มองตามเงาร่างของสวี่หนั่นหนั่นที่ก้มหน้าเดินไปข้างหน้า จู่ๆ ซูเซียวก็รู้สึกว่าตัวเองช่างไม่เป็นคนเอาเสียเลย
ให้ใครเขามาแกล้งเป็นแฟน
เขาก็ทำตามอย่างว่าง่าย
เขายกมือของตัวเองออกจากไหล่ของเขา แล้วจับมันไว้เอง
นั่นคือสวี่หนั่นหนั่น สวี่หนั่นหนั่นที่พูดกับเขาแค่ไม่กี่คำก็หน้าแดง ถูกเขามองอีกแป๊บก็หดตัวเข้าหามุมห้อง
ต่อหน้าคนนอก จับมือเขาไว้ แล้วยังบอกกับเขาว่า "ฉันจะไม่พอใจ"
เธอให้ความกล้าที่เธอมีทั้งหมด แล้วก็ก้มหน้าจากไป
ส่วนเขา ยืนอยู่ข้างหลังอยู่ไม่กี่วินาทีกว่าจะวิ่งตามไป
"สวี่หนั่นหนั่น"
เขาวิ่งไปข้างๆ เธอ เอียงหัวดูใบหน้าที่ก้มต่ำของเธอ
สวี่หนั่นหนั่นหันหน้าไปอีกทาง ไม่ให้เขามอง
เขาอ้อมไปอีกด้าน เธอก็หันกลับไปอีกด้าน
"สวี่ไตไต" ซูเซียวยังไม่รู้ว่าตัวเองทำผิดอะไร "เป็นอะไรไปเนี่ย เมื่อกี้ก็ดีๆ อยู่นี่นา หรือว่าฉันพูดอะไรผิดไป?"
