ซูเซียวมองนาฬิกาที่แขวนอยู่บนผนัง แล้วคิดว่าเวลาเกือบจะพอดีแล้ว
ซูเซียวมือข้างหนึ่งถือถุงขยะ อีกมือหนึ่งเคาะประตูห้องของซูหว่านหนิง แล้วพูดว่า "ฉันลงไปทิ้งขยะข้างล่างก่อนนะ"
เสียงของซูหว่านหนิงดังมาจากในห้อง "ฉันทิ้งขยะไปตั้งแต่เช้าแล้วไม่ใช่เหรอ?"
"ช่วงเย็นมันเต็มอีกถุงหนึ่ง" ซูเซียวพูด
ในห้องเงียบไปครู่หนึ่ง
ซูเซียวคิดว่าเธอคงจะตกลงแล้ว ก็เลยเปิดประตูห้องนั่งเล่นออกไป
...
ยังคงเป็นที่เดิม ร้านเน็ตจีซู่
ตอนนี้ซูเซียวถูกสถานะนักเรียนผูกมัด ตั้งแต่วันจันทร์ถึงวันศุกร์แทบไม่มีเวลาไปย่านอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์เลย
ทำได้แค่มาทำงานที่นี่ก่อน สะสมเงินทุนเริ่มต้น
อย่างที่รู้กันดี ธุรกิจร้านอินเทอร์เน็ตตอนกลางคืนดีกว่าตอนกลางวัน
ซูเซียวผลักประตูเข้าไป เสียงคีย์บอร์ดและเสียงด่าทอปะปนกัน ควันบุหรี่หนาทึบเหมือนเข้าไปในห้องอาบน้ำ
พอเข้าไปก็มีหนุ่มๆ หลายคนที่ย้อมผมสีฉูดฉาดตะโกนเรียกเขาว่า "พี่ซู"
ซูเซียวจำพวกเขาไม่ได้แล้ว แต่ก็พยักหน้าตอบรับไป
เจ้าของร้านกำลังนั่งยองๆ อยู่หน้าเครื่องหนึ่ง ถอดเคสคอมพิวเตอร์ออก พอเห็นซูเซียวเข้ามาก็ลุกขึ้นยืน เช็ดมือ
"มาอีกเหรอ? วันนี้คอมไม่ค่อยพัง ก็น่าจะไม่ต้องใช้แก"
"คุณบอกไว้ครั้งที่แล้วว่าเครื่องเก่าสามตัวนั้นเปิดช้า ผมเลยมาดูให้"
เจ้าของร้านมองเขาแวบหนึ่ง พึมพรำ "ช่วงนี้แกขาดเงินมากเหรอ? พ่อแม่ไม่ให้เงินใช้เหรอ?"
ซูเซียวสีหน้าเรียบเฉย ยิ้มบางๆ "เปล่า แค่อยากหามาเพิ่มเอง"
เจ้าของร้านไม่ถามอะไรอีก หยิบพวงกุญแจออกมาจากหลังเคาน์เตอร์ เดินไปที่แถวเครื่องตรงมุมห้อง แล้วชี้ไปที่สามเครื่อง
"สามเครื่องนี้ เปิดเครื่องใช้เวลาเป็นนาที ลูกค้าไม่ชอบนั่ง ถ้าแกทำให้ดีได้ เครื่องละร้อย"
ซูเซียวถอดเสื้อคลุมออกพาดไว้ที่พนักเก้าอี้ นั่งลงแล้วเปิดเครื่อง
เครื่องแรกคือฮาร์ดดิสก์เต็ม โปรแกรมสตาร์ทอัพมีซอฟต์แวร์แปลกๆ เต็มไปหมด ใช้เวลาถอนสิบนาที
เครื่องที่สองแรมหลวม ดึงออกมาเช็ดหน้าสัมผัสทอง แล้วเสียบกลับเข้าไป เปิดเครื่องได้ในยี่สิบห้าวินาที