ไม่รู้ว่าเพราะอุณหภูมิร่างกายของชายหญิงต่างกันหรือเปล่า พอซูเซียวเข้าบ้านมาก็ร้อนแทบแย่
เสื้อนักเรียนที่หลังจนถึงเปียกโชก ติดอยู่กับตัวเหนียวหนืด
เขาเปลี่ยนรองเท้าแตะ ยืนอยู่หน้าเครื่องปรับอากาศในห้องนั่งเล่นเป่าไปนานก็ยังไม่หายร้อน เลยคว้ากางเกงขาสั้นตัวสะอาดเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำเย็น
ซูหว่านหนิงเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เหงื่อออกแค่นิดเดียว นั่งอยู่บนโซซะเป่าพัดลมแป๊บเดียวก็กลับห้องไปนอนกลางวัน
ก๊อกน้ำไหลพราก ๆ ซูเซียวหมุนอุณหภูมิน้ำไปที่เย็นที่สุด น้ำเย็นสาดลงบนหัว เขาสะท้านไปทั้งตัว
กำลังชโลมแชมพูอยู่ ก็ได้ยินเสียงเคาะประตูดังมาจากข้างนอก
ตอนแรกก็ปกติ "ก๊อก ก๊อก ก๊อก" สามครั้ง
จากนั้นก็เริ่มถี่ขึ้น หนักขึ้น สุดท้ายกลายเป็นใช้กำปั้นทุบ
ซูเซียวคิดว่าจะออกไปดูว่าเกิดอะไรขึ้น ก็ได้ยินเสียงเปิดประตูห้องของซูหว่านหนิง
ซูหว่านหนิงเดินออกมาด้วยสีหน้างง ๆ สวมรองเท้าแตะเดินไปที่ห้องนั่งเล่น มองไปทางห้องน้ำแวบหนึ่ง
ข้างในมีเสียงน้ำดังพราก ๆ ซูเซียวยังอาบอยู่
เธอลังเลอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็เดินไปเปิดประตูเอง
นอกประตูมีชายวัยกลางคนยืนอยู่
หน้าเหลี่ยม ตาสามเหลี่ยม สวมเสื้อกล้ามทำงานเก่า ๆ เผยให้เห็นแขนทั้งสองข้างที่แข็งแรง
เป็นเพื่อนบ้านห้อง 402 ที่อยู่ติดกัน
ภรรยาเขาเดินตามหลังมา ในอ้อมแขนอุ้มจักรยานเด็กที่เมื่อกี้ถูกมัดไว้ที่ลูกบิดประตู ใบหน้าแสดงสีหน้าแบบผสมระหว่างความน้อยใจกับความมั่นใจว่าตัวเองถูก
มุมปากห้อยลง เหมือนสุนัขจรจัดที่หวงอาหาร
"ผู้ใหญ่ในบ้านล่ะ?" ชายคนนั้นถามเสียงดังลั่น สั่นไปทั้งโถงบันได
ซูหว่านหนิงขมวดคิ้วเล็กน้อย "พี่ชายฉันยุ่งอยู่ มีอะไรหรือคะ?"