ตุนตู้เย็นจนเต็มแล้วทะลุนิยาย ฉันแต่งกับอัครเสนาบดีสุดแกร่ง

ตอนที่ 4 เธออยากเอาแช่แข็งคืนฟรี โอกาสยังมีไหมนะ

7 นาที· 1.5K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

เธอไม่รู้ว่าตู้แช่แข็งจะรับคืนไหม แต่โอกาสนั้นไม่มีทางมีแน่นอน

เธอตัดสินใจว่า จะเก็บตัวเงียบ ๆ พัฒนาตัวเองแบบเนียน ๆ ไม่เสี่ยง ไม่แหกกติกา

หลังจากคิดทบทวนอย่างหนัก เวินหน่วนหน่วนก็ตัดสินใจตั้งสติ—อันที่จริงนอกจากตั้งสติยอมรับความเป็นจริงแล้ว ก็ไม่มีทางอื่นอีกแล้ว ไม่ทำตัวเดือดร้อน ไม่ก่อเรื่อง และร่วมทุกข์ร่วมสุขกับครอบครัวเล้ง ถ้าทำแบบนี้ เธอไม่เชื่อว่าเล้งเซียวจะยังไม่ปล่อยเธอไป

อีกอย่าง เล้งเซียวก็สัญญาแล้วว่าหลังจากสอบได้ตำแหน่งจะหาคู่ที่ดีให้เธอ ส่งเธอออกเรือนในฐานะพี่ชาย ในฐานะคนสมัยใหม่ เธอไม่สนใจเรื่องแต่งงานอยู่แล้ว ขอแค่มีเงินพอ เธอจะเลือกบ้านที่มีบรรยากาศดี ๆ ใช้ชีวิตบั้นปลายอย่างสงบสุขในสวนไร่ นั่นคือชีวิตในฝันของมนุษย์เงินเดือนยุคใหม่

ในฐานะ "น้องสาว" ของพระเอก เธอจะรักษาหน้าที่ของตัวเองให้ดี ตั้งใจดูแลน้องชายทั้งสามของเขา เงียบ ๆ เกาะขาเขาไปเรื่อย ๆ ถึงไม่มีคุณความดี ก็ควรมีความเหนื่อยหน่อยแหละนะ ถ้าเล้งเซียวเห็นว่าเธอร่วมทุกข์ร่วมสุขกับครอบครัวและรู้จักที่ต่ำที่สูง เขาอาจจะใจดีให้ที่ดินและเงินทองมากมายให้เธอใช้ยามแก่ก็ได้ คิดแล้วก็สุขใจ

เธอจะไม่ทำตัวเหมือนเวินหน่วนในต้นฉบับที่ไปขวางทางความรักของพระเอก ไม่มีทางเด็ดขาด!

สาวงามมากมายที่มีฐานะดีและรูปร่างหน้าตาดี ไม่มีใครสามารถทำให้เล้งเซียวพระเอกของเราใจหวั่นไหวได้ เวินหน่วนหน่วนรู้ตัวดี จึงคิดแค่อยากใช้ชีวิตในสวนไร่ของตัวเองเท่านั้น

ในยุคปัจจุบัน สิ่งเดียวที่เธอเป็นห่วงคือคุณปู่คุณยาย ถึงจะไม่รู้ว่ามาโลกโบราณนี้ได้ยังไง แต่ขอแค่เธอเก็บตัวเงียบ ๆ บางทีสักวันอาจจะกลับไปอย่างลึกลับก็ได้

ก่อนจะกลับได้ เธอต้องมั่นใจก่อนว่าตัวเองยังมีชีวิตอยู่ ต่อจากนั้นก็ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขสบาย

สาวทำงานยุคใหม่ผู้กล้าหาญ ไม่กลัวอุปสรรค!

เมื่อตัดสินใจได้ เวินหน่วนหน่วนก็ดึงผ้าห่มบาง ๆ ออกลุกจากเตียง สายตามองไปที่ชามยาดำเข้มข้นขมที่วางอยู่หัวเตียงอีกครั้ง

เธอตื่นมาแล้วและก็อิ่มแล้ว จะดื่มหรือไม่ดื่มดี?

ต้องดื่มสิ!

นี่เป็นของดีเชียวนะ

เวินหน่วนในต้นฉบับแค่ดื่มไปครึ่งถ้วยก็มีผมดำนุ่มสลวย ผิวเนียนละเอียด หน้าตาคงความสาวตลอดกาล เหมือนโกงเกมเลยแหละ!

