถึงนาที ก็ใช้ไปแล้วสามเหรียญ!
ดูจากการเล่นแบบ "เอาหน้าไปรับสกิล" ของพวกเขาแบบนี้ อีกไม่เกินห้านาที เขาคงต้องบอกลโลกนี้ไปอย่างถาวร
ในสมรภูมิตอนนี้ ผู้เล่นที่เพิ่งฟื้นคืนชีพกำลังเตรียมตัวเข้าไปยอมตายอีกครั้ง
ส่วนผู้เล่นหัวล้านคนที่ห้าที่แทบจะไม่ได้ขยับตัวมาตลอด ในที่สุดก็มีทีท่า
ID ของเขาคือ [ฉันไม่ใช่เจียหาว]
ในบรรดาหัวล้านทั้งห้าคนนี้ บุคลิกของเขาดูแตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง
คนอื่น ๆ เอะอะโวยวายกันไปหมด มีเพียงเขาเท่านั้น ที่แม้จะใส่แค่กางเกงบ็อกเซอร์ตัวเดียว แต่ก็แข็งใจทำท่าหดหู่เอามือล้วงกระเป๋า
ถึงแม้จะไม่มีกระเป๋า มือทั้งสองข้างก็ได้แต่ล้วงอยู่ที่ขอบกางเกง
มองดูท่าทางอลหม่านของอีกสี่คน [ฉันไม่ใช่เจียหาว] หัวเราะเย็นชาออกมา
"คนรุ่นเดียวกันเล่นเกมกันก็แต่พุ่งเข้าชนแบบไม่คิดหน้าคิดหลัง ส่วนฉันศึกษาหุ้นทุกวัน มุมมองภาพรวมไม่เคยอยู่มิติเดียวกันเลย รู้สึกยังไง... พวกคุณคงเข้าใจใช่ไหม?"
เขาจำลองท่าหลบหลีกระดับอาชีพที่สมบูรณ์แบบในสมอง จากนั้นก็เงยหน้าขึ้นเล็กน้อย ใช้เสียงน้ำเสียงที่ดูถูกเหยียดหยามเป็นที่สุด พ่นชื่อห้าตัวอักษรออกมา: "ตายอย่างไม่มีที่ติ"
พูดจบ เขาก็พุ่งตัวถลาลื่นเข้าอย่างกะทันหัน พยายามจะลอดผ่านระหว่างขาของศพเน่าเปื่อยกลายพันธุ์ เพื่อโจมตีด้านหลังอย่างงดงาม
ผลปรากฏว่าเพราะไม่ใส่รองเท้า เขาลื่นบนพื้นโบสถ์ที่เต็มไปด้วยตะไคร่น้ำ
ทั้งตัวหมอบลงมาท่ามกลางท่าแยกขาที่ตลกขบขันที่สุด พอดีกับหยุดอยู่ตรงกลางระหว่างขาทั้งสองข้างของสัตว์ประหลาดพอดี
สัตว์ประหลาดก้มมองหัวล้านคนที่ลื่นมาอยู่ใต้กางเกงของตัวเอง ด้วยความฉงนก็เกาหัวแผลหนองบนหัวของตัวเอง แล้วไม่เกรงใจใครก็เอาบั้นท้ายนั่งลงไป
"จ๊วบ"
[ฉันไม่ใช่เจียหาว] ถูกนั่งจนกลายเป็นเถ้าธุลีไปต่อหน้าต่อตา
[คำเตือน! ค่าศรัทธา -10!]
มองดูกำไรที่กลายเป็น 60 หน่วย ลินน์ร้อนตัวไปหมดแล้ว!
จะปล่อยให้พวกเขาเล่นแบบนี้ต่อไปไม่ได้อีกแล้ว!
"ระบบ! ประกาศทั่วทั้งเกมให้ฉันเดี๋ยวนี้เลย! ออกแพตช์! เร็ว!"
"ติ้ง!"
ผู้เล่นทั้งห้าคนที่กำลังอาละวาดอยู่ในโบสถ์ เห็นกรอบคำเตือนกึ่งโปร่งแสงสีแดงเลือดโผล่ขึ้นมาตรงกลางภาพของพวกเขาทันที
[ประกาศด่วนแก้ไขเกม!]
