รีบกลับบ้าน เวินหน่วนหน่วน ก็จัดการกุ้ง หอยเป๋าฮื้อ และปลาหมึกให้สะอาดก่อน จากนั้นก็ล้างวัตถุดิบทั้งหมดให้สะอาดแล้วผึ่งให้แห้ง
หุงข้าวสำหรับทำขนมจีบ นวดแป้ง พอได้เวลาหมักแป้ง ก็หยิบเครื่องปั่นออกมาเตรียมไส้สำหรับซาลาเปา เกี๊ยว และหูฉลาม
ซาลาเปาไส้หมูหมัก เกี๊ยวกุ้งสด ข้าวโพด และแครอท เกี๊ยวหมูสด
หลังจากห่อเกี๊ยว หูฉลาม และขนมจีบเสร็จแล้ว ก็นำไปแช่แข็งในช่องฟรีซโดยตรง
หลังจากห่อซาลาเปาเสร็จก็ยังเหลือแป้งอยู่บ้าง เลยทำเป็นแป้งนึ่งเจ็ดลูก พอให้ขึ้นฟูเป็นครั้งที่สอง แล้วนำไปนึ่งให้สุก พอเย็นแล้วจึงนำไปแช่ช่องฟรีซ
เวลาอยากกินก็นำออกมานึ่งใหม่ เหมือนกับเพิ่งออกจากเตาใหม่ๆ ฟูนุ่ม นี่คือประสบการณ์ที่เธอสะสมมาจากการทำหลายครั้ง
คิดดูแล้วอาหารประเภทเนื้อใช้เวลานาน เวินหน่วนหน่วน เลยตัดสินใจทำอาหารประเภทเนื้อหลายอย่างเก็บไว้ในช่องแช่แข็ง ตอนไปทำงานก็เอาติดไปได้ หรือกลับบ้านตอนเย็นก็แค่อุ่นๆ กิน ค่อยผัดผักสักอย่างกินคู่กัน อร่อยแล้วยังประหยัดเวลาแรงงานอีกด้วย
สมบูรณ์แบบที่สุดแล้ว!
ทำหมูสามชั้นตุ๋นหอยเป๋าฮื้อ เป็ดตุ๋นเบียร์ ขาหมูตุ๋นซีอิ๊ว หมูซี่โครงราดซอสน้ำตาล ไก่บ้านผัดพริกสด อย่างคล่องแคล่ว พอเย็นแล้วก็ใส่กล่องแก้วที่มีฝาปิด เรียงให้เป็นระเบียบในช่องแช่แข็ง
แล้วก็ทำลูกชิ้นหมู ลูกชิ้นบัว ลูกชิ้นหัวไชเท้า ทอดจนเหลืองกรอบ แล้วตักขึ้นพักไว้ให้เย็น
ในขณะเดียวกันก็จัดตู้เย็นใหม่
เอาของเดิมทั้งหมดออกมา วางแผนใหม่
ชั้นบนสุดของช่องแช่แข็ง ใช้ถุงกระดาษคราฟต์แยกใส่ผักที่เลือกไว้ ล้างสะอาด และผึ่งแห้งแล้ว วางให้ชิดกันเป็นระเบียบ
ชั้นที่สอง เตรียมไว้สำหรับซื้อผลไม้มาใส่ เดี๋ยวไปซื้อทีหลัง ปล่อยว่างไว้ก่อน
ชั้นที่สาม ใส่ข้าวโพด มันเทศ ฟักทอง มันฝรั่ง ถั่วแดง ถั่วเขียว ลูกเดือย แป้งสาลี เส้นหมี่ และอาหารหลักประเภทธัญพืช เวินหน่วนหน่วน ยังใช้กล่องใส่อาหารใส่ข้าวสารตะวันออกเฉียงเหนือ ประมาณสองจิน วางไว้ด้วย แบบนี้ต่อไปก็ไม่ต้องซื้อข้าวสารอีก
ชั้นที่สี่ ใส่พริกดอง ซอสพริก ซอสเต้าเจี้ยว ผักดอง เต้าหู้แห้ง เต้าหู้สดแบบกล่อง และเต้าหู้แข็งแบบก้อน เธอยังใช้ต้นหอม ซีอิ๊วขาว ซีอิ๊วดำ ฯลฯ เคี่ยวเป็นน้ำมันหอมขวดเล็กๆ ไว้ทำบะหมี่คลุกน้ำมันหอม อร่อยมาก แล้วยังใส่เกลือขวดเล็กๆ และน้ำมันเรปซีดที่แบ่งใส่ขวดเล็กๆ อีกด้วย
ชั้นที่ห้าเป็นชั้นสุดท้ายของช่องแช่แข็ง ไว้ใส่เนื้อสัตว์ที่ปรุงสุกแล้ว พอเห็นว่ายังมีที่ว่าง ก็เอาน้ำตาลดอกออสมันตัสที่ทำไว้ก่อนหน้านี้กับเหล้าบ๊วยที่แช่ไว้ตั้งแต่เดือนเมษายน ใส่ขวดเล็กๆ ใส่ไว้ด้วยกัน
ที่ประตูตู้เย็น ใช้ใส่ไข่ไก่ ไข่เค็ม และไข่เยี่ยวม้า
ช่องฟรีซก็มีห้าชั้นเหมือนกัน
ชั้นแรกใส่หมู
หมูสามชั้นตุ๋นใช้หมูสามชั้นสองจิน เหลืออีกสามจิน ขาหมูใช้สองขา เหลืออีกสองขา ซี่โครงเหลือหนึ่งจินครึ่ง และขาหลังที่หั่นเป็นเส้นเหลือหนึ่งจิน
ชั้นที่สองใส่ไก่แก่บ้านของเรา กับกุ้งสด หอยเป๋าฮื้อที่เหลือ และเนื้อวัวตุ๋นสี่จิน