แน่นอนว่านี่อาจเป็นคะแนนพิเศษที่ผู้แต่งให้พระเอก เพราะในฐานะ "อดีตภรรยา" ของพระเอก ถ้านิสัยไม่ดีแล้วยังแก่และน่าเกลียดอีก ก็คงทำให้พระเอกเสียหน้าน่ะสิ

และเพื่อพิสูจน์ว่าพระเอกเหนือมนุษย์ ทุกคนที่เกี่ยวข้องกับพระเอกจะได้รับประโยชน์ไม่มากก็น้อย แน่นอนว่าต้องไม่ก่อเรื่องและไม่เป็นภัยคุกคามต่อพระเอก

เธอที่แต่งงานกับเล้งเซียวพระเอก จะไม่มีประโยชน์ได้ยังไงล่ะ~

โฮว์โฉ่วอู๋อายุร้อยปีต้นนี้ สามพี่น้องตระกูลเล้งไม่ยอมขาย เอามาช่วยชีวิตภรรยาของพี่ชายที่พวกเขาเคารพนับถืออย่างสูงสุด น้องสะใภ้ของพวกเขา

ถึงแม้จะเป็นเพื่อพิสูจน์ความสามารถเหนือมนุษย์ของพระเอก แต่เวินหน่วนหน่วนไม่สนใจ เพราะผู้หญิงคนไหนจะไม่ชอบผมดำนุ่มสลวย ผิวเนียนละเอียด หน้าตาคงความสาว?

นี่คือความฝันตลอดชีวิตของผู้หญิงเลยนะ!

คิดถึงตัวเองในยุคปัจจุบัน ที่ต้องแบกรับภาระผ่อนบ้านทุกเดือน ยังต้องควักเงินก้อนโตซื้อน้ำตบยี่ห้อดังและมาส์กหน้า ทั้งยังต้องเสียเวลาอันมีค่าไปกับการทาครีมบำรุง แต่ตอนนี้แค่ดื่มยาถ้วยเล็ก ๆ ถ้วยเดียวก็ได้ผลลัพธ์เท่ากัน?!

ไม่ต้องพูดถึงความขม แค่เพิ่มความขมอีกสิบเท่า เธอก็ยอมดื่มด้วยความเต็มใจ

อย่าถามเลย ถามแล้วก็ต้องตอบว่าหญิงสาวผู้รักความสวยผู้กล้าหาญ ไม่กลัวอุปสรรค!

เวินหน่วนหน่วนยกชามยาขึ้น เงยคอดื่มน้ำยาดำเข้มข้นในชามจนหมดเกลี้ยงโดยไม่ลังเล

แล้วรีบหยิบลูกอมเปลือกส้มใส่ปากทันที

โฮว์โฉ่วอู๋อายุร้อยปีนะ ตุ๋นออกมาได้แค่ถ้วยเล็ก ๆ แบบนี้ จะให้เหลือก็ไม่ได้

ของดีแบบนี้หายากยิ่งนัก

เพราะในฐานะแฟนคลับตัวยงที่อ่านนิยายเรื่อง [อัครเสนาบดีผู้ยิ่งใหญ่] มาตั้งนาน ไม่มีโฮว์โฉ่วอู๋อายุเท่านี้ปรากฏขึ้นเป็นครั้งที่สองอีกแล้ว

ในบรรดาผู้หญิงของพระเอก ก็ไม่มีใครโชคดีแบบนี้เป็นคนที่สอง

ฮ่า ๆ เธอคือคนแรกที่ได้ของรางวัล

เวินหน่วนหน่วนสวมรองเท้าปักดอกไม้ แล้วมองหาของในห้องอิฐกว้างขวาง

สี่พี่น้องตระกูลเล้งจำเป็นต้องขายทรัพย์สิน เสื้อผ้า เครื่องนอน เพื่อนำเงินมารักษาแม่ของเล้ง แต่ทรัพย์สินและเครื่องประดับที่เวินหน่วนหน่วนนำติดตัวมาเมื่อแต่งงานนั้นไม่ถูกแตะต้องแม้แต่ชิ้นเดียว ดังนั้นถึงแม้จะเป็นหนี้จนต้องขายบ้าน สี่พี่น้องตระกูลเล้งก็คิดแค่จะขายโฮว์โฉ่วอู๋เพื่อหาเงิน แต่ไม่เคยคิดจะแตะต้องสินสอดของเวินหน่วนหน่วนเลย

เวินหน่วนคนเดิมดื่มโฮว์โฉ่วอู๋ไปแล้วสองวันก็หนีไปพร้อมกับเงินของตัวเอง เพราะตามข้อตกลงแล้วต้องใช้เงินคืนภายในสามวัน

เวินหน่วนคนเดิมรู้ดีว่าตระกูลเล้งลำบากขนาดไหน และรู้ด้วยว่าพวกเขาพึ่งพาโฮว์โฉ่วอู๋นี้เพื่อใช้หนี้ กินของคนอื่น ได้รับความช่วยเหลือจากคนอื่น ไม่ต้องพูดถึงการอยู่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกัน อย่างน้อยก็ควรชดใช้เป็นเงินให้เขาแทนของสิ่งนี้สิ!

