เงินในมือเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งหมื่นห้าพันหยวน ซูเซียวแค่วูบวาบอยู่ครู่เดียว แต่ก็ปรับตัวได้ในไม่ช้า
ซูเซียวรู้ดีเกินไปว่าคำว่า “กินบุญเก่า” นั้นหมายถึงอะไร
ชาติที่แล้วเขาเห็นคนมากมายพังเพราะคำนี้
ตอนที่ยังมีข้าวในมือก็คิดว่าฟ้าคงไม่ถล่ม พอข้าวหมดก็เพิ่งรู้ว่าฟ้ามันถล่มได้จริง ๆ
เงินที่พ่อแม่ทิ้งไว้ หนึ่งแสนบวกหนึ่งหมื่นห้า เกือบหนึ่งแสนหนึ่งหมื่นห้าพันหยวน
ในปี 2005 เงินเท่านี้ทำให้พี่น้องสองคนกินอิ่มนอนอุ่นได้สบาย ๆ
แต่ซูเซียวตั้งใจว่าจะไม่แตะเงินหนึ่งแสนหยวนที่พ่อแม่ทิ้งไว้ก่อน เก็บเอาไว้เป็นเงินสำรองฉุกเฉิน
ส่วนค่าใช้จ่ายประจำชีวิต นอกจากเงินหนึ่งหมื่นห้านั้นแล้ว ตัวเองต้องหาทางหาเงินเพิ่ม
นี่คือปี 2005
อินเทอร์เน็ตยังไม่แผ่ขยาย โทรศัพท์มือถือยังเป็นยุคของโนเกีย หนังสือพิมพ์และนิตยสารกำลังรุ่งเรืองสุดขีด
แผงหนังสือข้างถนนเต็มไปด้วยสิ่งพิมพ์หลากหลาย ฉบับหนึ่งขายได้หลายหยวน แถมยังขายดีจนไม่พอ supply
ตอนนี้ ซูเซียวอยากจะรักษาสถานะนักเรียนเอาไว้เพื่ออยู่โรงเรียนเป็นเพื่อนน้องสาวก่อน
ดังนั้นงานพิเศษที่ทำเงินได้อย่างมั่นคงจึงจำเป็น
ซูเซียวเดินไปตามถนน ถามตามร้านทีละร้าน
ร้านอาหารไม่รับ ซูเปอร์มาร์เก็ตไม่รับ ไซต์ก่อสร้างไม่รับ
บ่ายเดียวถูกปฏิเสธห้าหกครั้ง
แน่นอน เขาไม่ได้ท้อแท้
เพราะร้านพวกนั้นเขาแค่ถามเล่น ๆ ดูไปเรื่อย ในยุคที่เงินทองเต็มแผ่นดิน การใช้แรงงานคือการเสียเวลาชีวิต เสียเวลาเปล่า ๆ