เดิมทีเชิ่นจิงหนี่ตั้งใจจะพานักออกแบบสองสามคนไปเซี่ยงไฮ้ฉลองคริสต์มาส ถือเสียว่าเป็นทริปกระชับความสัมพันธ์ในทีม
แถมยังไปเที่ยวดิสนีย์แลนด์ได้ด้วย สาว ๆ วัยรุ่นชอบกันทั้งนั้น
เธอมีวิลล่าอยู่ที่นั่นสองหลัง เป็นเชิ่นชิงเยี่ยนซื้อให้
แต่จ้าวจงหลานจะพาเธอไปหยางโจว บอกว่าจะไปพักผ่อนที่บ้านพักตากอากาศบ่อน้ำพุร้อนของเพื่อน
คงจะพาเธอไปพบเพื่อน ๆ ของเขาแล้วสินะ
ในฐานะแฟนสาวตามสัญญา เชิ่นจิงหนี่ปฏิเสธไม่ได้
แต่เธอพาฉู่โหยวไปด้วย
สังคมของจ้าวจงหลานไม่เหมือนกับของเธอ
เหล่าคุณชายจากตระกูลใหญ่พวกนั้น บรรพบุรุษล้วนร่ำรวยหรือไม่ก็มีอำนาจมาตั้งแต่แรก เติบโตมาพร้อมความหยิ่งทะนง มีนิสัยแตกต่างกันไป
เผื่อเจอคุณหนูที่เข้าถึงยาก อย่างน้อยเธอกับฉู่โหยวก็ยังมีเพื่อนอยู่ด้วยกัน
บ้านพักตากอากาศบ่อน้ำพุร้อนของซ่งเยี่ยนถิงสร้างขึ้นเมื่อหลายปีก่อน
แต่ไม่ค่อยได้มาเที่ยว ช่วงต้นปีนี้จึงให้คนมาบูรณะใหม่อีกรอบ
บ้านพักแห่งนี้มีพื้นที่กว้างขวาง ตั้งอยู่เบื้องหน้าทิวเขาที่ทอดยาว สถาปัตยกรรมผสานกลิ่นอายยุโรปเข้ากับสวนจีน หรูหราสง่างามแต่ยังคงความละเมียดละไม
เชิ่นจิงหนี่พยายามเคลียร์เวลาไว้เที่ยว ช่วงหลายวันมานี้จึงแทบไม่ได้นอน จนเผลอหลับไปบนเครื่องบินอย่างสะลึมสะลือ
เธอง่วงมากเสียจนตอนจ้าวจงหลานอุ้มลงจากเครื่องบินก็ยังไม่ตื่น
พอลืมตาขึ้นมา รถโรลส์-รอยซ์ก็แล่นมาถึงเชิงเขาแล้ว
เชิ่นจิงหนี่ซุกอยู่ในอ้อมแขนของจ้าวจงหลาน ค่อย ๆ ลืมตาที่พร่ามัวแล้วกวาดตามองไปรอบ ๆ คิ้วเรียวขมวดเข้าหากัน «ผู้ช่วยของฉันล่ะ?»
จ้าวจงหลานกำลังดูโทรศัพท์ ไม่ได้เงยหน้าขึ้นมา «นั่งรถคันเดียวกับฉางอาน»
«อ้อ»
เธอรับคำเนือย ๆ รู้สึกเบื่ออยู่หน่อย ๆ ตั้งใจจะหยิบโทรศัพท์มาเล่นสักพัก แต่เพิ่งนึกได้ว่ากระเป๋าอยู่กับฉู่โหยว