โดยเฉพาะในเมื่อเวินหน่วนคนเดิมก็มีเงินเพียงพอ

นี่คือสิ่งที่เวินหน่วนหน่วนดูถูกเวินหน่วนคนเดิมมากที่สุด

เวินหน่วนคนเดิมเป็นที่รักมาตั้งแต่เด็ก พ่อแม่ก็แต่งงานกับเล้งเซียวที่กำลังตกอับเพราะความซื่อสัตย์ ธรรมชาติแล้วก็ทุ่มสุดตัวในสินสอด เวินหน่วนคนเดิมไม่ได้ตั้งใจจะอยู่ที่นี่นาน เก็บไว้แต่เครื่องนอนและเสื้อผ้าที่จำเป็น ที่เหลือทั้งหมดแลกเป็นธนบัตรซ่อนไว้มิดชิด

รวมแล้วตั้งห้าร้อยตำลึง!

นี่คือสาเหตุหลักที่เวินหน่วนคนเดิมหลังจากออกจากตระกูลเล้งแล้วยังสามารถใช้ชีวิตในเมืองได้อย่างสบาย

ตอนที่อ่านถึงตรงนั้นเธอชอบบ่นตลอด โดยเฉพาะตอนที่เห็นเวินหน่วนคนเดิมกลับมาเกาะติดตอนเล้งเซียวพวกเขาร่ำรวย เธอที่ชื่อเหมือนกับเวินหน่วนคนเดิมก็รู้สึกอายแทน!

เวินหน่วนหน่วนที่ได้รับการศึกษาสมัยใหม่คิดว่า ไม่ว่าเวินหน่วนคนเดิมจะหนีออกจากตระกูลเล้งเพราะตระกูลเล้งยากจน ไม่มีความรัก ไม่ชอบเล้งเซียว หรือเพราะต่อต้านพ่อแม่ ก็ไม่ใช่เรื่องผิดอะไร ใครจะไม่เห็นแก่ตัวบ้างล่ะ

แต่เธอหิวโหยจนจะตายเอง ดื้อไม่ยอมกินข้าว แล้วคนอื่นก็ช่วยชีวิตเธอด้วยทรัพย์สินชิ้นเดียวที่มี ถ้าอยากตายต่อก็เรื่องของเธอ แต่ถ้าเลือกที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไป อย่างน้อยก็ควรตอบแทนบุญคุณคนอื่นบ้างสิ?

หนี้ของตระกูลเล้งคือหกสิบตำลึง สำหรับเวินหน่วนคนเดิมที่มีธนบัตรห้าร้อยตำลึง ไม่ใช่บุญคุณที่จะตอบแทนไม่ได้เลยจริง ๆ

แล้วโฮว์โฉ่วอู๋เส้นนั้น เอาไปขายที่ร้านยาในเมืองก็ได้ราคาอย่างน้อยร้อยตำลึง ต่อให้เวินหน่วนคนเดิมไม่อยากชดใช้บุญคุณเท่าราคาร้านยา อย่างน้อยก็ควรทิ้งเงินหกสิบตำลึงไว้ อย่าให้สี่พี่น้องตระกูลเล้งต้องนอนในกระท่อมหญ้าที่รั่วและลมโกรกตลอดฤดูหนาวอันหนาวเหน็บ เพิ่มความทุกข์ให้คนทั้งสี่ที่ไม่เคยมีวันที่ดีเลยแม้แต่วันเดียว

เวินหน่วนคนเดิมไม่รู้จักบุญคุณก็ไม่เป็นไร ใช้ชีวิตสุขสบายต่อไปก็ได้สิ ทำไมพอรู้ว่าเล้งเซียวมีอำนาจล้นฟ้าแล้วถึงตามไปถึงเมืองหลวง ขอให้เขายอมรับว่าเธอเป็น "ภรรยาที่แต่งงานด้วยกันตามประเพณี"

เอาล่ะ สุดท้ายตายอย่างน่าสงสารก็เป็นเรื่องที่สมเหตุสมผล ต่อให้ไม่ตายอย่างน่าสงสารก็เหมือนจะทำให้ผู้อ่านที่ติดตามเสียใจ

ตอนแรกที่อ่านตอนนี้รู้สึกน่ากลัวและสะใจมาก แต่ตอนนี้เวินหน่วนหน่วนรู้สึกแต่ความกลัว

ฮือ ๆ พอคิดว่านั่นคือวิธีตายของตัวเอง จะไม่ให้ตัวสั่นได้ยังไง!

แต่ดีที่เธอมาเกิดใหม่ที่นี่ก่อน ยังทันเวลา ทุกอย่างยังไม่เป็นรูปเป็นร่าง เธอยังมีโอกาสแก้ไข

เธอจะไม่มีทางปล่อยให้ตัวเองตกอยู่ในสถานการณ์และความตายแบบนั้น เธอไม่ใช่เวินหน่วนคนเดิม จะไม่เนรคุณและเอาตัวเองเข้าไปเสี่ยงต่อหน้าเล้งเซียว......

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป