เดินมาเกือบถึงหน้าโรงเรียน ฟางอวี่ก็พุ่งออกมาจากหลังแปลงดอกไม้ ใบหน้าฉีกยิ้มจนกลั้นไม่อยู่ ไหล่กระเพื่อมเป็นจังหวะ เห็นได้ชัดว่าอุตส่าห์กลั้นหัวเราะมาทั้งทาง
ซูเซียวเหลือบมองหน้านิ้งๆ ของมัน อยากจะฟาดไปสักทีหนึ่ง คิดในใจว่าวันนี้เสียหน้ายับเลย
ฟางอวี่เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดที่สวี่หนั่นหนั่นผลักซูเซียวลงจากบันได
"พี่ซู" มันเดินเข้าไปใกล้ รอยยิ้มสะใจเขียนไว้ชัดเจนบนหน้า "คราวนี้คงจีบสวี่หนั่นหนั่นไม่ติดแล้วสิครับ?"
ซูเซียวยันเอวไว้ มองมันอย่างกับมองคนโง่
ขี้เกียจอธิบาย
ฟางอวี่ยังคงหัวเราะอยู่ข้างๆ คงจัดพิธีฉลองการกลับสู่สถานะโสดให้เขาในใจแล้ว
ซูเซียวตบไหล่มันเบาๆ จำเข้าประจำใจไว้
รอจีบสวี่หนั่นหนั่นติดเมื่อไหร่ จะให้ไอ้โง่ตัวนี้เรียกพี่สะใภ้ต่อหน้าต่อตาสักร้อยครั้งให้ได้
ขาดทีเดียวไม่ได้!
...
ระหว่างทางกลับบ้าน ซูหว่านหนิงยืนอยู่สุดตรอกต้นไม้จำปี สายสะพายกระเป๋าแน่นอยู่บนไหล่ นิ้วเผลอเคาะแขนตัวเองเป็นจังหวะ
เธอกระทืบเท้าเป็นครั้งคราว หันหน้ามองไปทางประตูโรงเรียนเป็นระยะๆ
ยังไม่มาอีกเหรอ?
ฟ้ามืดแล้วนะ
หรือว่าแอบไปเล่นเกมที่ร้านอินเทอร์เน็ตอีก?
ไม่ใช่อย่างนั้น... ช่วงนี้เขาดูสงบเสงี่ยมดีนี่นา...