ซูหว่านหนิงมีใบหน้าแดงเรื่อเล็กน้อย จะเพราะเพิ่งตกใจหรือเพราะประโยคของซูเซียวที่ว่า "พี่ขับไล่คนเลวไปแล้ว" ก็ไม่รู้
เธอหันไปสั่งราเม็งเพิ่มอีกสองชามกับเจ้าของร้าน เสียงไม่ดัง แต่เจ้าของร้านได้ยิน ตะโกนรับ "ได้เลย" แล้วก็ไปยืดเส้นสด
ซูเซียววางมาดนั่งลงตรงข้ามซูหว่านหนิง แล้วดันฟางอวี่ไปข้างหน้า
"นี่เพื่อนซี้ฉัน ฟางอวี่"
ฟางอวี่ยืนนิ่ง มือไม้ไม่รู้จะวางตรงไหน
สายตาเขากวาดไปที่ซูหว่านหนิงอย่างรวดเร็ว แล้วก็ก้มหน้าลงเหมือนถูกไฟลวก มือทั้งสองข้างถูไปมาตามขากางเกง
"ส...สวย...ไม่สิ สวัสดีคุณเพื่อนร่วมโรงเรียนซู..."
เห็นได้ชัดว่าเป็นครั้งแรกที่เขาได้ใกล้ชิดกับสาวสวยระดับนี้ ตื่นเต้นจนเสียงลอย
แล้วฟางอวี่ก็หันไปกระซิบ ask ซูเซียว "พี่ซู สวย...คุณซูเป็นน้องสาวพี่จริงเหรอ?"
ซูหว่านหนิงได้ยินคำว่า "สวย" มือที่ถือตะเกียบชะงักเล็กน้อย รู้สึกตื่นเต้นแปลก ๆ
ซูเซียวทำหน้ายิ้มแย้ม อกผายไหล่ผึ่ง
"แน่นอน ของแท้ไม่มีการปลอมแปลง เป็นไง หน้าตาพวกเราคล้ายกันไหมล่ะ?"
พูดแล้วก็ยื่นหัวไปทางซูหว่านหนิง ยิ้มแล้วเอาหน้าไปวางข้าง ๆ เธอ ทำท่า "ดูได้ตามสบาย"
ซูหว่านหนิงหน้าแดงเล็กน้อย ทำหน้ารังเกียจ ยื่นมือไปดันหน้าออก
ฟางอวี่ดูซูเซียวอย่างจริงจัง แล้วก็ดูซูหว่านหนิง
ดูอยู่นาน เขาก็ส่ายหน้าอย่างซื่อ ๆ
"ไม่เหมือนพี่น้องกันเลย สวย...คุณซูหน้าตาดี แต่พี่หน้าตาแย่มาก"
มือที่ถือตะเกียบของซูหว่านหนิงสั่นเล็กน้อย