[เนื่องจากเกมอยู่ในช่วงทดสอบภายใน ผู้เล่นแต่ละคนมีสิทธิ์ฟื้นคืนชีพฟรีเพียง 2 ครั้งเท่านั้น!]
[หากตายเป็นครั้งที่ 3 บัญชีจะถูกยึดคืนทันที และถูกตัดสิทธิ์การทดสอบภายในครั้งนี้อย่างถาวร!]
ตัวอักษรสีเลือดบรรทัดนี้ออกมา ทั้งโบสถ์ก็เงียบลงในทันที
แม้แต่อากาศก็ดูเหมือนจะหยุดไหล
"ตัดสิทธิ์ทดสอบ?"
[ฉันไม่ใช่เจียหาว] ยืนแข็งทื่ออยู่กับที่อย่างเขินอาย เขาจ้องมองสัตว์ประหลาดที่อยู่ห่างจากตัวเองไม่ถึงครึ่งเมตร
"คือว่า..."
[ฉันไม่ใช่เจียหาว] หัวเราะแห้ง ๆ หนึ่งครั้ง พยายามใช้เสียงที่สุภาพที่สุดเพื่อเจรจาต่อรอง
"พี่ใหญ่ ระบบออกประกาศแล้ว เราเรียกเวลานอกก่อนได้ไหม?"
"แบบว่า... เข้าใจใช่ไหม?"
สิ่งที่ตอบกลับเขาคือปากใหญ่ที่อ้ากว้างของศพเน่าเปื่อยกลายพันธุ์ และกลิ่นเหม็นสาบที่โชยเข้าหน้า
"คำราม!"
สัตว์ประหลาดเหมือนตบแมลงวัน ยกมือตบลงมา
[ฉันไม่ใช่เจียหาว] กลายเป็นเถ้าธุลีที่ผุกร่อนไปอีกครั้ง
[คำเตือน! ค่าศรัทธา -10!]
แสงสีขาวบนเวทวงแหวนวาบขึ้น
[ฉันไม่ใช่เจียหาว] ฟื้นคืนชีพอีกครั้ง แต่คราวนี้ ทันทีที่ลืมตา เขาก็เห็นคำเตือนสีแดงเลือด:
[จำนวนการฟื้นคืนชีพที่เหลืออยู่: 0]
"เว้ย... เว้ยเฮ้ย!!!"
เจียหาวพังทลายลงในทันที บุคลิกชายหนุ่มเย็นชาผู้สูงศักดิ์สลายหายไปในพริบตา
"ฉันเหลือชีวิตสุดท้ายแล้วเหรอ?"
"ฉันยังไม่ได้เริ่มเล่นเลยนะ! ฉันแค่แลค! เกมนี้กลั่นแกล้งฉันชัด ๆ! ฉันจะไปโพสต์กระทู้ร้องเรียนยาว ๆ ในฟอรั่ม!"
ระดับความสมจริงของเกมนี้ เหนือกว่าผลงานของบริษัทใหญ่ทุกแห่งในตลาดโดยสิ้นเชิง
ถ้าโดนแบนบัญชีแบบนี้ มันทรมานยิ่งกว่าตายอีก!
"ทุกคนอย่าเพิ่งเทไปกันอีก!"
[จี๋หลี่] ในฐานะเกมเมอร์ระดับสูง ทันใดนั้นก็แสดงพลังผู้นำออกมา "ไอ้ตัวนี้ชัดเจนว่าไม่ให้เราสู้ตรง ๆ ต้องเล่นตามกลไก!"
"เจียหาว นายเหลือชีวิตสุดท้ายแล้ว ยืนอยู่ข้างหลังแล้วคอยขว้างหินดึงความโกรธไว้!"
"นักรบรักบริสุทธิ์, ลิงน้อย พวกนายไปหักท่อนไม้ผุ ๆ ข้าง ๆ นั้นมา! เกมนี้ทำลายภูมิประเทศได้ เราหาทางบล็อกเส้นทางการเคลื่อนที่ของมัน!"
"บิ๊กพี่ มากับฉันเพื่อหน่วงมันไว้!"
"ถ้ามันล้มลง พวกเราก็เล็งไปที่ข้อต่อกับตาของมันเลย!"