ชั้นที่สามใส่ซาลาเปา เกี๊ยว หูฉลาม ขนมจีบ และแป้งนึ่ง
ชั้นที่สี่ใส่เค้กข้าวเหนียวและขนมข้าวเหนียวปั้น
ชั้นที่ห้าใส่หมูสามชั้นรมควัน ไส้กรอก ปลาเค็ม และลูกชิ้นทอดต่างๆ ที่คุณยายเคยทำไว้ให้
ชั้นที่สี่และห้ายังมีที่ว่างอยู่อีกไม่น้อย
เวินหน่วนหน่วน จะไปซูเปอร์มาร์เก็ตซื้อนม ผลไม้ อะไรพวกนั้น ดูว่าจะลืมอะไรแล้วค่อยซื้อกลับมาใส่
เธอจะจัดตู้เย็นให้สมเหตุสมผลที่สุด อย่าให้มีมุมไหนว่างเปล่า อย่าให้มีที่ไหนเสียเปล่า! พยายามให้เกิดประโยชน์สูงสุด!
เก็บขยะในครัว แล้วถือออกไปทิ้งพร้อมกัน เวินหน่วนหน่วน ก็ตรงไปที่ซูเปอร์มาร์เก็ตใหญ่ที่สุดใกล้หมู่บ้าน
เข็นรถเข็นช็อปปิ้ง เวินหน่วนหน่วน เดินไปซื้อของตามเป้าหมายอย่างชัดเจน!
ลูกอมเมย์เวิร์ต ลูกอมเปลือกส้ม ลูกอมนมกระต่ายขาว คุกกี้ ผลไม้แช่อิ่ม ช็อกโกแลต แป้งโรตี......
ส้ม ส้มเขียวหวาน แอปเปิล แพร์ ทับทิม โลควอท พีช ลำไย กีวี......
อ้อ ต้องซื้อน้ำผึ้งและเสาวรสกับมะนาวด้วย กลับไปทำน้ำผึ้งเสาวรสมะนาว เปรี้ยวๆ หวานๆ เปิดท้องแล้วยังบำรุงผิวอีก
นมสด นมเปรี้ยวพุทราจีนและพีชไม่ขาด ชาเขียว ชาดำ ชาพูเอ๋อร์ก็เป็นของโปรดของเธอ เก๋ากี้และโสมแห้งก็เตรียมไว้เป็นประจำ......
ระหว่างทางกลับบ้าน ไม่รู้สึกเหนื่อย ยังแวะซื้อขนมเปี๊ยะที่ชอบ ขนมโรลสาหร่ายหมูฝอย ของหวานเล็กๆ น้อยๆ อีก
ยุ่งจนถึงห้าทุ่ม เวินหน่วนหน่วน ก็ก็ยัดตู้เย็นจนแน่นเอี้ยดในที่สุด พอใจมากแล้วก็ล้มตัวลงนอนบนเตียง รู้สึกว่าทั้งตัวเหนื่อยมาก
เตรียมทุกอย่างพร้อมแล้ว พรุ่งนี้ก็กินได้ แล้วก็รอเช้าวันมะรืนเปิดตู้เย็นเพื่อพิสูจน์
จริงๆ แล้วคิดดู เธอจะพยายามไปทำไม? ต้องวันนี้ให้เต็มตู้เย็นจนไม่มีช่องว่าง
เธอก็สามารถ วันนี้กินของที่เหลือให้หมด ปล่อยตู้เย็นให้ว่าง แล้วดูว่าพรุ่งนี้จะกลับมาเหมือนเดิมอย่างอัตโนมัติไหม
ก็แค่เสียวัตถุดิบไปนิดหน่อย
สำหรับเธอ ก็แค่เลื่อนเวลาที่จะเติมตู้เย็นให้เต็มออกไปอีกสองสามวัน ช่วงนี้ก็กินของที่มีอยู่ในตู้เย็นไปก่อน สั่งของนอกบ้านบ้าง เป็นครั้งคราว ก็ไม่เสียเงินมากมาย
อย่างน้อยก็ไม่ต้องเหนื่อยเหมือนวันนี้
ตู้เย็นก็ไม่ได้หนีไปไหน
เวินหน่วนหน่วน นอนอยู่บนเตียง รู้สึกตัวเองโง่เองที่มารู้สึกทีหลัง หันไปหยิบโทรศัพท์มาเปิดเว็บไซต์นิยายฟรีของมะเขือเทศ หานิยายเรื่อง 《อัครมหาเสนาบดีอำนาจล้นฟ้า》 ที่เธออ่านเป็นประจำ เปิดขึ้นมาอ่านอย่างมีความสุข
แต่ด้วยความประหลาดใจและความเหนื่อยล้าของวันนี้ เวินหน่วนหน่วน เหนื่อยเกินไปจริงๆ เปลือกตาราวกับมีน้ำหนักพันจิน ท่ามกลางแสงนุ่มนวลของหน้าจอโทรศัพท์ มันก็ค่อยๆ ปิดลงโดยไม่รู้ตัว
พร้อมกับแสงเรืองรองของโทรศัพท์ เธอก็จมดิ่งสู่การหลับใหล
***
เวินหน่วนหน่วน ตื่นขึ้นเพราะความหิว
ท้องว่างราวกับไม่มีอะไรเลย หิวโหยจนอยากกินอะไรก็ได้
หมูสามชั้นตุ๋นหอยเป๋าฮื้อของเธอ
ไก่บ้านผัดพริกสดของเธอ
ขาหมูตุ๋นซีอิ๊วของเธอ
เป็ดตุ๋นเบียร์ของเธอ...
