งานประมูลที่หนานเฉิงจัดขึ้นทุกฤดูหนาว โดยมีของประมูลหลักเป็นภาพเขียน เครื่องกระเบื้อง เครื่องประดับ และอื่น ๆ
แต่ก่อนก็ไม่มีอะไรพิเศษนัก
ทว่าครั้งนี้ จี้ไข่มุกประดับเพชรของพระราชินีฝรั่งเศสองค์นั้นดึงดูดนักสะสมผู้ทะเยอทะยานจำนวนมากให้มาร่วมประมูล ทั้งยังมีสื่อหลายสำนักมาปักหลักรอทำข่าว
ผู้คนคับคั่ง บรรยากาศเอิกเกริก
ผู้จัดงานไม่คิดเลยว่าจ้าวจงหลานจะมาด้วยตัวเอง แถมยังพาหญิงสาวคนหนึ่งมาด้วย
หญิงสาวผู้นี้มีหน้าตางดงามเหนือสามัญ บุคลิกโดดเด่น คิดดูแล้วคงเป็นคุณหนูจากตระกูลใหญ่ในแวดวงสักคน
แต่พวกเขาก็ไม่กล้าสนใจเรื่องซุบซิบให้มากนัก
ผู้จัดการบริษัทประมูลเดินนำอยู่ด้านหน้าอย่างนอบน้อม “คุณจ้าวครับ ห้องรับรองชั้นสองที่เตรียมไว้ให้คุณเป็นห้องที่มองเห็นการประมูลได้ดีที่สุด จะไม่มีใครเข้าไปรบกวน หวังว่าคุณจะเพลิดเพลินกับงานนะครับ”
คนในวงการต่างรู้ดีว่าจ้าวจงหลานวางตัวเรียบง่ายเมื่ออยู่ข้างนอก ชอบความสงบและให้ความสำคัญกับความเป็นส่วนตัวมาก
ทางเข้าห้องรับรองแขกพิเศษที่แยกเป็นสัดส่วนบนชั้นสองมีเจ้าหน้าที่เฝ้าอยู่ หน้าต่างเป็นกระจกแบบมองเห็นได้ทางเดียว ภายในจัดเตรียมทั้งโซฟานุ่มสบาย ระเบียงชมวิว บุหรี่ สุรา และของว่างไว้อย่างครบครัน
จ้าวจงหลานจูงมือเชิ่นจิงหนี่เข้าไปในห้องรับรอง
ฉางอานรู้กาลเทศะดี จึงรออยู่ด้านนอกฉากกั้น
เพิ่งมาถึงสถานที่แปลกใหม่ เชิ่นจิงหนี่จึงอยากรู้อยากเห็นอยู่บ้าง เธอถอดเสื้อโค้ตออกแล้วเดินดูโน่นดูนี่ ก่อนจะก้มมองผ่านหน้าต่างกระจกลงไปยังที่นั่งของผู้เข้าร่วมประมูลด้านล่าง