ซูเซียวปิดฝาน้ำชาเย็น พิงพนักเก้าอี้แล้วถอนหายใจ
ซูเซียวเอ๊ย ซูเซียว ตั้งใจมาเล่นเน็ตก็เล่นเน็ตไปสิ ไปยุ่งกับสาวสายเท่คนนั้นทำไม
ตอนนี้ล่ะสิ โดนสาวสายเท่ตามติดไม่เลิก
เขาค้นในความทรงจำเจอภาพบางส่วน
ชาติก่อนตัวเองมวนบุหรี่นั่งยองๆ อยู่หน้าร้านอินเทอร์เน็ต โม้กับพวกวัยรุ่นหัวฟ้าหัวแดงเป็นเรื่องเป็นราว
บอกว่าจะซื้อมอเตอร์ไซค์ผีดิบให้ได้ ต้องปั้นตัวเป็นหัวโจกในวงการสายเท่ให้ได้
ตอนนั้นอู๋หมิงหมิงพิงไหล่เขา ใบหน้าเต็มไปด้วยความสุขและความภูมิใจ
ต่อมาพ่อแม่จากไปอย่างไม่คาดฝัน ทำให้เรื่องสนุกๆ นั้นจบลงอย่างกะทันหัน มอเตอร์ไซค์ผีดิบไม่ได้ซื้อ หัวโจกวงการสายเท่ก็ไม่ได้เป็น
คิดถึงตรงนี้ เขาก็ยิ้มเยาะตัวเอง มุมปากกระตุกนิดหน่อย แล้วยกน้ำชาเย็นดื่มอีกอึก พบว่ามันอร่อยเป็นพิเศษ
น้ำชาเย็นแช่แข็งแบบนี้ อร่อยสมคำร่ำลือจริงๆ
ถ้ามีไอศกรีมแท่งกับน้ำอัดลมด้วยจะดีกว่านี้
เขาวางขวดไว้บนตู้เครื่อง แล้วก้มลงไปทำงานต่อ
ยุ่งจนเที่ยง ยังไม่ได้กินข้าวเลย
เดินสายเน็ตให้เรียบร้อย เครื่องทุกตัวเชื่อมอินเทอร์เน็ตได้ปกติ ความเร็วแลนวิ่งเต็มร้อยเมกะบิต
เจ้าของร้านลองเปิดเครื่องหลายเครื่องด้วยตัวเอง จนมั่นใจว่าไม่มีปัญหา
หลังจากนั้น เจ้าของร้านนับธนบัตรสีแดงสิบห้าใบจากตู้เหล็กใต้โต๊ะคิดเงิน แล้วตบใส่มือซูเซียว
ซูเซียวพับธนบัตรอย่างระมัดระวัง แล้วยัดลงไปในกระเป๋ากางเกงชั้นในสุด
นี่คือเงินทุนเริ่มต้นของเขา ทุกบาททุกสตางค์ต้องใช้ให้คุ้มค่าที่สุด
เจ้าของร้านยื่นบุหรี่ให้มวนหนึ่ง ซูเซียวยกมือโบกปฏิเสธ
เจ้าของร้านจุดเอง พิงอยู่หน้าร้านจ้องมองเขา แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงมีอารมณ์ "ไม่คิดว่านายที่มัวแต่นั่งจมร้านเน็ตทั้งวันจะรู้เรื่องพวกนี้ด้วย นี่คิดจะเลิกเรียนแล้วหางานทำแต่หัววัน หาเมียแต่หัววันงั้นเหรอ?"
ซูเซียวกดเงินในกระเป๋ากางเกงอีกที แล้วยิ้มให้เจ้าของร้าน
"จะเป็นไปได้ยังไง ผมยังคิดจะเรียนต่อมหา'ลัยอยู่เลย"
บุหรี่ในปากเจ้าของร้านเกือบหลุดตกพื้น