คิดถึงอาหารในตู้เย็นที่เต็มแน่น เวินหน่วนหน่วน กลืนน้ำลาย แต่กลับได้รสขมขื่น ขมจนเธอขมวดคิ้ว รีบพยายามลืมตาขึ้นมาอย่างสุดแรง
ไม่น่าเป็นไปได้นะ เมื่อวานแม้จะยุ่งๆ เหนื่อยๆ แต่ก็ไม่ได้อ่อนแรงจนกระทั่งลืมตายังยากขนาดนี้นี่นา
พอเปิดตาออกมา สิ่งแรกที่เห็นคือเด็กผู้ชายสามคน ผอมแห้งเหมือนต้นถั่วงอก ใส่เสื้อผ้าสั้นๆ ที่ไม่พอดีตัว จ้องมองเธอด้วยแววตาเป็นกังวล
ในจำนวนนั้น มีเด็กผู้ชายตัวโตกว่าคนหนึ่ง ถือชามซุปด้วยมือข้างหนึ่ง ถือช้อนด้วยอีกมือหนึ่ง
พอเห็นเธอตื่น เด็กชายทั้งสามก็โล่งใจอย่างเห็นได้ชัด พร้อมถามด้วยน้ำเสียงดีใจ: "พี่สะใภ้ ดีขึ้นบ้างไหม?"
สมองของเวินหน่วนหน่วน ปัง! ไปเลย!
นี่มันอะไรกัน?
เธอที่ทำงานอย่างขยันขันแข็งหลังจากจบมหาวิทยาลัย ยังไม่เคยแต่งงาน แถมยังไม่เคยมีแฟนด้วยซ้ำ จะมาเป็น "พี่สะใภ้" ได้ยังไง?
แล้วก็เด็กผู้ชายผอมๆ โภชนาการไม่ดี สายลมแค่พัดก็ล้ม อยู่ๆ สามคน ในยุคศตวรรษที่ 21 ยังมีที่จนขนาดนี้อยู่หรือ?
ไม่ ไม่ถูกต้อง เด็กผู้ชายสามคนที่ไว้ผมทรงนี้ ถึงแม้จะใส่เสื้อผ้าขาดๆ สั้นๆ ที่ไม่พอดีตัว แต่ก็ยังพอเห็นได้ว่านี่ไม่ใช่เสื้อผ้าสมัยใหม่อย่างแน่นอน!
นี่มันอะไรกัน?
เวินหน่วนหน่วน งงไปหมด คิดว่า ใครสักคนช่วยบอกที?
หรือว่า เธอทะลุมิติมาแล้ว?
อุๆๆ อย่านะ ขอเถอะ บ้านเล็กๆ สองห้องนอนหนึ่งห้องนั่งเล่นของเธอ โทรศัพท์มือถือ คอมพิวเตอร์ เกม เสื้อผ้า กระเป๋า รองเท้า เครื่องประดับ ของอร่อยที่เธอเพิ่งยัดตู้เย็นเต็มเมื่อวาน.....เธอทิ้งไม่ได้นะ
ตู้เย็น?
เวินหน่วนหน่วน พอความคิดนี้แล่นเข้ามาในหัว ตู้เย็นของบ้านเธอก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเธอ!
แค่เอื้อมมือก็เปิดประตูได้!
บ้าเอ๊ย!
หายใจเข้าลึกๆ เวินหน่วนหน่วน มองตู้เย็นที่เหมือนกับบ้านเธอทุกอย่างด้วยความไม่อยากเชื่อ!