เธอสวมเสื้อโค้ตสีขาวเนื้อผ้าละเอียดเป็นพิเศษ เนื้อผ้าเปล่งประกายละมุน ขับผิวขาวผ่องที่งดงามอยู่แล้วให้ยิ่งดูประณีตน่ามอง
ปลายแขนเสื้อประดับขนจิ้งจอกเงินฟูนุ่มเป็นวง เพิ่มความอ่อนหวานเย้ายวนขึ้นอีกหลายส่วน ริมฝีปากแดงระเรื่อเป็นธรรมชาติ เวลานี้เผยอน้อย ๆ ดวงตาใสบริสุทธิ์
ยากนักที่จะเห็นความบริสุทธิ์กับเสน่ห์เย้ายวนอยู่ร่วมกันในคนคนเดียว
แต่เธอกลับเป็นเช่นนั้น
สายตาของเขาหยุดอยู่บนลำคอขาวผ่องเรียวบาง รอยถูกกัดตรงนั้นจางลงแล้ว เหลือเพียงรอยแดงจาง ๆ ให้เห็นรำไร
งดงามอย่างน่าประหลาด
จ้าวจงหลานจับจ้องใบหน้าเล็ก ๆ ที่ทั้งบริสุทธิ์และเย้ายวนของเธอด้วยแววตาลุ่มลึก มุมปากบางยกขึ้นเล็กน้อย “แกล้ง?”
ดูเหมือนเขาจะได้ยินคำที่ชวนขบขันเอามาก ๆ
นิ้วมืออุ่นผ่าวเชยคางเธอขึ้น ดวงตาดำสนิทของชายหนุ่มจับจ้องเธออยู่หลายวินาที จากนั้นก็โน้มตัวลงมาจูบอย่างหนักหน่วง
จุมพิตนั้นร้อนผ่าว ประทับลงบนลำคอเรียวเปราะบางของเสิ่นจิงหนี่
ต่างจากครั้งก่อนที่เขากัดอย่างรุนแรง
และก็ไม่ใช่แค่จูบธรรมดา
ริมฝีปากชื้นร้อนของเขาดูดเม้มและบดคลึงเนื้อนุ่มตรงลำคอ ราวกับต้องการประทับรอยลงไปในกระดูกและเลือดเนื้อของเธอ ผ่านผิวบางเฉียบนี้
ทั้งจั๊กจี้ ทั้งเจ็บแปลบเล็กน้อย สะกิดใจให้หวั่นไหว
ร่างกายเธอสั่นสะท้าน แก้มขาวผ่องแต้มสีชมพูอ่อนระเรื่อ
เสิ่นจิงหนี่อดส่งเสียงครางแผ่วเบาไม่ได้ ร่างกายหดถอยไปด้านหลังตามสัญชาตญาณ อยากหลบหนี แต่กลับถูกเขากดเอวไว้แน่นจนขยับไม่ได้