วันนี้เซี่ยเฉิงสุ่ยนัดเพื่อนมาคุยธุระที่สโมสรจินเยว่ เป็นเรื่องเกี่ยวกับธุรกิจคาสิโน
ธุรกิจในมาเก๊าเขาทำอยู่แล้ว ส่วนเนื้อชิ้นโตอย่างลาสเวกัส เขาย่อมไม่คิดปล่อยให้หลุดมือ
ขณะที่ทุกคนเดินมาตามทางเดิน ผู้ช่วยกว่างหลินก็เห็นเขาหยุดฝีเท้ากะทันหัน
คนที่มาด้วยกันอีกหลายคนพลอยหยุดตาม ไม่มีใครกล้าขยับ ได้แต่ยืนนิ่งรออยู่เงียบ ๆ
กว่างหลินถามว่า “คุณชาย เป็นอะไรหรือครับ?”
เซี่ยเฉิงสุ่ยล้วงมือข้างหนึ่งเข้าไปในกระเป๋ากางเกงสแล็ก คาบบุหรี่ไว้ในปาก ก่อนเหลือบมองกลับไปแวบหนึ่ง ดวงตาเรียวยาวราวจิ้งจอกหรี่ลงเล็กน้อย
เขาเหมือนจะเห็นลูกแมวของพี่ห้าเข้าแล้ว
ถึงจะยังไม่เคยเห็นตัวจริง แต่เซี่ยเฉิงสุ่ยเคยเห็นรูปของเชิ่นจิงหนี่ รวมถึงคลิปจากกล้องวงจรปิดที่เคยคัดลอกให้จ้าวจงหลานในตอนนั้น
เขาเป็นคนตาถึง ทั้งยังพิถีพิถันกับสาวงามเป็นพิเศษ
ผู้หญิงทั่วไปไม่มีทางเข้าตาเซี่ยเฉิงสุ่ยได้ ดังนั้นผู้หญิงทุกคนที่อยู่ข้างกายเขาจึงล้วนผ่านการคัดสรรมาอย่างดี
แม้เขาจะคลุกคลีอยู่ในแวดวงเริงรมย์มานาน ได้เห็นความงามมานับไม่ถ้วน แต่ก็ต้องยอมรับว่าลูกแมวตัวนี้ของพี่ห้านั้นงดงามล้ำเลิศจริง ๆ
แค่ได้เห็นครั้งเดียวก็ยากจะลืม
แต่เขาไม่กล้าแย่งผู้หญิงกับจ้าวจงหลานหรอก
เพียงแต่...
เซี่ยเฉิงสุ่ยก้าวเดินต่อ พลางคีบบุหรี่ออกจากปากไว้ระหว่างนิ้ว ก่อนสั่งกว่างหลินที่ตามหลังมา “เดี๋ยวไปดูห้องส่วนตัวห้องนั้นหน่อย คอยดูให้คุณหนูเสิ่นปลอดภัย”
“ครับ”
ที่จริงคนพวกนั้นคงไม่กล้าทำอะไรเชิ่นจิงหนี่อยู่แล้ว แต่เมิ่งชิงน่ะไม่แน่
เมื่อเห็นเชิ่นจิงหนี่ คุณชายหนุ่มแต่งตัวหรูหราหลายคนในห้องส่วนตัวก็อดสงสัยไม่ได้
เจ้าหญิงตัวน้อยแห่งตระกูลเชิ่นได้รับการปกป้องจากคนในบ้านเป็นอย่างดี ปกติแทบไม่เคยมาเที่ยวสถานที่แบบนี้